Lang en gelukkig??

Dat ze gek is op roze. En prinsessen. En sprookjes. En boekjes en verhaaltjes en voorgelezen worden. Dat wist u wellicht al… Ons hele huis ademt het na 4,5 jaar Luna intussen al méér dan uit: roze, prinsessen, sprookjes,… De sprookjesboeken kunnen we hier al lang niet meer op 1 of zelfs 2 handen tellen. We hebben ze in alle vormen en maten en gewichten. Assepoester, Roodkapje, Sneeuwwitje, Rapunzel, Ariel, Doornroosje… Ze zijn hier kind aan huis.

Sneeuwwitje was hier lange tijd met stip de favoriet. Daar zat de kleuterjuf van het eerste kleutertje wellicht voor tussen. Het sprookje kwam uitgebreid aan bod in de klas vorig jaar en het werd door de kleutertjes zélf vertoond op het grootouderfeest. U kunt zich niet voorstellen hoeveel keer er hier het afgelopen jaar al in een appel werd gebeten. En hoeveel keer een ‘vergiftigd’ prinsesje werd wakker gekust. En hoeveel discussies hier volgden over het feit dat de appel enkel werd gebruikt voor één beet en dan niet verder werd opgegeten. Opa had hier de afgelopen maanden nauwelijks de tijd om rustig binnen te komen. Hij moest immers steeds opnieuw Sneeuwwitje wakker kussen. En opnieuw. En opnieuw. En opnieuw.

Luna kan het sprookje vlekkeloos vertellen. Met de juiste (en bij momenten behoorlijk ‘dramatische’) intonatie. En over-the-top hand- en armbewegingen. Sneeuwwitje zal hier wellicht altijd wat voorsprong hebben op de andere prinsessen. Al zijn er wel enkele aan een inhaalbeweging bezig. Dit jaar kwam ‘Goudlokje’ aan bod in de klas. Ok, misschien niet écht een prinses, maar goed, het sprookje bleef wel hangen. En het bijhorend liedje wordt hier nog regelmatig ten berde gebracht. Doornroosje die zich prikte aan een roos of spinnenwiel, dat maakte ook behoorlijk wat indruk. Met bijkomend gevolg dat Luna nu geen roos meer durft vast te houden vooraleer erg uitvoerig werd gecheckt of er geen doornen aanhangen.

Naast de mooie, dikke, échte sprookjesboeken hebben we hier ook enkele kleine, dunne sprookjes ter beschikking. Lees en begrijp: het sprookje wordt op een beperkt aantal pagina’s volledig verteld, waardoor het alles samen slechts 5min tijd in beslag neemt. Ideaal bij het ‘voor-het-slapen-gaan-moment’. En daar heeft een nieuwe favoriet de voorsprong genomen in de ‘prinsessen-populariteits-wedstrijd’. Momenteel wint Assepoester. Met voorsprong. Er wordt hier wat af-ge-bibbedie-bobbedie-boop-ed de laatste tijd…

Bij al die sprookjes het zelfde scenario: na een paar voorlees-beurten kent Lunaatje het sprookje uit het hoofd en vertelt ze mee. Letterijk. Héél erg letterlijk. En zonder fout. Ze leest nog net de komma’s en punten niet mee luidop. Ze weet dus ook hoe en wanneer sprookjes aflopen. Want ze leefden altijd nog lang en gelukkig. Maar daar is wel één zeer belangrijk nadeel aan verbonden. Van zodra de woorden ‘lang en gelukkig’ zijn uitgesproken, is het bedtijd.

U zou het dus even moeten kunnen zien. Een vrolijk kleutertje. Aandachtig luisterend naar het sprookje. Volledige passages zélf voorlezend. En dan opeens. Op haar meest depressieve toon en intens trieste blik: ze leefden nog lang en gelukkig :-(.

Tja… aan alle sprookjes komt een einde.

En nog even aanvullen: we have a new winner in town! Sinds vorige week hebben we de ‘Frozen’ DVD in huis. Hij begint al slijtage-plekken te vertonen… Van zodra ze wakker is, tot het moment dat ze gaat slapen: ‘mag ik Frozen zien, mama? Mag het? Nog eens? Ik wil zo graag prinses Anna en koningin Elsa zien!’. De aftiteling is nog maar twee woorden ver of het hele ding moet hier heropgestart worden… Mij goed hoor. Het is een mooi sprookje… En we leren er met z’n tweetjes van. We moeten leren ‘loslaten’. En alleen ‘de ware liefde’ kan ons redden. En fietsen in de balzaal mag alleen op DVD’s. Hetzelfde geldt voor glijden van de trap. En de prins die eerst zo lief leek bleek dan toch niet ideaal. En rendieren zijn goeie vrienden. En sneeuwmannen knuffelen graag. Toch als ze Olaf heten… En er kan maar één iemand Elsa zijn. Dus mag mama niet altijd meezingen met ‘laat het los’, want dat is dan Luna’s rol. Maar er kan ook maar één iemand Anna zijn. En dus mag mama ook niet altijd meezingen met ‘voor het eerst in heel mijn leven’, want dat is dan opeens ook Luna’s rol. Het kan uiteraard ook aan mama’s zangtalenten liggen, maar Luna switcht graag naargelang de ene of de andere prinses meer in beeld komt. Tja, ze speelt hier thuis al de hoofdrol, wat houdt haar tegen om het elders ook te proberen?

En het verschil met de andere sprookjes? In alle andere sprookjes leefden ze nog lang en gelukkig nadat de prins en prinses elkaar hadden gevonden. De ware liefde? Dat was dus tussen prins en prinses. Hun leven is pas volmaakt als ze elkaar hebben gevonden en samen trouwen en zo…

En Frozen? Daar gaat het ook om ware liefde. Maar toch nét iets anders. Het zal u niet verwonderen dat wij daar geweldig fan van zijn :-).

DSC03897

Wij beschouwen ons eigen leventje hier ook nog steeds als een sprookje. Met veel roze. En met een lief blond prinsesje. En we hopen dat nog héél lang héél gelukkig zo te houden 🙂

Advertenties

Sinterklaas

Wat is het alweer lang geleden dat hier nog eens een postje verscheen… Niet dat hier niets te beleven viel, wel integendeel. Maar de tijd om het hier ook effectief eens neer te typen ontbrak.

Maar kijk, soms zijn er van die blogberichtjes die nu eenmaal ‘moeten’. Een beetje meer voor de archieven dan voor de lezer zeg maar… Al mag u uiteraard gerust meelezen/meekijken.

Sinterklaas dus. Want dat was hier het grote evenement vorig weekend. En dat was zoals gebruikelijk hier ten huize opnieuw compleet over-the-top.

Zo’n feestweekend start hier op vrijdagavond in het gezelschap van oma, opa, mémé en nonkel Tijs. En met een feestmaaltijd. Gourmet deze keer. Handig om begin december het gourmet-toestel boven te halen. Dat zal deze maand ongetwijfeld nog wel van pas komen.

DSC03807

Fijn gezelschap, lekker eten en ‘hoog’ bezoek.

DSC03818

DSC03822

De Sint had zijn administratie goed geregeld en gelukkig bleek uit het boek van de goedheilige man dat Lunaatje erg voorbeeldig en flink was het afgelopen jaar. Met de dure belofte om dat ook het komende jaar zo te houden werd door Sint en zijn entourage beloofd om ’s nachts terug te komen mét geschenkjes.

DSC03834

De ‘geschenkjes’ bleken ook dit jaar nogal groots uit te vallen. En kleurden het halve huis roze.

DSC03854

DSC03855

Ja, we beseffen hier dat het er over is. Ja, we beseffen dat het véél en véél teveel is. Ja, we beseffen dat dit niet meer helemaal ‘normaal’ is. Maar mag het even aub? Laat mij dat nu even doen. Dat Sint-moment is hier duidelijk meer een moment voor en door grote meid dan iets anders. Grote meid beschouwt dit als één van haar hoogtepunten van het jaar. Genieten van een stralend en dankbaar kindje. Dat een beetje overdonderd werd door alle verwennerij. Laat mij dat nu even. Zonder dat ik mij hiervoor tegenover de halve wereld moet verantwoorden…

Traditiegetrouw en voor ons persoonlijk archief volgt hier een korte inventaris:
– 3 prinsenssenkleedjes
– 4 balletkleedjes
– Een gigantisch bemeubeld poppenhuis
– 1 rapunzel-barbiepop
– 1 ‘koninginnen-cape’
– assortiment kroontjes, ringetjes, armbanden, kettingen,…
– een sprookjesboek
– prinsessenhakjes
– prinsessenpantoffels
– een auto-mat-tapijt
– autootjes
– 4 prinsessenpuzzels
– 1 wolf (met een omaatje in zijn buik)
– 1 opbergkoffer (geen overbodige luxe zo bleek…)

Een beetje té dus. En eigenlijk niet eens een beetje. Maar zo zalig. Dat gezichtje.

DSC03866

Gevolgd door héél veel zoentjes en knuffels. En spelen, spelen, spelen,…

DSC03869

DSC03881

Intussen werd hier door ‘de grote’ mensen uitgebreid ontbeten. Pistolets, boterkoeken, chocolade, koffiekoeken, warme chocomelk, picknickjes,…

DSC03864

Overdrijven is hier een beetje een gewoonte aan het worden. Maar we genoten. En ‘we’, dat was dus grote en kleine meid, oma en opa en nonkel Tijs en mémé en Lunaatjes papa.

DSC03862

Jef en Luna sint

Wij genoten. Luna genoot. Alleen maar gelukkige mensen hier in huis…

DSC03894