All the things she says…

Een luie zondag tussen twee grote feestdagen in. Dat wordt hier dan een echte luie zondag niets doen. Zetelhangen. Televisie kijken. Spelletjes spelen. Eten. Verkleden. Met poes spelen. Enz… Voor kleine meid toch.

Voor grote meid is het ook een luie zondag. Alleen vertaalt zich dat lichtelijk anders. Lazy sunday, dus de mama loopt hier om 16.30u nog steeds in pyama rond. Kleine meid niet, want die staat er op om ’s morgens haar kleertjes aan te doen. Kwestie van alle opties open te houden voor de dag die komt… Maar goed. Lazy sunday voor grote meid dus. Dat wil hier ook zeggen: ‘den beneden’ stofzuigen, ‘den boven’ stofzuigen, ‘den boven’ dweilen, de was doen, verse beddenlakens opleggen,… U snapt het wel: ‘de menage’ doen, zeg maar…

Intussen is ook grote meid ‘stilgevallen’ in de zetel. Computer op schoot. Voornamelijk bezig met het kleine meisje te observeren. Soms te corrigeren. Af en toe te stimuleren. Dat opvoeden kan af en toe eens zalig makkelijk zijn ook hoor…

Luna roodkapje

Het levert wel een schat aan ‘Luna-uitspraken’ en ‘Luna-dingen’ op, zo’n dagje Luna observeren. Omdat we ze anders véél te snel vergeten (en omdat de mama toch wat tijd heeft om te bloggen), een kleine bloemlezing uit het repertoire van kleine meid vandaag:

– Luna was om onduidelijke reden boos op mama. Grote meid is de exacte reden vergeten, maar we waren het niet eens over iets en kleine meid trok aan het kortste eind. Luna boos: ‘Mama! Ik ga jou hélemaal platknuffelen en dan ga ik jou NIET terug opblazen. Dan moet jij voor altijd plat blijven. Nah!’

– Luna kijkt treurig naar de bewolkte lucht buiten: ‘Mama, ik weet wat het lievelingsspelletje is van de zon. De zon speelt héél graag verstoppertje!’

– Luna is voor de 10.000ste keer deze vakantie haar gezellschapsspelletje ‘photo safari’ aan het spelen (een aanrader voor kleuters van een jaar of 3, trouwens!). Ze moet het nu even alleen spelen, want grote meid heeft het na al die vorige keren een beetje gehad. Opeens hysterische huilbui. Bij navraag bleek dit de oorzaak te zijn: ‘Ik ben verloren mama! En ik wil niet verliezen!!’. Euh… ja… Kijk, het educatieve aan die gezelschapsspelletjes is natuurlijk dat ze soms wint en soms verliest. Wat ze tot haar frustratie én tevredenheid al héél vaak heeft ondervonden deze vakantie. Maar… nu speelde ze alleen… Hoe slaagt ze er dan in hemelsnaam in om te verliezen?

– Na een boze terechtwijzing door grote meid geadresseerd aan kleine meid: ‘Mama, je mag je boze stem niet gebruiken, want Musti schrikt daarvan.’

– Na een véél te wilde race beurt rond de living tafel raakte Luna ‘geblokkeerd’ met haar step ergens tussen tafel, stoel, kast en kerstboom. Opnieuw hysterische huilbui. Grote meid kwam dan maar ‘to the rescue’: ‘Allé Luna, wees nu eens rustig. Ik maak de step wel weer los. Waar wil je naartoe?’ Luna, nog steeds na-snikkend: ‘Ik moet naar Roeselare, mama.’

– ‘Mama, gaan we nog eens puzzelen van Kakwella?’ Vertaling: ze wil graag nog eens haar puzzel maken van de 101 Dalmatiërs. En met Cruella De Ville.

Hysterische huilbuien even buiten beschouwing gelaten, wij hebben het hier goed hoor, wij tweetjes 🙂

Tussen het feesten door…

Even kort een update zo tussen het feesten door…

* Kerstavond
Feest nummer 1 van deze vakantieperiode. En wat hebben we genoten!! Er was een feesttafel. Uiteraard.

feesttafel

Er was een kerstboom met veel pakjes.

kerstboomcadeautjes

Er moest wat geduld getraind worden. Wachten op ons bezoek. Wachten om de pakjes te mogen openen. Wachten tot het eten wordt geserveerd… Lastige en moeilijke lessen voor een 3-jarige…

wachten

Het wachten was snel vergeten toen bleek dat het overgrote deel van de kerstboompakjes voor kleine meid bedoeld waren…

cadeautjes

Onze kerstavond was fantastisch!! Kleine meid stond er op om het kerstspel dat ze op school had geleerd ook thuis met ons te oefenen. Luna was – uiteraard – juffrouw Mariska. Met andere woorden: Kleine meid mocht regiseren, souffleren, commanderen,… De rolverdeling was op zijn minst ‘verrassend’ te noemen. Opa was Maria, meter Marlies was Jozef en nonkel Dirk bleek kindje Jezus. Lunaatje stond niet open voor discussie op dat vlak. Er werd op alle kasten geklopt om te kijken of er plaats was in de herberg. Helaas… nergens plaats. De kribbe van Jezus/nonkel Dirk bleek uiteindelijk in de vuilnisbak-kast te staan. Tja… zo’n kinderfantasie, daar is weinig tegen in te brengen! De rest van de familie was ‘het volk’ en ‘soldaat’. En wij mochten/moesten een geïmproviseerde catwalk op marcheren. Tot op een geïmproviseerde ster. Waar we even moesten ronddraaien. En dan verder lopen.

Al wat op school wordt geleerd wordt voorbeeldig verder ingeoefend thuis. Of we dat nu willen of niet… Voor de rest? Ontzettend veel gelachen, gedronken, gegeten, genoten! En nog maar eens ten volle beseft hoe hartverwarmend dat is, zo’n lieve familie rond ons…

* Poes
Ah ja, u vroeg zich misschien af hoe het nu gaat met onze gezinsuitbreiding? Heel goed. Dank u. Musti is hier al volledig ingeburgerd.

poes

En van Luna’s ingebakken schrik voor diertjes is niets meer te merken. Echt niets meer. Maar dus echt. Helemaal niets meer. In die mate zelfs dat kleine meid hier dag in dag uit met poes loopt rond te sjouwen. Het arme diertje wordt in poppenwagens gedropt, wordt ingepakt in dekentjes, krijgt verkleedkleertjes en bijhorende juweeltjes aan,…

poes en luna

Musti ondergaat alles gewillig. En lijkt het zelfs niet eens erg te vinden. Hij blijft meestal dicht in de buurt van kleine meid. En omgekeerd. Dikke vrienden hoor, die twee. Al houdt grote meid veiligheidshalve (vooral voor Musti’s veiligheid!) toch een oogje in het zeil…

* Vakantie
De vakantie is intussen halverwege. Verveling kreeg hier nog geen kans… Lunaatje ging voor het eerst 1 dagje naar de buitenschoolse opvang. Groot succes. Ze bracht een héle stapel knutselwerkjes mee naar huis en deelde mee dat ze graag terug wou. Dat komt dus wel goed als ze straks (nu ja, ‘straks’… vanaf april eigenlijk) iedere woensdagnamiddag naar de opvang moet.
Logeerkindje 1 kwam slapen en Luna genoot met volle teugen van het feit dat ze mocht helpen zorgen voor 1-jarig nichtje Linde. Logeerkindje 2 kwam slapen en Luna genoot opnieuw met even grote teugen van het feit dat ze kon spelen met de 5-jarige Sam. Kleine meid ging intussen ook een dagje naar haar BFF spelen. Ook dat bleek een groot succes en voor herhaling vatbaar: met Maya naar het zwembad, met Maya taart bakken, met Maya’s poppenhuis spelen,…

Straks nog oudejaarsavond vieren. En nieuwjaar. En goeie voornemens maken. En vrolijk, blij en onbezorgd het nieuwe jaar starten.

We zijn al vast een goeie basis aan het leggen 🙂

Gezinsuitbreiding

We waren er al een tijdje uit: er zou gezinsuitbreiding komen. Het was enkel nog een kwestie van nagaan en beslissen wat daarvoor het beste moment was. Luna was eerst nog wat te klein. Daarna waren we te druk bezig met school/werk/uitstapjes. Maar het begon toch meer en meer te ‘kriebelen’ dus werd de knoop doorgehakt: nu de kerstvakantie voor de deur staat en we van plan zijn om veel te ‘cocoonen’ willen we graag écht werk maken van die gezinsuitbreiding.

En dus trokken grote en kleine meid woensdagmiddag samen naar het asiel ‘Het Blauwe Kruis’ in Roeselare om er onze nieuwe huisgenoot op te pikken. Een lief, klein, onduigend grijs katje. Dat sinds woensdag naar de zéér originele naam ‘Musti’ luistert. Ja, kleine meid had inspraak in de naam, ja… Echt luisteren doet Musti nog niet, maar na 3 jaar intensief opvoeden is dat ‘luisteren’ bij Lunaatje nog steeds geen evidentie. We mogen de lat voor Musti dan ook niet al te hoog leggen…

Er is trouwens héél wat voorbereidingswerk aan vooraf gegaan. Voor grote meid is het àltijd duidelijk geweest. Van zodra Luna het ‘peuteren’ ontgroeit was en de grootste renovatiewerken hier achter de rug waren zou er een katje in huis gehaald worden. Liefst eentje uit het asiel. En liefst zo jong mogelijk.
Er was echter een klein addertje onder het gras. Het kleine meisje hier in huis is héél bang van dieren. Groot of klein, maakt niet uit. Alleen van op veilige afstand vindt Luna de diertjes interessant. Ze mogen vooral niet te dicht bij komen. En haar liefst ook niet aankijken. Alle bezoekjes aan kinderboerderijen en toestanden ten spijt: Luna bleef bang. Ook van de hond van oma en opa. Ok, het is een groot exemplaar, zo’n duitse herder. Maar we hebben écht inspanningen gedaan om hond en kindje vriendjes te laten worden. Het lukt helaas alleen als ze elk aan een andere kant van het veilige venster-glas staan. En dan nog…

Maar goed. De gezinsuitbreiding hier ten huize werd dus grondig voorbereid:

  • De beslissing om een poesje in huis te nemen is de beslissing van grote meid. Dat moest van bij het begin duidelijk zijn. Luna kreeg daar weinig inspraak in. Tot zover de democratie hier ten huize. Het was voor grote meid héél belangrijk om de poes niet in te zetten als ‘beloning’. Het is dus NIET zo dat Luna een poesje kreeg omdat ze flink was of als geschenkje van de Sint of omdat ze ‘groot’ is of wat dan ook. Nope. De mama beslist hier over de gezinsuitbreiding. En we zijn toch wel van plan om dat zo te houden…
  • Kleine meid werd op sleeptouw genomen naar de verschillende dierenasielen in de buurt. Waar ze van op veilige afstand kon kennismaken met de diertjes. Mama streelde al eens een katje en Luna durfde al eens een stapje dichterbij zetten. Kleine stapjes hoor. Héél kleine stapjes… Maar het ‘gemiauw’ en gespin begonnen al vertrouwde geluiden te worden.
  • Er werden voorbereidende tripjes gemaakt naar de dierenwinkel. Waar Luna zélf het ‘transport-bakje’ mocht uitkiezen. En trots het paarse ding de hele winkel rondsleepte. Er waren geen roze, neen, dus het werd een paarse. Waarna ze wél een hysterische huilbui kreeg omdat de mama weigerde het roze ‘poezentoilet’ te kopen. Ja luister, de grijze modellen waren 20 euro goedkoper. De mama wil tot op zekere hoogte wel meegaan in de Luna-grilletjes, maar er zijn ook grenzen…
  • Luna mocht ook persoonlijk de eerste speeltjes van poes uitkiezen. Waarbij grote meid wél zo verstandig was om zéér enthousiast te doen bij het promotiehoekje. Het werkte. Deze keer toch…
  • Ook bij de poezennaam had Lunaatje inspraak. Het werd dus ‘Musti’. Niet bijster origineel, i know. Maar Luna wou eerst ‘Maya’. Waarschijnlijk als eerbetoon aan haar BFF. Grote meid voorzag véél verwarring. En ‘Musti’ leek ons wel een mooi compromis.

Woensdag na school trokken we dus samen naar het asiel. Waar we Musti officieel adopteerden. Lieve kleine Luna overwon haar grootste angsten en durfde het aan om speelse Musti een streeltje te geven. Héél schichtig en voorzichtig. Maar ze durfde wel. Mama trots uiteraard!

De hele woensdagnamiddag was vooral één grote oefening in ‘wennen aan elkaar’. Vooral Musti en Luna dan. Grote meid had daar precies wat minder last van. Zowel poes als kleuter bleven zich de ganse namiddag een half ongeluk schrikken als ze elkaar ‘toevallig’ tegenkwamen ergens in de living/salon/keuken/veranda. En dat ging écht gepaard met angstige sprongetjes van schrik. Door beiden!

Maar goed. We zijn intussen een dagje verder en het lijkt alsof onze nieuwe huisgenoot hier altijd al gewoond heeft. Musti gaat netjes op het ‘poezentoilet’ zowel voor de ‘grote’ als de ‘kleine’ boodschap. Wat ons zéér verheugd uiteraard! Poes lijkt de voorgeschotelde kattenbrokken in dank te aanvaarden en spint er maar op los…

Musti maakte intussen ook al kennis met de plantenspuit en begint te snappen dat grote meid het niet erg apprecieert als er in kerstbomen geklauterd wordt. De kattennagels in zetels en kasten zetten mag hier ook al niet (streng huishouden hoor hier!), maar er werden vandaag wél twee krabpalen in huis gehaald waar Musti zich naar hartenlust mag op uitleven.

En Luna? Die went wel héél snel aan dat poesje hier in huis! Deze ochtend mocht Musti al even ‘kopjes’ komen geven aan/tussen/tegen Luna’s beentjes…

musti1

Na school lag Lunaatje al op haar buik op de grond samen met Musti te spelen…

musti2

En deze avond mocht Musti zelfs al op Luna’s schootje liggen!

musti3

Komt hélemaal goed!

De oogjesdokter

We hadden het al opgemerkt toen kleine meid nog een héél klein pasgeboren Lunaatje was: haar ene oogje is een beetje kleiner dan het andere. Geen groot verschil, maar toch. En als ze moe is, dan is dat verschil in ooggroote nét iets duidelijker te zien. Niet meteen iets om ons grote zorgen om te maken. I know. Al hielden we het toch wat in de gaten, dat ‘ooggrootte’ gedoe. Je weet maar nooit…

Toen juf Mariska begin september ook opmerkte dat die Luna-oogjes niet helemaal even groot waren, werd toch maar een afspraak gemaakt bij de oogarts. Begin september naar de oogarts bellen, dat wil zeggen dat we mochten langsgaan afgelopen vrijdag. Wachtlijsten van drie maanden bij de oogarts… We waren al blij dat we hier geen dringende oogproblemen te melden hadden…

Trouwens, we werden niet bij de oogarts verwacht, maar bij de ‘orthoptiste’. Nog nooit eerder van gehoord. Grote meid moest het zelfs googelen om te weten bij wat voor specialist we eigenlijk verwacht werden.

Anyhow. Vrijdagnamiddag hadden we dus een afspraak bij de orthoptiste. Met een licht bezorgd Lunaatje dat er van overtuigd bleef dat de oogjesdokter een prikje in haar oog zou geven. Ondanks de stellige ontkenningen van grote meid. Helaas kon grote meid haar Lunaatje onvoldoende voorbereiden op het komende onderzoek, gezien we er geen flauw idee van hadden hoe de oogjes van een 3-jarige worden getest. Letters herkennen zou wellicht wat te hoog gegrepen zijn. Behalve de ‘L’ van ‘Luna’ zijn we hier nog niet aan lezen toe.

oogarts1

Maar het ganse oog-onderzoek bleek voor lieve kleine Luna één groot feest: zoeken naar een prinsesje in het lichtje van de dokter, vertellen welke figuurtjes de oogjesdokter toont, de poes zoeken in een drie-dimensionele tekening,… Daarna mocht er een grote plakker op oogje 1 en even later op oogje 2. Geen ordinaire bruine plakkers zoals grote meid in gedachten had. Nope. Ruime keuze tussen plakkers met piraten, lieve heersbeestjes, bijtjes, prinsjes en prinsesjes en Luna’s voorkeur: blinkende hartjes en sterretjes.

oogarts2

Naar die oogjesdokter, daar wil ze nog wel eens naar toe! Zware ontgoocheling bij kleine meid toen bleek dat ze perfect ziet. En dus géén plakker op het oogje mee naar huis kreeg. En het komende jaar ook niet terug moet/mag naar de oogjesdokter.

oogarts3

Die zware ontgoocheling van kleine meid stond in schril contrast met de grote opluchting van grote meid. Dat spreekt voor zich…

Sinterklaas – the aftermath

’t Is weer voorbij, het drukste weekend van het jaar. De Sint kwam, zag en liet een berg cadeautjes achter… Er is bijna geen beginnen aan om hier een beschrijving te geven van ons weekendje. We laten deze keer dan maar vooral de foto’s spreken.

We begonnen vrijdag met het verzamelen van de oma’s, opa en nonkel Tijs. Om dan gezellig samen van een overheerlijke kaasplank te genieten. En af te sluiten met artisanale ijstaartjes. Kwestie van het Sint-weekend lekker culinair te starten. Een aanrader van formaat trouwens, die kaasplank en zelfgemaakte ijstaartjes van De Bossneppe!

sint 1 eten

sint 2 eten

sint 3 eten

Maar goed. De essentie kwam wat later op de avond uiteraard. In de figuren van Sint himself en twee lieve zwarte Pieten. Ze deden dat uitstekend! En het Lunaatje deed dat ook uitstekend! Beetje verlegen en véél stiller dan we gewoon zijn. Dat dan weer wel. Maar ze zong wél flink een liedje voor de Sint. En antwoordde voorbeeldig op alle vragen.

sintbezoek 1

sintbezoek 2

sintbezoek 3

Mijn lief klein meisje… En de mama maar glunderen van trots 🙂

De ochtend bracht de ene verrassing na de andere: Oma was chocomelk aan het maken, opa had de tafel gedekt, mémé was bij ons en nonkel Tijs had lekkere dingen gehaald voor bij ’t ontbijt… Maar vooral: ’s Nachts waren Sint en Pieten teruggekomen met héél veel cadeautjes.

sintmorgen

sintspeeltjes 1

Te weinig plaats om alles hier op te sommen, maar kleine meid kreeg onder andere:
* Een kist vol Disney-verkleedkleren, juweeltjes, toverstaffen en schoentjes.
* Boetseerklei en boetseertoestel
* Hello Kitty blokken
* Twee poppen (eentje die kan wenen en eentje die mee mag in bad)
* Kleertjes voor de poppen
* Kleertjes voor Lunaatje (sneeuwlaarsjes, warme cape, pyama’s, rokje, truitjes,…)
* Boerderij met diertjes
* Prinsessenstoeltje
* Kleurboeken, stickerboeken, leesboeken,…
* Prinsenssenpuzzel
*…

En bérgen snoepgoed, chocolade, mandarijntjes,….

sintspeeltjes

Veel. Ja. Misschien een beetje teveel. Ja. Maar zie dat stralende gezichtje toch…

speeltjes 1

Zo blij met haar popje…

speeltjes 2

speeltjes 3

En stràlend met de uitbreiding voor haar keukentje en winkeltje!

speeltjes 4

En uiteraard druk de prinsessen- en elfenkleertjes uitproberen.

speeltjes 5

En leren stappen met hakjes. Geen sinecure…

speeltjes 6

Niemand heeft ooit beweerd dat prinsessen geen boerderij zouden kunnen runnen. Toch?

speeltjes 7

Of dat Sneeuwwitje niet met keukentjes speelt?

speeltjes 8

We hadden zelfs even een roodkapje mét elfenrokje én sneeuwlaarsjes in huis…

speeltjes 9

Er volgde dit weekend nog een bezoekje aan de wereldwinkel-geschenkenbeurs. Waar lieve kleine Luna uitgeloot werd met haar mooie tekening en met een zak vol cadeautjes naar huis mocht! Want ja, dat had ze nog niet gehad hé, cadeautjes ;-). Mijn meisje bleef maar stralen…

We sloten het weekend af met een zalige baby-borrel. Met een grote zaal vol speelgoed om al de aanwezige kindjes te entertainen. Waardoor grote meid de kans kreeg om eens rustig bij te kletsen…

Hoeft het nog gezegd dat we intens hebben genoten van ons weekend? Twee héél gelukkige meisjes wij! En daar hebben al die cadeautjes slechts een héél klein beetje mee te maken…

speeltjes 10

Love, Life and Luna. Dat zegt toch alles…

December kick-off

December wordt hier zonder enige twijfel de drukste maand van het jaar. Met stip. Of met vlag en wimpel. Om bij het alom-tegenwoordige-sinterklaas-thema van deze week te blijven. De aankomende drukte vraagt zelfs om extra schema’s en overzichten en een constant checken van agenda’s. Door grote meid. Kleine meid is momenteel geen grote hulp.

Het niet-ziek zijn van Luna werd officieel bevestigd door de huisarts. Ze is niet ziek. Nu ja, ‘niet meer ziek’. Want ze heeft vermoedelijk wél een keel- en oorontsteking gehad. Maar dat is nu over. En dat viert ze klaarblijkelijk door zich al de ganse week héél erg ‘puberig’ te gedragen. In die mate zelfs dat grote meid het ernstig overwoog om GAS-boetes uit te delen in haar eigen woonkamer. Tot ik me herinnerde dat ik diegene zou zijn die ze uiteindelijk moet betalen. En tot ik me herinnerde dat ik daar principieel tegen ben, tegen die GAS-boetes. Maar geloof me vrij, als gesprekken als ‘Luna, doe eens de deur dicht alstublieft’ al ontsporen in veldslagen die hier hun gelijke nog niet gezien hebben, dan zijn principes nogal relatief.

Het helpt ook niet dat grote meid hier koortsig met een keelontsteking rondloopt. Wie met de hond (of de puppy in dit geval) slaapt, vangt zijn vlooien. Grote meid is dus wél ziek. Niets wat antibiotica en ‘veel rusten’ niet kan verhelpen. Yep. Veel rusten, ja. Lukt uitstekend als je een puberende kleuter in huis hebt, een huishouden moet runnen en elke dag uit werken gaat. De keelontsteking die normaalgezien maandag al een vage herinnering had moeten zijn is nog steeds nadrukkelijk aanwezig. Al lijkt die nu wel plaats te ruimen voor maag-en darmtoestanden. Dat wordt wellicht nog eens een tripje naar de huisarts. Als daar ooit tijd voor is…

De officiële december kick-off begon uiteraard vorige week zondag op 1 december. Met onverwacht bezoek op zondagmorgen. De ex-huisbazin van grote meid kwam langs met een sinterklaas-cadeautje voor Luna. Zo lief… Al was grote meid wellicht niet de perfecte gastvrouw. Onverwacht bezoek, zondagmorgen, koorts en een lastig kindje. Er zijn betere omstandigheden om bij ons langs te komen…

’s Namiddags bij meter Marlies verse pannenkoeken eten. Feest uiteraard! Voor Luna zijn de woorden ‘naar meter Marlies’ bijna magisch… Het staat vooral voor onverdeelde aandacht en àltijd leuke dingen doen! Na het pannenkoekenfestijn richting huis. Maar op 100m van ons huisje was er kerstmarkt. Mét springkasteel. Probeer daar maar eens onderuit te raken…

Vandaag Sinterklaasfeest op school bij kleine meid. Haar eerste échte Sinterklaasfeest, aangezien ze pas sinds februari dit jaar naar school gaat. De Sint kan hier helaas maar in beperkte mate ingezet worden als ‘dreigmiddel’ om het Lunaatje flink en braaf te houden. Want veel angst voor Sint en Piet lijkt ze niet te hebben. Wellicht is dat een goede zaak. Al hadden we het deze week wel wat kunnen gebruiken, zo’n ‘wees maar flink want anders… – argument’.

sint en piet

Ze vond het allemaal fantastisch, dat Sint en Piet gedoe. Dat er mocht gedanst worden voor de Heilige man, was voor Lunaatje de kers op de taart…

Voor de rest, in een notendop:
– Vandaag kennis gemaakt met de buitenschoolse opvang. In de kerstvakantie gaat Lunaatje 1 dagje ‘uittesten’. Wellicht zullen we er de daarna volgende vakantie periodes regelmatiger gebruik van maken, van opvang ‘De Duiventil’. Voor Luna alvast geen probleem. Ze wou pas na véél aandringen en het gebruikelijke tegen-ge-stribbel van deze week, terug mee naar huis.
– Vrijdagavond komt de Sint hier langs ten huize. Met zwarte Pieten. En in aanwezigheid van de halve familie. Opnieuw feest. Mét etentje. Grote meid heeft gelukkig kaasplank besteld en heeft daar dus zelf weinig werk aan. Zou het onbeleefd zijn om familie en kaasplank in de woonkamer te droppen en zelf wat te gaan uitzieken op bed?
– Zaterdagvoormiddag is cadeautjestijd. Want ’s nachts zullen Sint en Piet terugkomen met de cadeautjes… En ’s ochtends komen oma en opa om chocomelk te maken, ontbijt te voorzien, grote en kleine meid te wekken en foto’s te maken.
– Zaterdagnamiddag kerstboom zetten.
– Zondag baby borrelen.
– Verdere december-plannen omvatten o.a.: etentje met ex-collega’s, afscheidsfeestje van de baas (ik ga nog steeds niet akkoord met het feit dat hij op pensioen gaat, maar hij blijft precies wel vasthouden aan die beslissing *zwaait eens naar de bijna-gepensioneerde-baas*), een verhuis op ’t werk, Kerstfeestje op ’t werk, kindje 1 komt logeren, kindje 2 komt logeren, Luna gaat op speel-date bij vriendinnetje M, Luna gaat op speel-date bij ‘tantaleen’, kersavond feestje hier bij ons, kerstdag vieren, oudejaarsavond ook hier bij ons, nieuwjaar vieren, nog een speel-date regelen hier ten huize, tussenin nog de kerstshopping doen (wellicht moet dit wat vroeger op de planning, want zo na nieuwjaar staat dat niet meer zo goed…),…

Vermoedelijk nog de helft vergeten. Komt allemaal wel goed.

Nu nog even wat tijd vinden om uit te zieken. Wellicht nog wat blanco agenda-ruimte ergens in april of zo…