Prioriteiten

Grote meid: ‘Kom schat, doe eens een beetje voort. Ik moet nog boodschappen uitladen, daarna de was uithangen, de droge was plooien en alles in de kast leggen. En eigenlijk moet ik ook nog de beddenlakens verversen. Komaan lieveke, ik heb nog veel werk… ‘

Kleine meid: *zucht diep. Heel diep. En luid* (groeit dat er ooit eens uit, trouwens, dat over-dramatisch gezucht?): ‘Mama…. *pauze*… zou jij niet beter eerst een paar andere dingen doen? Zodat je die niet vergeet?’

Grote meid: ‘Huh? Wat moet ik dan eerst doen?’

Kleine meid: ‘Goh… bijvoorbeeld de televisie aansteken en eten maken voor mij?’

prioriteiten

Ik zweer u op alles wat mij lief is dat ik nog NOOIT vergeten ben om Luna eten te geven. Ze ziet er ook allesbehalve ondervoed uit. Maar goed. De juffrouw heeft voor alle duidelijkheid toch nog maar eens de prioriteiten hier ten huize duidelijk gesteld.

Zelf-controle?

Soms, héél soms, zijn de gesprekken hier wel erg verwarrend…

Luna: ‘Mama, mag ik uit de hoek?’
Mama: *beetje verward aangezien wij ‘de hoek’ niet echt gebruiken. Toch zeker niet als straf-methode* ‘Euh… Ja… natuurlijk… Maar ik had jou toch niet in de hoek gezet?’
Luna: ‘Neen, dat weet ik wel. Ik heb mezelf in de hoek gezet.’
Mama: *nog steeds verward* ‘Ah…? En waarom dan?’
Luna: ‘Omdat ik stout was. Maar jij had het niet gezien. Dus heb ik mezelf maar in de hoek gezet.’
Mama: *verwarring wordt niet echt minder*. ‘Euhm… ok dan?’
Luna: ‘Maar ik ben nu wel genoeg gestraft. Mag ik nu uit de hoek?’
Mama: ‘Als je jezelf in de hoek hebt gezet, dan mag je er toch zelf ook terug uitkomen?’
Luna: ‘Ha neen hé mama! Als een kindje in de hoek staat moet dat kindje daar blijven staan tot een groot mens zegt dat het kindje uit de hoek mag.’
Mama: *inmiddels méér verward door het feit dat ze met haar volle 1m60 als groot mens wordt bestempeld dan door het hele hoekjes-gebeuren* ‘Allé, kom dan maar uit de hoek.’
Luna: ‘Dank je mama. Dat is eigenlijk niet zo leuk hé, in de hoek staan.’
Mama: ‘Neen, waarschijnlijk niet. Misschien moet je de volgende keer dan maar niet stout zijn, dan moet je ook jezelf niet in de hoek zetten?’
Luna: ‘Ah ja. Misschien. Dat is een goed idee. Dat zal ik de volgende keer proberen.’

Neen. Ik weet niet van wie ze dat heeft.

elfje Luna