Vakantie-modus (part II) – The party girl

Ze werd 4, mijn lieve kleine meid. Vier jaar zeg! Hoe kan dat nu? Hoe kan het toch dat ze nu al 4 jaar is? De 4 prachtigste, emotioneelste, meest intense en vooral mooiste jaren uit mijn leven. Zonder enige twijfel. Ik genoot en geniet bewust en oprecht van iedere dag, al 4 jaar lang. De 9 maanden die er aan vooraf gingen ook hoor, maar de geboorte van lieve kleine Luna, die zal ongetwijfeld de grootste mijlpaal, het belangrijkste keerpunt in mijn leventje blijven. Altijd. Ongeacht wat de toekomst nog brengt. Dat moment veranderde alles. Zij veranderde alles. Ik kan alleen maar hopen dat zij er ook van geniet, van dat leventje van haar.

Maar goed. Genoeg emo. Het was eigenlijk de bedoeling om hier een foto-verslagje te maken van alle feestjes. Want er was dus éérst een feestje met familie en vrienden en de dag erop was er een feestje met Luna’s vriendjes uit de klas. Tien 4-jarigen in feeststemming. Ja. We waren hier vooral héél blij dat het mooi weer was en er voornamelijk buiten kon gespeeld worden.

Helaas, een foto-verslagje lijkt voorlopig niet te lukken, want dit blog-ding laat het op dat punt afweten. Dat zal dus voor een volgende keer zijn. U moet me maar even op mijn woord geloven…

’t Was leuk. ’t Was plezant. ’t Was genieten. ’t Was fantastisch. ’t Was vooral héél erg fijn om te zien en voelen hoe we omringd zijn door lieve, warme mensen die niet alleen met ons mee-vieren, maar vooral ook in alles met ons mee-leven…

Het feesten was fantastisch! De opkuis ging verbazend vlot. Al was het wél een beetje héél snel ‘back to reality’ toen we na feestje nummer 2 een telefoontje kregen om te melden dat ons omaatje (het omaatje van grote meid dus) gevallen was en haar heup had gebroken! Maar goed. We zijn nu een weekje verder en oma-lief is geopereerd en aan de betere hand. Of heup dus. Onze vakantie-plannen werden uiteraard meteen gewijzigd en er wordt nu vanzelfsprekend een dagelijks ziekenhuis- (en straks revalidatie-) bezoekje ingepland. Wat kleine meid evengoed erg leuk vindt! Pretparken, speeltuinen en kinderboerderijen zijn fantastisch, maar ziekenhuizen met liften en rolstoelen en 1001 knopjes-waar-niet-mag-aangekomen-worden-zonder-uitdrukkelijke-toestemming (!!), dat vindt zo’n vier-jarige bijzonder fascinerend. Het helpt ook wel dat het verplegend en verzorgend personeel het kleine meisje als een heuse prinses aanspreekt en benaderd. Niet dat dit thuis al niet het geval is, maar toch…

Tussenin was er ook wel tijd voor een Bellewaerde bezoekje en een speeldate. En er werden op regen-dagen kleurige tenten gemaakt met alle mogelijke stoelen, dekens en lakens die we konden vinden. En er werd gespeeld met de bérgen speelgoed die hier na al die birthday-feestjes waren ‘achtergebleven’…

Om even kort samen te vatten: wij genieten hier nog steeds met volle teugen van het leven, ook al zit dat soms vol onverwachte verrassingen. Maar dat had u ongetwijfeld wel van ons verwacht. Dit blogje heet niet voor niets ‘Love, life and Luna’…

Advertenties

One thought on “Vakantie-modus (part II) – The party girl

  1. Luna wordt wellicht de Florence Nightingale van onze eeuw. Ik zal haar terug ontmoeten in mijn rolstoel in de R.V.T.. Tegen die tijd weet ze (hopelijk) de juiste knoppen van het bed en bad staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s