Mijn Lichtervelde

Als puber vond ik er maar niets aan. Wonen in een dorp. Opgroeien in een kleine gemeente waar iedereen elkaar kent. Het voelde te klein. Te beperkt. En in mijn puber-ogen zelfs af en toe te bekrompen. Het hielp ook niet echt dat mijn lief papaatje schooldirecteur was en bij zowat het halve culturele verenigingsleven betrokken was. Veel puber-streken kan je in zo’n omgeving niet uithalen. Alhoewel… mijn kleine broertje leek zich daar weinig beperkt in te voelen… Maar ik vond het niet fijn. Om als 16-jarige op zondagmiddag nog slaapdronken naar beneden te strompelen en daar te merken dat de papa en de mama al lang weten met welke jongen je de avond voordien op een dorpsfuif stond te zoenen, nope, dat is niet fijn voor een puber. Niet dat ik dat nu wél fijn zou vinden. Maar mijn zaterdag-avond-fuiven-en-zoenen-op-de-dansvloer, die liggen intussen al enkele jaartjes achter mij.

Mijn opgroeiende ik zweerde er dan ook duren eden op. Dat ik nooit in mijn geboortedorp zou blijven wonen. Nooit, never, jamais. Geen denken aan! Dat was absoluut ondenkbaar. Ik zou me settelen in een grootstad. Me nestelen te midden de drukte van Gent of Brussel of waar dan ook. Waar ik kon opgaan in de massa als ik dat wou en de keuzemogelijkheden voor hobby’s, interesses en vrije tijdsbesteding onbeperkt leken. Waar ik mijn kindjes kon laten opgroeien in een multi-culturele samenleving, waar alle mogelijke variaties in onderwijsvormen in het aanbod zitten, waar ‘alternatief’ de norm wordt, waar de hele wereld binnen wandel-, fiets- of tramafstand was.

Maar zoals dat gaat met de meeste dure eden, draaide het hier toch nét iets anders uit. Mijn huurcontract voor een appartement in centrum Gent lag klaar, maar op de valreep lokte een werkaanbieding mij toch nog terug naar het kleine Lichtervelde. En als jong-volwassene voelde mijn geboorte-dorp toch al iets anders aan dan enkele jaren daarvoor. Al was het voor alle duidelijkheid niet de gemeente die veranderd was. Die blijft na al die jaren trouw aan zichzelf, zijn tradities en gewoontes, zijn eigenaardigheden en zijn eigenheden.

De Lichterveldse job werd na een tijdje ingeruild voor een andere job op een andere plek. En er volgden nog een aantal job-hop-stappen. Maar mijn woonplaats bleef Lichtervelde. Mocht er ook nog maar enige twijfel bij mij blijven sluimeren, dan nam de geboorte van lieve kleine Luna die weg. Want er was geen denken aan dat ik mijn meisje op een andere plek zou laten opgroeien dan mijn charmante, vertrouwde geboortedorp. Mijn wortels, mijn roots, mijn héle wereld, dat is hier. In ‘mijn’ Lichtervelde. Mijn dorp is mijn tweede huid geworden. Mijn familie, naast mijn officiële familie.

Uiteraard ben ik realistisch genoeg om de beperkingen, nadelen en lelijke kantjes van de gemeente te zien, te kennen, te voelen en te benoemen. Ik mag dat. Ik woon hier. Ik ben hier opgegroeid. Mijn familie is al generaties lang ‘Lichterveldenaar’. Dat maakt het ‘mijn’ Lichtervelde. Maar wee o wee wie als ‘buitenstaander’ mijn trouwe dorp kritisch durft te beschrijven. Dan word ik tot mijn eigen verbazing de grootste verdediger van mijn erfgoed. Dan wordt hier een lofzang gehouden waar weinig tegenop kan. Het voelt alsof ik zélf geraakt wordt. Hoe vreemd eigenlijk…

Waar al die nostalgie en melancholie opeens vandaan komt? Geen idee. Het overvalt me soms. Als ik al fietsend met Luna achterop over landweggetjes hobbel, als ik op een zomerse avond aan de lokale visvijvers naar een vrolijk dansend dochtertje zit te kijken, als ik op de twee-jaarlijkse folklore zie hoe mijn kleine meisje zich de tradities eigen maakt waar ik zelf mee opgegroeid ben,…

folklore

Of op een dag als vandaag. Het was ‘verwendag’ in de bibliotheek. Dus na Lunaatjes dansles trokken wij er even naartoe. En wat is het dan toch fijn, zo’n dorpsbib… We werden onthaald door de lieve bibliotheek-dame die Luna meteen persoonlijk aansprak, haar een spelletje liet spelen en in eenzelfde beweging onze oma omhelsde en drie verjaardagszoenen gaf. Nadat we voorzien werden van koffie, appelsap, koffiekoeken en speculoosjes, werden we onthaald door onze vriendelijke bibliothecaris. De man die ‘zomaar’ de hele geschiedenis van mijn woning heeft uitgepluisd toen ik hem enkele jaren geleden langs mijn neus weg vroeg of er misschien iets kon teruggevonden worden over de oorsprong van het huis dat ik net had gekocht. Mappen vol documenten, statuten van het bedrijf dat hier ooit stond, namen, papieren, plannen,… Uren, dàgen werk moet dat gekost hebben. En toch deed hij dat ‘zomaar’. Omdat het een stukje ‘Lichtervelde’ is, omdat hij zich als lid van de heemkundige kring verbonden voelt met ieder huis, iedere steen die deze gemeente telt. Maar waar vind je dat nog? Iemand die ‘zomaar’ zoveel energie stopt in opzoekingswerk voor iemand anders?

De bib was verder nog gevuld met mensen die we kennen. Buren van mijn ouders, Luna’s juf, de burgemeester, ouders van kindjes uit Luna’s school,…

Of het nu de bib is of ergens anders. Het maakt mijn dorp ‘mijn’ dorp. Het dorp waar de mama van Luna’s vriendinnetje ook de rusthuis-verpleegster van mijn oma is. Waar de kassierster van de supermarkt ook de vrouw is die ik op woensdag oppik om naar de Zumba te gaan, waar de buren eitjes aan onze voordeur zetten, waar om brood gaan veel meer een sociaal dan een functioneel gebeuren is, waar er àltijd wel iets te doen is en waar àltijd, maar dan ook écht àltijd mensen zijn die je kent…

Maar vooral… ‘mijn’ Lichtervelde is het Lichtervelde waar mijn overgrootouders werden geboren en getogen, ook mijn grootvader, mijn eigen papaatje, ikzelf en nu mijn kleine meisje. ‘Mijn’ Lichtervelde is ‘ons’ Lichtervelde. Onze veilige haven. Onze roots. Onze thuis.

Advertenties

6 thoughts on “Mijn Lichtervelde

  1. Buitenstaanders méér dan welkom hoor, zolang ze de schoonheid van ons dorp willen zien en delen in de lofzang :-). Wie het ook ‘zijn’ of ‘haar’ Lichtervelde wil maken wordt hier uiteraard met open armen en desnoods met rode loper ontvangen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s