Afscheid van de 1ste kleuterklas

Mijn lieve kleine meisje gaat morgenochtend voor de allerlaatste keer naar de eerste kleuterklas. Naar ‘haar’ klasje. En vooral naar ‘haar’ juf. Haar super-lieve-fantastische-we-hebben-er-geen-woorden-voor-juf Mariska!

Lunaatje is er klaar voor. Want haar juf Mariska heeft verteld dat alle kindjes van de klas na de vakantie naar de tweede kleuterklas gaan. Bij een nieuwe juf. En als juf Mariska dat zegt, dan staat dat voor kleine meid als een paal boven water!

Grote meid zag haar kleine meisje dit schooljaar evolueren van een Bumba-kijkende-3-jarige naar een K3-zingende-bijna-4-jarige. Waar ze in september alleen maar wou ‘spelen’ en liefst iedere anderhalve minuut met iets anders, zoekt mijn kleine meisje nu regelmatig haar ‘bureautje’ op, waar ze gerust drie kwartier zelfstandig zit te kleuren, te tekenen, te knutselen, haar naam te schrijven, lettertjes van haar naam zoekt in andere woordjes,… Wat is ze veranderd op één schooljaar tijd! Een écht ‘meisje’ geworden. Ze hield al van roze en zo, maar nu is het hier écht van ‘meisjes-fase’: àlles moet in prinsessen-thema’s, jongens zijn alleen maar leuk als ze prinsen zijn en anders zijn ze stom (ja, dat moet ik er nog even uitkrijgen, maar voorlopig houdt Luna op dat vlak een zwart/wit beleid aan: meisjes zijn leuk – jongens zijn stom), haar haartjes moeten in vlechtjes, er is hier een uitgesproken kledij-keuze, ze wil alleen maar ‘meisjes-dingen’ doen (behalve voetbal, want dat is nu even héél erg hip), ze kan al fietsen en huppelen op één been en springen en ballen vangen,…

Ze heeft genoten van dit schooljaar, mijn kleine meisje! Zichtbaar! En met volle teugen!! Van de vaste structuur, van de duidelijke regeltjes, van de afspraken, van de verhaaltjes, van de ‘doe-dingen’, van de ‘denk-dingen’,… van àlles wat juf Mariska zei, deed of voorstelde! En nu moeten we afscheid nemen…

DIGITAL CAMERA

We bakten samen wafeltjes voor juf Mariska. Samen. Want Luna wil écht zélf iets geven aan haar juf… En ook wafeltjes voor turnjuf Heidi. En voor opvangmoeke Marleen en haar collega’s. Eigenlijk voor het ganse schoolteam, al hadden we helaas geen eitjes en bloem genoeg om aan ieder personeelslid een bedankings-wafeltje te geven… Maar we zijn het wel! Dankbaar, bedoel ik! Lunaatje vindt school fantastisch! Ze gaat er iedere dag met véél plezier naar toe. Ze mag er zichzelf zijn, ze wordt er op een positieve manier uitgedaagd om bij te leren, ze speelt én leert én groeit én bloeit er! Ze is er gelukkig. En een gelukkig Lunaatje, dat betekent een gelukkige mama :-).

Straks dus naar de tweede kleuterklas. Er zijn twee klasjes tweede kleuter. En dus ook twee juffen tweede kleuter. Morgen zullen de kindjes horen bij welke juf ze na de vakantie het nieuwe schooljaar mogen starten. Wel leuk dat we dit nog weten bij het begin van de vakantie. Want laat ons wel wezen, die voorbereiding op dat tweede kleuterklasje, dat begint toch al een beetje morgenavond. Dan wordt het roze schooltasje leeggemaakt en voor eventjes opgeborgen in de kast. Tot ze naar juf ? mag. Het heen-en-weer-schriftje wordt samen met de knutselwerkjes in een mooie doos bewaard. Want van juf ? krijgt ze volgend jaar vast een nieuw schriftje.

Volgend schooljaar een nieuwe juf, een nieuwe klas, nieuwe vriendjes, nieuwe afspraken, nieuwe regeltjes, nieuwe dingen leren, nieuwe spulletjes om te spelen,…

Ze is er klaar voor. Mijn lieve kleine meisje. Juf Mariska blijft haar grote heldin, dat is zeker. Maar naar die tweede kleuterklas gaan, daar kijkt ze stiekem wel naar uit…

De mama is er nog niet klaar voor. Neen. Het zijn hier weer emotionele tijden op dat vlak. Maar dat zal u wellicht niet verwonderen. Grote meid heeft het wat moeilijker met dat afscheid nemen van de juf, de klas, dat ‘eerste-kleutertje’. Maar goed, er zijn nog twee maanden om aan die volgende stap te wennen…

Advertenties

My precious

Mijn lieve kleine schat, mijn mollemietje, mijn Lunapoenaatje, mijn keppeke, mijn zoetje, mijn kleine meid, mijn hele wereld, mijn alles,… my precious ❤

U mag het gerust allemaal wat zeemzoeterig vinden. Dat maakt ons helemaal niets uit. Mijn kleine meisje is mijn hele wereld en dat mag iedereen gerust weten.

En ‘my precious’ is sinds vandaag ook écht mijn kleine ‘lady of the rings’. Dankzij Ellen van Made by e l l e n! Zij maakt fantastische dingen. Echt waar! En ze heeft van een eenvoudig doorgemaild fotootje van mijn kleine Luna een heus kunstwerkje gemaakt. Mijn eigen Luna-ring…

Kijk eens hoe mooi 🙂

Lunaring

En écht voor géén geld… Dinsdag besteld via mail, fotootje doorgemaild, 20 euro overgeschreven (ja, écht, slechts 20 euro! Verzendingskosten inbegrepen!!) en vandaag al in mijn brievenbus gevonden. Mooi verpakt en hélemaal zoals ik had gehoopt…

Lunaringgroot

Mijn lief klein juweeltje 🙂

Dochters opvoeden

Even een waarschuwing vooraf. Dit wordt een goudeerlijk blogje. Zo eentje waarin ik mezelf in vraag stel. Waarin ik me nét iets kwetsbaarder opstel dan u van mij gewoon bent. Ik heb heel erg getwijfeld of ik dit postje nu wel of niet zou publiceren. Maar het moet me even van het hart…

Grote opvoedingswijsheden zal ik hier niet verkondigen. Omdat ik maar al te goed en op dagdagelijkse wijze ondervind hoe dat opvoeden met vallen en opstaan verloopt. Het is gissen en missen. Het is zoeken en soms vinden. Het is aftasten wat werkt en wat niet werkt.Wijsheid uit boeken blijkt slechts zelden overeen te stemmen met de werkelijkheid. En bovenal: rationeel iets weten en/of kennen, dat blijkt een wereld van verschil met de realiteit. Maar het blijft wel altijd boeiend en leuk. Dat wel.

Goed. Even ‘to the point’ komen. Onlangs viel mijn oog op onderstaand tekstje. En het bleef maar in mijn hoofd spoken. Daarom wil ik het graag met jullie delen. Of misschien wil ik het vooral hier even ‘deponeren’ zodat ik weet waar ik het kan terugvinden als ik het ooit eens terug wil lezen…

teaching our daughters

Het is zo waar. En ook confronterend. Want wat klinkt het toch evident! Uiteraard moet iedere jongen/kerel/man die het pad van mijn dochter kruist haar op de juiste manier behandelen. Hij zal iets meemaken als hij het waagt om dat niet te doen!

Het is ook ‘makkelijk’ om dit nu met de nodige overtuiging en heftigheid hier te plaatsen. Want ze is pas drie-en-een-half. We zijn nog niet toe aan de realiteit van jongens en relaties. Hopelijk blijft dat nog een tijdje zo!!

Maar ik vind het bovenstaande tekstje vooral ook confronterend voor mezelf. Als mama. Als vrouw. Als meisje. Want hoe ik het nu draai of keer en of ik het nu wil of niet: ik zal haar voorbeeld worden. Ze zal wellicht véél voorbeelden hebben. Voorbeelden die dicht bij haar staan, voorbeelden die verder van haar af staan. Maar zo door de band genomen, op een doordeweekse dag en zeker als het om doordeweekse dagdagelijkse thema’s gaat, dan zal ik haar voorbeeld moeten zijn. Ook op vlak van relaties. En dat is toch even héél hard slikken… Na meer dan 30 jaar snap ik het ‘relatie-plaatje’ immers nog steeds niet volledig. Durf ik nog steeds in dezelfde fouten trappen. Sta ik zo ontzettend ver van een ‘voorbeeld-functie’ dat het best wel pijnlijk is! Uiteraard ken ik de ‘regeltjes’ uit het tekstje hierboven. Maar ik heb het al vermeld: tussen rationeel weten en de emotionele realiteit, daar ligt een wéreld van verschil…

Ik vind het evident als het om Lunaatje gaat. Misschien moet ik het dan ook maar even evident gaan vinden als het om mij gaat…

Er stond nog een wijsheid bij, bij die ‘richtlijnen’ van hierboven: Imagine who you want your kids to become. Be that.

Ik heb er nog werk aan, denk ik. Aan dat opvoeden. En aan mezelf.

Leeuwen, tijgers en stoute mannen

* ‘Mama, weet je waar ik bang van ben? Van leeuwen, tijgers en stoute mannen’. Euh… Goed zo? We waren niet van plan om ook maar één van die dingen in huis te halen, dus dat komt goed uit…

* Woensdagnamiddag + regen = Dora op televisie + koekjes bakken. En een drie-jarige die zegt: ‘Thank you mommy, de koekjes zijn delicious!’

* ‘Mama, mama! Weet je hoe een grote slang noemt? Een anaconda! En dat is een héél lief dier. Mag ik alsjeblief een anaconda? Alsjeblieeeeeeef?’ – De kleuter-driftbui van de avond werd gesponsord of opgedragen aan Diego en NickelodeonJunior…

* Nadat grote meid een béétje gestresseerd werd ‘dankzij’ de bestuurder in de wagen voor die van ons: ‘Maar mama, die auto doet zijn best hoor! Hij mag dat op zijn gemak doen!’

* ‘Mama!!! Ik ben een carnivoor hé!!!!!’ Euh… wel… kleine meid eet inderdaad héél graag vlees. Maar dat woordje hoefde ze écht nog niet te kennen. En het was ook niet strikt noodzakelijk dat de hele Lidl dit hoorde…

* ‘Mama, ik denk dat ik een beetje moet relaxen. Ga je mij in de hangmat leggen?’

Luna hangmat

Inhaal-manouvre

Oeps… Al wéken niet meer geblogd! Aan gebrek aan inspiratie ligt het alvast niet. Wel integendeel. Druk, druk, druk hier. Met alleen maar leuke dingen :-).

Even een bescheiden poging om hier een inhaal-manouvre uit te halen en even te up-daten…

Er was Pasen. Met eerst en vooral opa’s verjaardag.

opa jarig

En een paas-ontbijt-tafel met de nodige overdaad.

paasontbijt

De paashaas bracht een lessenaartje, stapels cadeautjes en bergen chocolade.

pasen-lessenaar

pasen-eitjes terras

pasen-eitjes

pasen-eitjes glijbaan

pasen-eitjes trampoline

pasen-eitjes bank

pasen-de buit

Er was een fantastisch (groot)ouderfeest op school, er volgde een showoptreden van de dansschool, we gingen ontelbaar keren naar Pairi Daiza, kleine meid ging op schoolreis. En we trokken naar Plopsaland met een vriendin van mama en haar ‘grote jongens’…

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

DIGITAL CAMERA

Er kwamen vriendinnetjes spelen. Drie prinsesjes in huis. Wie wil dat nu niet?

DIGITAL CAMERA

vriendinnetjes

En er was ook nog moederdag. Met een moederdagbrunch. En moederdaglunch. En weeral cadeautjes 🙂

moederdag-vrijdag

moederdag-oma

moederdag-cadeautjes

Er was de opendeurdag bij de brandweer, waarbij kleine meid écht mocht blussen.

brandweer-blussen

… en geshminkt werd. Feest dus 🙂

brandweer-shminken

En er was een speelstraat en uitstapjes naar de speeltuin en héél veel familiefeestjes. Er was nog de verjaardag van grote meid en een drie-daagse in de Efteling. Waar kleine meisjes een échte koksmuts krijgen en zélf hun ijsjes mogen maken…

efteling-ijsje

efteling-ijsjeklaar

Er waren communiefeestjes en verjaardagsfeestjes en familiefeestjes en ladiesnight-feestjes en barbecue-feestjes. En er was mooi weer, met zwembadjes en vrolijke meisjes, zowel groot als klein.

DIGITAL CAMERA

Er was vooral véél te véél om op te sommen. Grote meid neemt zich plechtig voor om meer te bloggen. Want al die leuke herinneringen willen we graag blijvend koesteren. En dat gaat nét iets beter als we het hier even neertypen zodat we het achteraf nog eens allemaal kunnen herbeleven 🙂

hangmat met mama