En toen gingen we op reis…

Het stond niet meteen op onze planning dit jaar, een reisje naar het buitenland. Ons jaarlijkse Efteling-driedaagse buiten beschouwing gelaten zou het opnieuw een stay-cation worden. We vinden dat wel plezant, zo’n rustvakantie in eigen huis en tuin.

Maar kijk. Tot onze eigen verrassing was er opeens sprake van een reisje. Zeg maar ‘reis’. Naar Polen, het thuisland van nonkel Tijs zijn vriendin. Tien dagjes bij de ‘schoonfamilie’. Samen met oma, opa en nonkel Tijs ‘himself’. Alles werd gepland, geregeld en voorbereid. Het enige wat wij moesten doen was zorgen voor vrijaf op het werk, gevulde valiezen en op tijd klaar staan. Dat lukte nog wel…

De heenreis zou met de wagen gebeuren, de terugreis met het vliegtuig. Ah! Ja! Dat werd dus een uitdaging! Met een bijna 5-jarige kleuter een auto-tripje van zo’n kleine 14u… Oh boy! Er werd een gans entertainment-programma uitgestippeld, de frigo-box werd volgestouwd met Luna-proof eten en drinken en we zouden ’s avonds vertrekken zodat ‘het-meisje-dat-nooit-moe-is’ hopelijk toch een klein beetje zou wegdommelen.

Tijdens de eerste 20km van de reis heeft kleine meid gekleurd, getekend, DVD’tje gekeken, gezongen, spelletjes gespeeld, een appel gegeten, een koek gegeten en een sapje gedronken. Waarmee ons uitgekiende entertainment-programma na minder dan een kwartier uitgeput was. En de eerste ‘is het nog ver? ’s zich lieten horen…

Goed. Er werd veel gestopt. Beentjes gestrekt. Iets gegeten. Iets gedronken. Dringende toilet-stops werden ingelast. Dringende toilet-stops werden nog dringender door gesloten toiletten. Er werden uiteindelijk ook toiletten gevonden die niet gesloten waren. Als de hoogdringendheid van een toilet-bezoek groot genoeg is dan blijken onze eisen rond hygiëne en netheid van het desbetreffend toilet ook nét iets minder prioritair. Zo leert een mens weer bij over zichzelf…

Soit. De reis verliep vlot. En Luna leek zich heel goed te ‘settelen’ in dat lange auto-reizen. In die mate zelfs dat ze bij het instappen na elke tussenstop met de nodige vanzelfsprekendheid polste: ‘ok, wie mag er deze keer mijn kussen zijn?’. Waarbij het naar haar eigen aanvoelen duidelijk een gunstmaatregel was om haar kussen te mogen zijn. De keuze ging telkens tussen grote meid en opa. Aangezien nonkel Tijs achter het stuur zat en oma co-piloot was. Grote meid won telkens de ‘kussen-strijd’. Tja, grote meid heeft dan ook nét iets meer ‘kussen-kwaliteiten’ dan opa. Iets waar we niet steeds onverdeeld gelukkig mee zijn. Maar nu kwam het wel goed van pas. Want ‘kussen’ zijn is nét iets leuker dan aan het andere uiteinde van grote meid moeten postvatten. Opa heeft meer dan eens een Luna-voetje tussen de ribben gevoeld…

Of ze ook goed lag, op dat ‘kussen’? Hmm…
Grote meid: ‘Luna, lig je goed om te slapen?’
Kleine meid: *kribbig*: ‘Neen! Ik lig niet goed! Mijn tanden passen niet op elkaar!’

We hebben niet verder gevraagd. Na bijna 5 jaar kleine meid leer je hier wel om af en toe bizarre gesprekken gewoon te laten voor wat ze zien en er vooral niet verder op in te gaan als het kleutertje in kwestie kribbig is. Want kribbig evolueert meestal in de richting van ‘kwaad en lastig’ en dat eindigt dan weer hoogstwaarschijnlijk in een huilbui. En aangezien we nog wel enkele honderden kilometers voor de boeg hadden leek het ons veiligst om een kribbig meisje mét tanden die niet op elkaar pasten te laten inslapen op het kussen dat niet goed lag…

DSC04478

Maar al bij al is de auto-rit héél vlot verlopen. Véél vlotter dan we zelf ooit hadden gedacht. We werden met open armen ontvangen in een aangenaam warm Pools dorp. Waar al snel bleek dat Luna (en grote meid) in een prinsessenkamer mochten slapen.

11752009_10207322844892161_2664267991478090000_n[1]

En waar eigenlijk de rest van de 10-daagse in het teken zou staan van lieve kleine Luna’s eerste echte buitenlandse ervaring. We zwommen in een rivier met warm-water-bron,

IMG_7620

we gingen shoppen in een winkelcentrum met véél speelpleintjes,

IMG_7677

we gingen zwemmen in héél mooie thermen (en nonkel Tijs leerde Luna met het hoofje onder water gaan zonder dat dit door een huilbui werd gevolgd!), we dineerden in een écht kasteel, we vaarden mee met een heuse piratenboot, we bouwden zandkastelen,

IMG_7702

we zaten in een reuzenrad, we deden van ‘sight-seeing’ met een toeristenbusje, we aten héééééél veel ijsjes en gingen héél veel op restaurant,

IMG_8041

we bezochten het grootste échte bakstenen kasteel van de hele wereld, we gingen naar een échte zoo-safari en Luna kreeg haar eerste heuse manicure.

IMG_8238

IMG_8353

IMG_8491

manicure

En we deden nog zoveel meer… Het werd een reis om nooit te vergeten. Vol ‘eerste keren’ en grote belevenissen. Luna genoot. Wij genoten. En we genoten van Luna die genoot.

Kers op de taart was de terugreis. Want die was met het vliegtuig. Een écht vliegtuig. Méér nog: een roze vliegtuig!!

wachten luchthaven

met valies in luchthaven

In het vliegtuig

Een reis met het héle gezin. Met oma en opa en nonkel Tijs en Anja… Dat het leuk zou worden, dat hadden we wel verwacht. Maar het werd écht onvergetelijk. Fantastische belevenis!

roze vliegtuig