Kinderpraat

Luna: ‘Mama, ik ben jouw prinsesje hé?’                                                                  Mama: ‘Ja schatje, jij bent mijn prinsesje.’                                                                          Luna: ‘Maar als ik een prinsesje ben, dan ben jij een koningin hé mama! Ah ja, dat is zo hoor!’                                                                                                                                Take note people! U weet wat men zegt over de waarheid en die kindermond 🙂

DIGITAL CAMERA

Grote meid: ‘Luna, niet lopen op de trap!’
Kleine meid: ‘Ik loop niet mama, ik stap snel.’
Grote meid: ‘Dat is hetzelfde…’
Kleine meid: ‘Neen hoor mama, snel stappen is bijna hetzelfde als lopen
maar toch niet helemaal. Snel stappen is eigenlijk voorzichtig lopen.’
Altijd het laatste woord willen hebben, dat kleine meisje van me. Van wie heeft ze dat toch ;-).

Ze mag niet vloeken. Luna dus. Eén van de pedagogische principes die we theoretisch gezien hoog in het vaandel dragen. De praktijk echter, dat is een ander paar mouwen… Het grove taalgebruik wordt hier uiteraard nog steeds en consequent bestreden. Maar af en toe glipt er toch al eens een ‘gekuiste’ versie door de mazen van het net. Helaas. Dàt en de combinatie met een katholieke opvoeding (ahum!) zorgt er nu voor dat Lunaatje in plaats van mopperend ‘sapristie’ te zeggen, te pas en te onpas ‘sacristie’ loopt te sakkeren.

Er zijn van die ‘taalfoutjes’ die we er moeilijk uitkrijgen. Voornamelijk omdat kleine meid haar eigen logica volgt én vaak tot vervelens toe betweterig is. Zo staat ze hier op onderstaande foto naar eigen zeggen te ‘roeren’. We hebben pogingen ondernomen om haar te corrigeren. We faalden. Het leidde bijna tot ruzie. En omdat we geen zin hadden om de rest van ons pretpark-dagje met een pruilend, huilend kindje rond te lopen, hebben we het maar laten rusten. Zie hier dus: een roerend Lunaatje.

DIGITAL CAMERA

Ze is bijna jarig, mijn lieve kleine schat. En dat leidde hier afgelopen dagen tot eindeloze vragen en zelfs bijna tot existentiële crisissen:
Luna: ‘Mama, wie kwam er dan allemaal naar mijn verjaardagsfeestje toen ik nog niet geboren was?’
Mama: ‘Euh… toen jij nog niet geboren was toen konden wij ook nog geen verjaardagsfeestje geven voor jou schatje.’
Luna: ‘Maar ja mama, ik bedoel voordat jij en papa mij gemaakt hadden.’
Mama: ‘Ja schat, ik snap wel wat je bedoelt. Maar eerst hebben papa en ik jou gemaakt, daarna werd jij geboren en vanaf toen hebben we ieder jaar jouw verjaardag gevierd. Begrijp je?’
Luna: ‘Maar wie kwam dan naar mijn verjaardag voordat ik geboren was?’
Mama: ‘Mollemie, jij was er toen nog niet, dus konden we toch ook niet jouw verjaardag vieren?’
Luna: ‘Waarom niet? Wist je dan niet op welke dag mijn verjaardag was?’
Mama: ‘Juist. We wisten toen niet op welke dag jij zou jarig zijn. Dat is de reden, ja… zucht…’
Luna: ‘Maar je kon dat dan toch ook op een ander dagje vieren? Dat kon toch ook?’
Mama: ‘Ja, dat kon ook…’
Luna: ‘En wie kwam er dan allemaal naar mijn feestje?’
Mama: ‘Dezelfde mensen die nu ook komen.’
Luna: ‘Ah. Ok dan.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s