Onze cinema

Het is een stukje erfgoed hier in ons dorp. Al is dat in feite een understatement. Het is ‘hét’ stukje erfgoed hier in ons dorp! Een zalig deeltje nostalgie die we met z’n allen delen: onze eigen cinema. Zo voelt het ook wel echt: als ‘onze’ cinema. We zijn er collectief trots op. En terecht uiteraard :-).

Toen de eigenares van ‘De Keizer’ enkele jaren geleden overleed, was er even de vrees dat met haar ook de prachtige cinema zou verdwijnen. Gelukkig werd de cinema overgenomen. Er was opnieuw wat schrik in de gemeente dat de cinema wel zou blijven, maar dat de typische eigenheid van de kleinschalige filmzaal zou verloren gaan. Onterechte vrees, zo bleek. Want de cinema bloeit als nooit tevoren! Het respect voor het gebouw, de infrastructuur, de sfeer én ‘ons Agnesje’ ademt uit alle hoeken van ‘De Keizer’.

Wat heb ik er naar uitgekeken om ook dat aspect van mijn geboortedorp met kleine meid te delen! Maar met een baby naar de film, dat leek geen goed idee. Een rumoerige peuter evenmin. Maar nu is Luna toch al een échte kleuter. Die af en toe zelfs even stil zit…

Er werd getwijfeld. Gewikt en gewogen. Er was in de Kerstvakantie al een Disney-film en we hebben het overwogen om toen Luna’s cinema-debuut te plannen. Maar Disney-films duren wel wat lang. En uit ervaring met Disney-DVD’tjes thuis weten we intussen dat de drama’s in zo’n films nogal beklijvend zijn voor lieve kleine Luna. Er vallen nogal wat doden te tellen in zo’n Disney en Pixar dingen! En dat leidt hier ten huize soms tot hysterische toestanden. Die we liever niet in volle cinema-zaal willen aanpakken.

Er werd gewacht. En de programmering van ‘De Keizer’ werd nauwlettend opgevolgd. En ons geduld werd beloond: op zaterdag ging de nieuwe K3 film in première!! Feest dus!!

Zoals gewoonlijk werd kleine meid hier ook deze keer grondig voorbereid. Vorige week reden we al eens langs de cinema, gingen we al eens naar de affiches kijken, checkten we of de deur wel écht dicht was,… En zaterdag? Zaterdag was het voor écht! We mochten met ons tweetjes naar de cinema om de K3 film te bekijken!

cinema K3

De aankondigings affiche werd nog eens grondig gecheckt. Zo’n eerste keer naar de cinema, een mens wil immers niet voor verassingen komen te staan… En tot vreugde van grote meid bleven de prijzen van de toegangsticketjes even budget-vriendelijk als ze altijd geweest zijn. Vijf euro per persoon. Wij kennen bioscopen waar dat bedrag makkelijk verdubbelt wordt! Kinepolis, ik kijk naar u!

cinema popcorn

Er werd cola en popcorn aangeschaft. Een reuze-zak voor kleine Luna. En 1 euro per stuk! Kinepolis eat your heart out!!

We vonden nog een plaatsje hélemaal bovenaan, op het balkon. Op de eerste rij nog wel! Lunaatje keek vol bewondering en verwondering naar al wat ‘onze’ cinema te bieden had. De lampjes, de gordijntjes, het grote gordijn dat het reuze-scherm verstopt,…

cinema wachten

En uiteraard ook de rode pluchen klapzetels! Die zorgden wel even voor een technisch probleempje. Het zeteltje werd neergeklapt, het Lunaatje werd op het zeteltje geplaatst… en het zeteltje klapte terug dicht. Met het verbaasde en geschrokken Lunaatje er half tussengeplooid… Blijkbaar is er toch een zeker ‘minimum-gewicht’ vereist voor zo’n cinema-zetel. Een probleem dat grote meid nooit gekend heeft. Altijd voldoende gewicht in de schaal geworpen…

cinema kijken

Het zetel-probleem werd al snel opgelost. Vooral omdat Luna het grootste deel van de film van op mama’s schoot heeft bekeken. En omdat mama’s knie de rest van de tijd het stoeltje wel onder controle hield. Yep, de knie van grote meid weegt blijkbaar zwaarder door dan het Lunaatje in haar geheel. Zucht, we hebben nog werk aan de ‘weight-watcher-winkel’…

Maar goed. De film, daarvoor kwamen we dus. Het grote gordijn schoof langzaam open en we genoten met volle teugen van de K3’tjes. Philip Geubels rolletje zorgde er zelfs voor dat ook grote meid af en toe zat te gniffelen… Extra pluspunt aan ‘onze’ cinema: het geluid staat op een perfect volume! Niet te hard en niet te zacht. Nét juist! De pauze halverwege zorgde voor een dankbare onderbreking, want voor Luna was het toch wel lang stilzitten. En zwijgen. Dat laatste vergat ze wel af en toe. De film werd behoorlijk voorzien van Luna’s commentaar… Maar dat hoort er misschien wel een beetje bij, bij zo’n K3 film.

Wij hebben in ieder geval genoten! Luna van de film en grote meid van haar genietende kleine meisje… En van het feit dat ook kleine meid nu kennis gemaakt heeft met ‘onze’ cinema. Zo blij dat ik dit stukje dorpsgeschiedenis met haar kan delen 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s