Mama-dingen (partII)

Ik had het er al eens over: ‘mama-dingen’, van die handelingen en nieuw verworven competenties die je er zomaar bijkrijgt, bij die kleine spruit… Ze zijn zo alledaags en sluipen zo ongemerkt in de routines dat we er zelden of nooit bij stilstaan. Hier toch. Ten huize Love, life and Luna. Maar kijk. Ik heb dus een blogje. Al durf ik dat wel af en toe vergeten (mijn vorig blogje dateert al van méér dan een maand geleden – shame on me!). En mijn blogje is mijn extern geheugen. Al zal dat geheugen ook niet zo bijster veel voorstellen als het niet wat regelmatiger aangevuld en ge-update wordt!

Om maar te zeggen: die ‘mama-dingen’, dat wordt een terugkerend thema hier. ’t Is maar dat u het weet…

Het viel me onlangs op dat ik – nog maar eens – nieuwe afspraken en regeltjes aan het overlopen was samen met lieve kleine Luna. Gelukkig voor grote meid aanvaardt kleine meid hier met behoorlijk veel gemak de waslijst regeltjes en afspraken. Sterker nog, ze vindt het plezant en de houvast die ze haar bieden lijkt haar rust te geven. En een rustige kleine meid, wij zijn daar hevige voorstander van! Niet dat ze niet uitbundig mag zijn. Dat nu ook weer niet.

Goed. Afspraken en regeltjes dus. Ik lijk ze soms aan de lopende band te produceren. Niet eens bewust zelfs! Hoe ouder Luna wordt, hoe spontaner en vlotter ik dat ‘regeltjes-maken’ onder de knie lijk te hebben.

Het begon geleidelijk: die eerste baby-routines raakten ingeburgerd. Met vallen en opstaan weliswaar. Want afspraken als ‘laten we afspreken dat jij niet gaat gooien met je eten of drinken als mama juist haar net gewassen kleren heeft aangetrokken’ of ‘als het nacht is moet je slapen’, die vielen regelmatig in doven-mans-oren. Het beterde wel. Soms snàpte ze zelfs wat ik bedoelde. Wat nog niet meteen wou zeggen dat ze de afspraak ook effectief opvolgde. Al beterde ook dàt wel.
Na verloop van tijd werden de afspraken ook bijgesteld. Peutertje Luna mocht niet met eten of drinken gooien. Punt. Of mama nu net gewassen kleren aanhad of niet, dat deed niet meer ter zake.

We evolueren hier vlotjes mee met de afspraken. Ze worden onbewust gemaakt en het valt me pas op net op die momenten of in die situaties waarbij we nog geen vooraf afgesproken regeltjes hebben. Terwijl ze wel nodig blijken.

efteling

Om het even te illustreren: wij hebben sinds kort duidelijke afspraken over wat en hoe (eigenlijk vooral ‘wat niet’ en ‘hoe niet’) in/rond/bij (openbare) toiletten. Dat blijkt nodig, ja.
Bij het binnengaan in het openbaar toilet was ik me er heel scherp van bewust dat Luna nog geen regeltjes beheerste rond dit thema. Dus kreeg ze een spervuur van instructies over zich heen:
1. Kom niet aan de vuilbakken in toiletten. Neen, hier niet, maar ook elders niet. Neen. Dat is vies. NEEN JE MAG ER NIET IN KIJKEN. Wat er in ligt? Viezigheid. Afblijven. Bah.
2. Kom ook niet aan de toiletbril. Ook vies. Ook afblijven. Maakt helemaal niet uit dat de toiletbril er niet vies uitziet. Geloof mama op haar woord. Vies.
3. Laat ons gewoon afspreken dat je zoveel mogelijk van alles blijft. Van alles ja. Alles is vies. Overal afblijven.
4. En neen je mag niet de hele rol toiletpapier afrollen. Mag NIET. Kruip ook NIET onder het hokje naast je om een nieuwe rol te nemen. Vraag het gewoon aan mama!
5. Je doet je kleren en onderbroek pas uit als je IN het hokje bent en de deur dicht is. Ja, ik moet dat blijkbaar specifiëren voor mijn dochter. En er ook bij vermelden dat kleren niet op de grond mogen gegooid worden. Dat mag eigenlijk nooit. Maar dat geldt in het bijzonder in toiletten. En nog méér in het bijzonder in een toilet dat niet ons toilet is.
6. Je doet de toiletdeur ook pas terug open als je al je kleren terug aanhebt.
7. Je doet de toiletdeur DICHT, maar als mama niet in het hokje bij jou is, dan sluit je de deur NIET met het slot. Dat hebben we met vallen en opstaan geleerd. Nooit eerder bij stilgestaan waarvoor dat ‘gleufje’ in het slotje aan de buitenkant van de deur diende. Grote meid ging er van uit dat je zo kon zien of het hokje bezet was of niet. Nope. Dient daar niet voor! Tegenwoordig zorgt de mama er altijd voor dat er een muntstuk van een euro binnen handbereik is (lukt met andere muntstukken waarschijnlijk ook). Héél handig om zo’n gesloten toiletdeur er vanaf de buitenkant terug mee open te doen. Gelieve deze informatie niet te misbruiken en enkel toe te passen als iemand zich per ongeluk heeft opgesloten.
8. Als mama bij jou in het toilet is wacht je met de deur terug open te doen tot ook mama haar kleren terug netjes aan/toe heeft gedaan! (Don’t ask!)
9. We gaan ook niet luid roepend vragen beginnen stellen op het toilet. Maakt niet uit of die vragen toilet-gerelateerd zijn of niet. Wacht daar maar mee tot we buiten zijn.
10. Er wordt NIET doorgespoeld zolang er iemand op het toilet zit. In praktijk meestal mama. Je wacht tot mama klaar is. En je begint niet 101 keer te vragen of ik al klaar ben. Zie vorig punt.

Er volgde nog een apart lijstje rond het handen-wassen en handen-afdrogen, maar dat bespaar ik u even.

Regeltjes. Afspraken. We hebben ze hier voor ontelbaar veel uiteenlopende situaties: wat mag wel/niet in het rusthuis/ziekenhuis, op welke knop in de lift mag je wel en vooral NIET drukken, welk stemvolume past bij welke situatie (die hebben we nog niet helemaal onder de knie – ‘luider’ lukt, maar ‘stiller’ is blijkbaar defect),…

Ze mag heus nog wel spontaan zijn. Luna mag écht wel een écht ‘kindje’ zijn. Maar wat gaat dat opgroeien toch gepaard met een gigantische hoop regeltjes en afspraken…

Zo erg dat de mama er zich schuldig over voelt. Een beetje. Een klein beetje. We hebben alvast 1 nieuwe afspraak gemaakt: als het grote vakantie is, dan houden we zeker en vast 1 Luna-avond. Een avond, ja. Geen dag. Ik ben niet gek! Op die avond mag ze dan zélf kiezen wat, waar, hoe… op vlak van eten, avondritueel, bed-tijd-uur… Eventjes geen (of héél wat minder) regeltjes en afspraken. Eventjes chaos (al zal mama er ongetwijfeld toch een ‘georganiseerde’ chaos van maken). Voor 1 keer mag het dan.

Daarna terug naar ons geregelde leventje. Tja… Het hoort er allemaal bij, bij dat opvoeden en opgroeien. Gelukkig genieten we er alle twee van. Happy girls, happy home, happy live… Weliswaar (of net dankzij) de regeltjes en afspraken 🙂

Kinderpraat

Luna: ‘Mama, ik ben jouw prinsesje hé?’                                                                  Mama: ‘Ja schatje, jij bent mijn prinsesje.’                                                                          Luna: ‘Maar als ik een prinsesje ben, dan ben jij een koningin hé mama! Ah ja, dat is zo hoor!’                                                                                                                                Take note people! U weet wat men zegt over de waarheid en die kindermond 🙂

DIGITAL CAMERA

Grote meid: ‘Luna, niet lopen op de trap!’
Kleine meid: ‘Ik loop niet mama, ik stap snel.’
Grote meid: ‘Dat is hetzelfde…’
Kleine meid: ‘Neen hoor mama, snel stappen is bijna hetzelfde als lopen
maar toch niet helemaal. Snel stappen is eigenlijk voorzichtig lopen.’
Altijd het laatste woord willen hebben, dat kleine meisje van me. Van wie heeft ze dat toch ;-).

Ze mag niet vloeken. Luna dus. Eén van de pedagogische principes die we theoretisch gezien hoog in het vaandel dragen. De praktijk echter, dat is een ander paar mouwen… Het grove taalgebruik wordt hier uiteraard nog steeds en consequent bestreden. Maar af en toe glipt er toch al eens een ‘gekuiste’ versie door de mazen van het net. Helaas. Dàt en de combinatie met een katholieke opvoeding (ahum!) zorgt er nu voor dat Lunaatje in plaats van mopperend ‘sapristie’ te zeggen, te pas en te onpas ‘sacristie’ loopt te sakkeren.

Er zijn van die ‘taalfoutjes’ die we er moeilijk uitkrijgen. Voornamelijk omdat kleine meid haar eigen logica volgt én vaak tot vervelens toe betweterig is. Zo staat ze hier op onderstaande foto naar eigen zeggen te ‘roeren’. We hebben pogingen ondernomen om haar te corrigeren. We faalden. Het leidde bijna tot ruzie. En omdat we geen zin hadden om de rest van ons pretpark-dagje met een pruilend, huilend kindje rond te lopen, hebben we het maar laten rusten. Zie hier dus: een roerend Lunaatje.

DIGITAL CAMERA

Ze is bijna jarig, mijn lieve kleine schat. En dat leidde hier afgelopen dagen tot eindeloze vragen en zelfs bijna tot existentiële crisissen:
Luna: ‘Mama, wie kwam er dan allemaal naar mijn verjaardagsfeestje toen ik nog niet geboren was?’
Mama: ‘Euh… toen jij nog niet geboren was toen konden wij ook nog geen verjaardagsfeestje geven voor jou schatje.’
Luna: ‘Maar ja mama, ik bedoel voordat jij en papa mij gemaakt hadden.’
Mama: ‘Ja schat, ik snap wel wat je bedoelt. Maar eerst hebben papa en ik jou gemaakt, daarna werd jij geboren en vanaf toen hebben we ieder jaar jouw verjaardag gevierd. Begrijp je?’
Luna: ‘Maar wie kwam dan naar mijn verjaardag voordat ik geboren was?’
Mama: ‘Mollemie, jij was er toen nog niet, dus konden we toch ook niet jouw verjaardag vieren?’
Luna: ‘Waarom niet? Wist je dan niet op welke dag mijn verjaardag was?’
Mama: ‘Juist. We wisten toen niet op welke dag jij zou jarig zijn. Dat is de reden, ja… zucht…’
Luna: ‘Maar je kon dat dan toch ook op een ander dagje vieren? Dat kon toch ook?’
Mama: ‘Ja, dat kon ook…’
Luna: ‘En wie kwam er dan allemaal naar mijn feestje?’
Mama: ‘Dezelfde mensen die nu ook komen.’
Luna: ‘Ah. Ok dan.’

Vakantie-modus (part I)

Weinig activiteit op dit blogje de laatste tijd… En dat staat in schril contrast met de lange lijst activiteiten die hier de afgelopen maand werden afgerond! Kleine meid is immers in verlof. Grote vakantie heten die dingen dus. De mama gaat pas volgende week in vakantie-modus, waardoor de juli-maand hier niet echt alles-kan-niets-moet was, maar integendeel bestond uit een secuur gepland schema dat nauwgezet werd uitgevoerd. Het volledige schema toelichten zou me hier véél te ver leiden en zou wellicht op wat gefrons onthaald worden. Al liggen wij hier niet echt wakker van gefrons.

Maar goed. Om u toch een beeld te schetsen over onze (en dan vooral Lunaatjes) juli-maand:

* De laatste schooldag:
De laatste schooldag was in praktijk slechts een half dagje school. En een vrije namiddag. Voor de kindjes, dus. Niet voor de soms licht-panikerende-ouders-die-voor-opvang-moeten-zorgen. Geen nood. Grote meid kan op dat vlak niet klagen over de werkgever. Dus werd hier verlof genomen. En de vakantie-kick-off werd ingezet met een speeldate.

trampoline

hangmat

* Danskamp:
Er volgde een weekje kleuter-dans-kamp. Waar Lunaatje met ‘kop en schouders’ het kleinste danseresje uit de groep bleek. Al liet ze dat allesbehalve aan haar vrolijke danshartje komen! Ze genoot! Met volle teugen!! Voor haar mocht dit eeuwig blijven duren. Of toch op z’n minst de volledige vakantie. Maar helaas. Het bleef bij één weekje. Bovendien geen lange dagen uiteraard. Wel van ’s morgens 9u tot ’s middags 12u. Er werd gedanst én geknutseld rond het thema ‘diertjes’. En op vrijdag volgde een heus optreden. Met wel 4 of 5 mooi afgewerkte danschoreografietjes! Dankzij de mede-mama’s met verlof én camera’s kon grote meid via filmpjes die gepost werden op mijn facebook genietend meekijken. Helaas, na al die blogtijd slaag ik er nog steeds niet in om op dit blogstekje een filmpje te posten. U zal mij dus op mijn woord moeten geloven als ik stel dat kleine meid de ster van de show bleek te zijn :-). Tja, proud mommy en zo…

danskamp

* Weekje oma en opa:
Er volgde een verwen-weekje met uitstapjes en speeltuinen en vooral bérgen aandacht, speelgoed en àlle mogelijke lievelings’dingen’ bij oma en opa… En opa leert haar fietsen! Zonder zij-wieltjes! Als een grote meid! We zijn er nog niet, want een klein angsthaasje op een roze fietsje, dat is nog niet alles… Maar we hebben een grenzeloos vertrouwen in opa’s pedagogische kwaliteiten, dus dat komt hélemaal goed!

babeloe

* Kermisweek:
Om daarna een kermis-week in te lassen. Met taart bij tante. En kermissen met tante Jetske en nonkel Thomas. En speeldagje bij tante Anneleen. En nog maar eens kermissen, deze keer met oma en opa en grote meid. En daarna nog een dagje bij tante Anneleen. En vooral véél spelen met nichtje Linde… En uitstapjes. Uiteraard.

jetske en thomas

* Logeren:
Nichtje Marion bleef hier logeren, wat altijd feest is! Twee roze prinsesjes samen…

marion logeren

Kleine meid beleefde daarnaast ook een ‘primeur’: uit logeren bij een vriendinnetje!! Voor de aller-eerste keer gaan slapen bij BFF Maya. Wat een groot succes werd. Voor Luna en Maya. Grote meid onderging het allemaal met gemengde gevoelens. Maar werd wel prima opgevangen door oma en opa. Die trakteerden de verweesde mama-zonder-kindje op tapas. En vooral op cocktails. Grote cocktails. Met alcohol en zo. Had ik al vermeld dat grote meid sinds de geboorte van haar kleine meisje zo’n 4 jaar geleden (en niet te vergeten: 9 maanden zwangerschap!) zo goed als geen druppel alcohol heeft geconsumeerd? Twee reuze ‘Mai Thai’s’ en een Bailey’s Coffee later bleek het voornamelijk een goed idee dat oma en opa beleiders van dienst waren…

2014-07-23 18.22.55

* De zee:
Wij hebben de zee ontdekt! Niet dat we van het bestaan ervan niet afwisten, dat nu ook weer niet. Maar zo’n grote fan bleek grote meid er niet van te zijn. Tot nu toe dus. De aversie van natte voeten en zand, overal zand, bleek wonderbaarlijk snel vergeten bij het zien van een genietend klein meisje!! Dus deden we hier op vrijdagavond van ‘late night sun-set at the sea’ en wandelen in de duinen met ons tweetjes.

DIGITAL CAMERA

En dat deden we zondag nog eens over met oma en opa en in de stralende zon zwemmen in het water. Kleine meid dan toch. Want grote meid had er wél aan gedacht om het zwempakje van Luna mee te grissen, maar niet om voor zichzelf een waterproof-outfit te voorzien. En je kan een zomerrokje maar tot op zekere hoogte gaan omhoogtrekken tot de grens van onzedigheid bereikt wordt…

zeespringen zeezwempak zeegenieten aan zee

Het blijft slechts een greep uit het aanbod van afgelopen maand. En wat nog moet komen zal niet echt rustiger te worden. Kleine meid is bijna jarig, dus volgt hier nog een verjaardagsfeestje met vrienden en familie. En de dag erop (op haar verjaardag zelf) worden hier 10 vier-jarigen verwacht om verder te vieren. Te feesten. En Luna aandacht te geven. Mocht ze daar een accute nood aan hebben… En dàn, ja dàn is grote meid ook eindelijk in verlof. En dàn hopen we hier wél in alles-kan-niets-moet-vakantie-modus over te schakelen.

DIGITAL CAMERA

We hebben al genoten. En straks genieten we nog meer. Zondagskindjes, wij :-).

Sinterklaas – the aftermath

’t Is weer voorbij, het drukste weekend van het jaar. De Sint kwam, zag en liet een berg cadeautjes achter… Er is bijna geen beginnen aan om hier een beschrijving te geven van ons weekendje. We laten deze keer dan maar vooral de foto’s spreken.

We begonnen vrijdag met het verzamelen van de oma’s, opa en nonkel Tijs. Om dan gezellig samen van een overheerlijke kaasplank te genieten. En af te sluiten met artisanale ijstaartjes. Kwestie van het Sint-weekend lekker culinair te starten. Een aanrader van formaat trouwens, die kaasplank en zelfgemaakte ijstaartjes van De Bossneppe!

sint 1 eten

sint 2 eten

sint 3 eten

Maar goed. De essentie kwam wat later op de avond uiteraard. In de figuren van Sint himself en twee lieve zwarte Pieten. Ze deden dat uitstekend! En het Lunaatje deed dat ook uitstekend! Beetje verlegen en véél stiller dan we gewoon zijn. Dat dan weer wel. Maar ze zong wél flink een liedje voor de Sint. En antwoordde voorbeeldig op alle vragen.

sintbezoek 1

sintbezoek 2

sintbezoek 3

Mijn lief klein meisje… En de mama maar glunderen van trots 🙂

De ochtend bracht de ene verrassing na de andere: Oma was chocomelk aan het maken, opa had de tafel gedekt, mémé was bij ons en nonkel Tijs had lekkere dingen gehaald voor bij ’t ontbijt… Maar vooral: ’s Nachts waren Sint en Pieten teruggekomen met héél veel cadeautjes.

sintmorgen

sintspeeltjes 1

Te weinig plaats om alles hier op te sommen, maar kleine meid kreeg onder andere:
* Een kist vol Disney-verkleedkleren, juweeltjes, toverstaffen en schoentjes.
* Boetseerklei en boetseertoestel
* Hello Kitty blokken
* Twee poppen (eentje die kan wenen en eentje die mee mag in bad)
* Kleertjes voor de poppen
* Kleertjes voor Lunaatje (sneeuwlaarsjes, warme cape, pyama’s, rokje, truitjes,…)
* Boerderij met diertjes
* Prinsessenstoeltje
* Kleurboeken, stickerboeken, leesboeken,…
* Prinsenssenpuzzel
*…

En bérgen snoepgoed, chocolade, mandarijntjes,….

sintspeeltjes

Veel. Ja. Misschien een beetje teveel. Ja. Maar zie dat stralende gezichtje toch…

speeltjes 1

Zo blij met haar popje…

speeltjes 2

speeltjes 3

En stràlend met de uitbreiding voor haar keukentje en winkeltje!

speeltjes 4

En uiteraard druk de prinsessen- en elfenkleertjes uitproberen.

speeltjes 5

En leren stappen met hakjes. Geen sinecure…

speeltjes 6

Niemand heeft ooit beweerd dat prinsessen geen boerderij zouden kunnen runnen. Toch?

speeltjes 7

Of dat Sneeuwwitje niet met keukentjes speelt?

speeltjes 8

We hadden zelfs even een roodkapje mét elfenrokje én sneeuwlaarsjes in huis…

speeltjes 9

Er volgde dit weekend nog een bezoekje aan de wereldwinkel-geschenkenbeurs. Waar lieve kleine Luna uitgeloot werd met haar mooie tekening en met een zak vol cadeautjes naar huis mocht! Want ja, dat had ze nog niet gehad hé, cadeautjes ;-). Mijn meisje bleef maar stralen…

We sloten het weekend af met een zalige baby-borrel. Met een grote zaal vol speelgoed om al de aanwezige kindjes te entertainen. Waardoor grote meid de kans kreeg om eens rustig bij te kletsen…

Hoeft het nog gezegd dat we intens hebben genoten van ons weekend? Twee héél gelukkige meisjes wij! En daar hebben al die cadeautjes slechts een héél klein beetje mee te maken…

speeltjes 10

Love, Life and Luna. Dat zegt toch alles…

Zonnige levenslessen

Er was zon dit weekend! En niet ‘een klein beetje zonnig’, maar écht ‘zomers warm en zonnecrème-smerend zonnig’. Dat soort zonnig dus!

En zo’n weekends, daar halen wij hier het maximum uit! Vrijdagnamiddag ter voorbereiding nog wat spulletjes in huis gehaald en voor de rest van het weekend: genieten, genieten, genieten!!

zomerse

Al ging dat genieten voor kleine meid gepaard met enkele zonnige, niet steeds even prettige, levenslessen:

  • Grote meid nam Lunaatje vrijdag mee op ‘shopping-sleeptouw’ en probeerde enthousiast uit te leggen dat we een barbecue gingen kopen. Kleine meid deelde gelukkig meteen mama’s enthousiasme! Al vond grote meid het wat vreemd dat de eerste reactie was: ‘Ja? Leuk! Maar ik héb toch al een barbecue mama?’ Euhm… Nee hoor Lunaatje, we hebben écht nog geen barbecue in huis… Na een verwarrend gesprek met veel ‘welles-nietes’ en een uitleg over roze vleugeltjes en witte schoentjes begon er toch iets te dagen bij grote meid. Lunaatje heeft géén barbecue. Ze heeft wél een barbie. En blijkbaar zijn die twee dingen hetzelfde voor kleine meid. Er werd uiteindelijk een barbecue aangeschaft. Een blauwe. En een barbie. Een roze. En barbecue-toebehoren. Roze 🙂
  • Lunaatje leerde dit weekend het verschil tussen schoentjes, sandaaltjes en watersandaaltjes. En vooral met welke van de drie ze wél in haar zwembadje mag en met welke absoluut niet. En die lessen mochten niet proefondervindelijk uitgetest worden. Ook al wou ze dat héél graag.
  • Net als vorig jaar blijft kleine meid geweldig fan van zonnecrème. Ze vindt niets leuker dan ingesmeerd worden. En juf Sara heeft ook zonnecrème. Blijkbaar. En juf Sara smeert Lunaatje ook in. Blijkbaar. En juf Sara smeert ook de andere kindjes in. Blijkbaar. En sinds vrijdag zijn ook alle klanten van Action, Albert Heyn en Kruidvat hiervan op de hoogte. Véél respect, dankbaarheid en dikke duimen voor juf Sara hoor!
  • Het zwembadje werd uitgehaald. Dat staat hier nog steeds garant voor uren en uren en uren waterpret! En helaas ook gemopper, gediscussieer en treurig afscheid nemen als het zwembadje ’s avonds weer water-vrij wordt gemaakt. En opgeruimd wordt. Tot het ooit weer eens mooi weer wordt… Ook Lunaatje weet dat dit laatste in ons landje een onzekere factor is. Wat het afscheid van haar zwembadje keer op keer hartverscheurend maakt…
  • Kleine meid plande halverwege de namiddag een kleding-wissel in. Nu ja, niet zozeer een ‘wissel’. Haar zwempakje moest uit, maar er kwam niets in de plaats. Toen ze in haar eva-kostuumpje wou helpen in de tuin, greep grote meid even in. Er moest toch een kleedje aan! Daarmee was ze het eens, maar het werd een compromis. Ze wou wél haar kleedje aandoen, maar niet haar slipje. Compromissen, wij zijn daar wel voorstander van. Soms. Niet altijd. Maar deze keer dus wel. En dat hadden we beter niet gedaan. Want Lunaatje spurtte de tuin in, klom haar toren op en gleed van haar glijbaan. Een warme glijbaan. En een meisje zonder slipje. Ocharme toch… De schade bleef gelukkig beperkt, maar er waren toch wel even traantjes! Die levenslessen, tja, ze zijn soms hard! Maar hier woont er een klein meisje dat wellicht nooit meer zonder slipje van de glijbaan gaat!
  • Lunaatje heeft er een nieuw lievelingsgerecht bij. Niet dat het lijstje ‘lievelingsgerechten’ van kleine meid nood had aan aanvulling. We hebben hier een bijna alles-etertje in huis. Maar langoustines-op-de-barbecue smaken haar dus blijkbaar ook! Alleen… die dingen moeten wél gepeld worden. Dat is dan opnieuw één van die levenslessen die ze wél proefondervindelijk heeft bijgeleerd. Grote meid en opa hadden er meteen een namiddagvullend programma bij. Langoustines pellen. En liefst sneller dan kleine meid ze kon opeten. Al was dat geen sinecure!

zomerse2

De kop is er af! Van die zomer dan, niet van die langoustines. Nu ja, ook van die langoustines, maar u snapt het wel. De zomer is eindelijk begonnen en wij zijn niet bereid om terug te keren naar het herfstweer van afgelopen weken. Huis/terras/tuin én bewoners: we zijn allemaal summer-proof…

zomerse3

Ijsjes eten, boekjes lezen, barbecuen, veel bezoek,  waterspelletjes, in de tuin spelen,… Geen Ketnet-Kaatje voor Lunaatje dit weekend! Geen Bumba, Hopla, Musti of Tweenies. Lang leve het buitenspelen…

Kunnen wij dit weertje ergens reserveren en vastleggen voor de komende 4 maanden?

De voornemens – update

Op 13 januari werden hier de traditionele ‘nieuwe-jaar-voornemens’ gepost. Het is te zeggen: erg traditioneel waren ze niet, ze waren eerder ego-gericht. Op het ego van grote meid dan nog wel. Wat voornemens betreft was het hier een beetje elk voor zich. Kleine meid staat zelf in voor haar eigen voornemens. Nu ja… in theorie toch.

Maar goed. Die voornemens van grote meid dus. Daar gaat het goed mee. Thanks for asking. Het helpt natuurlijk als je die voornemens héél erg haalbaar houdt. En voornamelijk leuke dingen plant. Even overlopen:

  • Het 4/5de werken. Dat is nog altijd in voege. Gelukkig maar! Want dat went geweldig snel, zo op woensdag thuis zijn… We zullen daar nog even verder van genieten! Al vliegt zo’n ouderschaps-verlof-dagje wel héél snel voorbij: kleine meid naar school, vlug boodschappen, vlug kuisen, vlug was ophangen, vlug eten klaarmaken, kleine meid ophalen aan school en de rest van de dag het Lunaatje entertainen. Geen klagen over, over dat ouderschapsverlof! We moeten hier alleen nog wat leren om die ‘vlug’ te laten vallen en de dingen wat meer op z’n beloop te laten. Who cares als het huis eens niet gekuist is of de was niet ophangt? Euh… Nu ja, grote meid dus. Die moet nog leren om het huishouden wat los te laten. Dat ‘huishouden-los-laten’ was in het pre-Luna-tijdperk zo goed als een levenswijze. Geen idee hoe het komt dat dit nu opeens een opdracht lijkt…
  • Het voornemen om dagelijks netjes opgemaakt naar het werk te trekken wordt hier stipt opgevolgd. Dat ‘netjes’ daar valt misschien nog wel over te discussieren. Tja, het is een leerproces hé mensen… Maar de mascara, eyeliner en dagcrème passen hier wel perfect in de ochtendroutine. Het helpt niet echt voor het ego van grote meid dat Lunaatje de dagcrème liefdevol ‘mama’s zalf voor de rimpeltjes’ noemt. Maar voor de rest lukt het wel aardig met dit voornemen. Heel erg ‘grown-up’ hoor, wij…
  • De avondjes uit. Ook daar werd werk van gemaakt! Het verloopt hier wel wat in pieken en dalen. Er zijn periodes waarbij grote meid drie of vier weken op rij in het weekend een avondje uit geagendeerd heeft, maar evengoed volgen dan wéken waarin alleen ‘ge-cocoond’ wordt. Oma en opa zijn hier nog steeds de enige babysitters van dienst. Misschien moet daar toch eens werk van gemaakt worden, van een ‘externe babysit’. We boeken echter ook vooruitgang op dat vlak: vorig weekend bleef Lunaatje op zaterdagavond een nachtje bij oma slapen! En dat nachtje mag al bij al succesvol genoemd worden. Voor alle partijen! Oma goed geslapen, Lunaatje goed geslapen en mama goed geslapen. Zo hebben we het hier graag. Opa heeft niet goed geslapen. Maar die was op weekend en moest in een jeugdherberg in het Brusselse overnachten. En dat was blijkbaar geen onverdeeld succes. Maar daar zitten kleine meid noch grote meid voor iets tussen. Dus. De optie om Luna zo af en toe eens een nachtje bij oma en opa op logement te sturen werd uitgetest en goed bevonden. Voor herhaling vatbaar! Dat zal die avondjes-uit van grote meid misschien wel ten goede komen… Hoe die avondjes-uit ingevuld worden, dat is dan nog een ander paar mouwen. Alhoewel. Er werden hier verschillende opties uitgetest. En allemaal goed bevonden. Maar in alle eerlijkheid, de aller-leukste-avondjes-uit, dat zijn de avondjes-uit met de ladies. Gezellig bijkletsen, lachen, giechelen, ernstige gesprekken, vooral veel girls-talk,… uiteraard mét cocktails, hapjes en lekker eten. Ik heb dat zo hard gemist de afgelopen jaren! Zonder het te beseffen dan nog wel! Want nu ze weer met mondjes-maat ingevoerd worden, die ladies-nights, is het wel duidelijk: dit heeft grote meid écht nodig. ‘Haar’ ladies. De ladies die écht àlles weten over grote meid. De ups, de downs, de grote en kleine geheimpjes, de dromen en verlangens, de nachtmerries en angsten,… Het werkt uiteraard ook in omgekeerde richting. De ladies. Dat zijn ‘wij’. De harde kern van vier single ladies. Waarvan de BFF al langst in het leven van grote meid is. We kennen elkaar al 18 jaar. U leest het goed. Nope, niet SINDS we 18 zijn, maar écht al 18 jaar lang BFF’s. Geloof me vrij, dan ken je elkaar behoorlijk goed… Dus. Die ladiesnights. Die krijgen vanaf nu voorrang. Op alles. Of bijna alles. En op iedereen. Op op bijna iedereen (tja, kleine meid blijft uiteraard prioriteit numero uno). Maar die ladies-nights, die zorgen dat grote meid zich méér voelt dan alleen maar mama. Die zorgen voor gesprekken die eens niets met Lunaatje te maken hebben (want grote meid is de enige ‘mama’ in het ladies-clubje), Die zorgen voor een ‘feel-good-mood’ waar geen enkele andere soort ‘night’ tegen op kan… Lang leve de ladies-nights dus 🙂
  • Die ‘verwennerijtjes’ voor grote meid dan… Euh, ja. Die werden een beetje héél goed ingevoerd. Zo goed zelfs dat er nu wel terug een rem op mag. Na de smartphone volgde er onder andere een impuls-citytrip naar Parijs met de BFF, werden er kleren en schoenen geshopt en werd er een beetje te weinig rekening gehouden met de bankrekening. Geen ramp hoor, we zijn hier gelukkig nog niet failliet! Maar toch, het mag gerust wat minder de komende maanden… Alhoewel… Grote meid boekte zonet een ‘glamour-foto-shoot’ voor zichzelf, kleine meid én oma. Een foto-shoot die voorafgegaan wordt door een échte make-over. Spannend! Het gaat pas door in september, dus we hebben hier nog even tijd om die laatste kilootjes er af te krijgen én om de juiste outfit te selecteren.
  • Zo’n ego-gerichte voornemens hebben ook wel andere gevolgen. Grote meid is véél bewuster met zichzelf en haar gezondheid bezig de laatste maanden. Dat is niet altijd even fijn, want zo stonden er héél wat tandarts-bezoekjes én een kleine ingreep aan die tandjes op het programma. Achteraf bekeken piece of cake. En blij dat we dat achter de rug hebben! Er wordt hier dit jaar ook gezonder gegeten én vitamientjes geslikt. Soms zijn we hier wel eens flink bezig, ja…

Er is nog ruimte voor verbetering hoor! We wàren hier bijvoorbeeld voorbeeldig aan het weight-watcheren, maar intussen werden de kantjes er wat van af gelopen. Om niet te zeggen dat grote meid deze week zo danig ver van die kant is afgeweken dat het spoor een beetje zoek is. Hoog tijd om te herpakken dus!

Maar 2013 valt tot hier toe best wel mee! Als we die eerst vier maanden even in beschouwing nemen, dan hebben wij hier toch een duidelijk positieve balans! Two happy girls hier ten huize ‘Love, life and Luna’. Fingers crossed dat die volgende ‘voornemens-update’ binnen enkele maanden even positief klinkt 🙂

5 eerste keren

Druk weekje achter de rug hier ten huize ‘Love, life and Luna’. En er is niet onmiddellijk beterschap in het vooruitzicht. De maand mei wordt hier historisch druk… Vooral met héél veel leuke dingen, verlof-dagjes, reisjes,… En hopelijk allemaal onder een stralende zon!

Maar goed. We hadden het dus over deze week. En over ‘eerste keren’. Want die waren er ook:

1. Lunaatje ging voor de allereerste keer op schoolreis. Op schoolreis begot! Het kindje gaat amper twee maanden naar school en ze gaat al op schoolreis! De reis was trouwens belangrijker dan de bestemming.. Voor kleine meid althans. Het feit dat ze met de bus mee mocht, dàt was hét evenement van de dag. De bus. Kleine meid mocht mee met de bus. Ze verkondigde het al enkele dagen aan iedereen die het horen wilde. En eigenlijk ook wel aan mensen die het niet onmiddellijk wilden horen. Haar stemvolume is nogal… euh… ‘dragend’… Goed. Donderdag was d-day. De meest zonnige dag van de week. Dat hadden ze daar goed gepland in de kleuterschool. Er werd speciaal voor de gelegenheid een rugzakje aangeschaft. En een brooddoos. En véél lekkers. Grote meid was duidelijk zenuwachtiger voor het hele schoolreis-gebeuren dan kleine meid. Had Luna wel alles mee? Zou ze haar boterhammetjes wel opeten? Wat moet er eigenlijk allemaal in zo’n lunchpakket? Krijgt ze die boterhamdoos wel zelf open? En reservekleertjes, moet dat ook mee? En welke outfit moet ze aan? Zal ze niet te koud hebben? Of te warm? En ze zal toch niet verloren lopen?

2. Al die stress was nergens voor nodig. Kleine meid heeft het uiteraard uitstekend gesteld! De busreis bleek een schot in de roos. En de diertjes ook. Oh ja, ze zijn naar het ‘kakelende kippenmuseum’ in Keiem geweest. En in de namiddag naar een speeltuin. Al was dat allemaal bijzaak. Die bus hé mensen, die bus… Er was helaas wel een andere ‘eerste keer’: kleine meid was voor de allereerste keer verbrand. Een beetje maar, maar toch hé… En niet echt op een ideale plaats: de scheiding in haar haartjes die ziet nu knalrood. Grote meid voelt zich zwaar gefaald als mama omdat er geen hoedje of petje werd meegegeven. Zie je wel: toch iets vergeten voor op schoolreis! Hoe moet je daar nu trouwens after-sun gaan opsmeren, op zo’n haarscheiding? Dat wordt toch één grote kliederboel? Als er ervaringsdeskundigen meelezen: uw tips zijn welkom! Ze heeft er gelukkig geen last van, van die verbrande streep op haar hoofdje. Maar grote meid heeft haar lesje geleerd! Bij de minste signalen van zonnestraaltjes wordt dat Luna-hoofdje vanaf nu bedekt!

3. Morgen gaat Luna voor de aller-eerste-keer ooit ergens anders slapen! Bij oma en opa. Dat is dus eigenlijk zo goed als thuis, maar toch… Het zal een aanpassing zijn! Niet in het minst voor grote meid, die niet zal wakker worden met een klein meisje naast zich… No need to say wie het meest zal moeten wennen aan deze eerste keer! Maar grote meid zal van de nood een deugd maken en gaat met de ‘ladies’ een stapje zetten. Etentje met de vriendinnen. Mét cocktails. Dat komt dus wel in orde…

4. Een logisch gevolg van eerste-keer-nummer-drie: grote meid kan op zondagmorgen uitslapen! We doen daar nu wel héél stoer over, maar het wordt nog even afwachten of die optie wel ten volle zal benut worden! Want je zal het zo zien dat grote meid op zondag voor dag en dauw wakker zal worden. Biologische klok en zo…

5. Het is nochtans wel even nodig, dat uitgeslapen zijn. Want maandag gaat grote meid nog eens onder het mes. Operaties bij grote meid, dat is spijtig genoeg geen ‘eerste keer’. Deze keer is het een routine-ingreep. Routine voor de artsen uiteraard. Niet voor grote meid. Wijsheidstanden moet er uit. En dat is wel een eerste keer. Alle 4. In één keer. Onder volledige narcose. Dan zijn we er ook meteen van af… De ingreep was eigenlijk gepland op dinsdag, maar enkele dagen geleden belde het ziekenhuis op: arts had andere plannen voor dinsdag, dus werd het maandag. Gelukkig heeft grote meid een flexibele werkgever! Monday it is! Goodbye wisdom…

En vanaf dan is het startsein gegeven voor een rollercoaster-mei-maand. Volgende week dus operatie-en-recup-van-operatie. En follow-up afspraak bij tandarts. Gevolgd door tweede verjaardagsfeestje van metekindje, verlof-dag met hemelvaart, nood-opvang-voor-Luna bij tante (Grote meid was even vergeten dat de school de brug maakt en grote meid de brug niet maakt. Foutje in de planning…), nog een tandarts-afspraak (wij hebben daar tegenwoordig een abonnement), moederdag-festiviteiten, teamdag op het werk, drie dagjes efteling, verjaardag grote meid,…

Geen tijd om ons te vervelen. Dat kan niet slecht zijn. Toch?