De herfstblues

Herfstvakantie. Onze eerste. Want kleine meid gaat pas sinds vorig jaar na de krokusvakantie naar school… En het bevalt ons prima, dank u. Voor kleine meid zit die herfstvakantie er al voor de helft op. Voor grote meid is ze pas vandaag begonnen. Maar de verveling kreeg hier nog geen kans..

Die herfstvakantie, dat is hier op alle vlakken écht ‘herfst’:

  • Het weer. Uiteraard. Dat had u ook al gemerkt. Beetje winderig geweest de afgelopen dagen… En ondanks alle verwittigingen van de weermannen en de oma’s, besefte grote meid pas om 1u ’s nachts dat er toch nog wat spulletjes niet helemaal ‘vast’ zaten. Om 1u ’s nachts, ja. Beter laat dan nooit. Maar goed, dat werd dus een vervelend klusje. Regenlaarzen en regenjas boven de pyama en in het donker in volle storm met tuinmeubelen sleuren. We hebben hier ons lesje geleerd! Vandaag werd in een stralend herfstzonnetje alles nog eens extra gecontroleerd en ook de laatste zomerspulletjes staan nu netjes in het tuinhuisje. In tegenstelling tot vorig jaar werd nu zelfs héél verstandig gestockeerd: zomerspulletjes achteraan en de slede en sneeuwschop binnen handbereik. Al doende leert men. U wilt niet weten hoezeer hier vorig jaar gevloekt werd toen grote meid bij de eerste sneeuw eerst over parasols, strandstoelen en een zwembadje moest klauteren!
  • Herfstvakantie, dat is ook allerheiligen en allerzielen. En ook in de eerste kleuterklas wordt het thema ‘afscheid nemen’ en ‘dood’ niet uit de weg gegaan. Chapeau daarvoor! Er zijn thema’s die makkelijker en leuker zijn om met kleuters aan de slag te gaan… Maar de juf deed dat onwaarschijnlijk mooi, sereen en zeer begrijpbaar. Toch alvast voor het kleutertje hier ten huize. Luna’s mededeling dat het kindje van de juf eerst in haar buik zat en nu in haar hartje, dat blijft hier nog steeds nazinderen… Het maakte een diepe indruk. Op Luna. En op grote meid. Onmogelijk te beschrijven hoe sterk we dat vinden van de juf! Dat juf Mariska niet alleen Lunaatjes grote heldin is, maar zeker ook die van ons, dat hoeft geen betoog.
  • En nu we het hier toch even over ‘heldinnen’ hebben. Kleine meid wil altijd prinses zijn. Of fee. Of mega mindy. Maar vooral prinses. En roze. Dat valt hier niet in dovemansoren en de sint die graag vroeg aan de sint-inkopen begint, zocht dan ook volop naar prinsenssen-verkleedkleren, kroontjes, toverstaffen en vooral veel roze. Maar nu heeft Luna beslist dat ze geen prinses meer wil worden. Ze wil Wickie de Viking worden. En ook Mike de Ridder. Goed hoor. Emancipatie en zo, we zijn daar helemaal voor. Ze mag gerust een stoere viking of ridder worden. Het ware alleen handig geweest als ze dat even had gemeld voor de sint-aankopen…
  • De regeltjes die gelden tijdens het schooljaar, die vallen een beetje weg in de vakantie. En dat weet Luna maar al te goed! Op schooldagen drinkt Lunaatje chocomelk op school. En dan geldt thuis de regel: op schooldagen wordt thuis geen choco of fristi gedronken, alleen water en melk. Een regel waar kleine meid zich vaak wat mopperend bij neer legt. Maar nu is het dus vakantie. En nu kan ze overdag geen chocomelk drinken op school. Ah ja, de school is gesloten. Dus. Mag ze wél choco drinken thuis. Toch mama? Hé mama? Ja hoor mama! Dat had ze toch wel héél snel door deze week…
  • Die ‘halloween-toestanden’, dat wordt hier wat op gemengde gevoelens onthaald. Door kleine meid. Grote meid zag er niet meteen veel kwaad in… Wij vonden dat hier wel leuk: pompoenen aan de deur, halloween-taart eten,… Maar Lunaatje mocht gisteren met oma en opa naar sea-life. En daar was de halloween-aankleding nét wat te griezelig voor kleine meid. Ze vond gelukkig de nodige veiligheid en bescherming in opa’s armen. Maar een grote fan van het griezel-feest, dat is kleine meid voorlopig niet.
  • Grote meid houdt wel van dat herfstige weertje. In combinatie met weekend of vakantie wordt dat hier al gauw: een dagje in pyama, gezellig tv kijken, warme chocomelk en comfort food. Maar kleine meid deelt niet altijd haar moeders voorliefde voor cocoonen. Pyama-dagjes worden NIET gewaardeerd door Luna. Kleren aan en dingen doen. Dat wil ze. En dat maakt ze ook duidelijk. Trouwens, het is niet meteen nodig om zo lyrisch te doen over dat uurtje langer slapen bij de overschakeling op winteruur. Kleine meid snapt die regel van dat uurtje langer slapen duidelijk niet.
  • Nog een paar dagjes herfstvakantie voor de boeg. Verveling zal hier wellicht niet opduiken. Morgen komt mama’s metekindje op bezoek. En Marionnetje blijft logeren. Feest dus! Die 9 maanden leeftijdsverschil tussen Luna en Marion, die lijken compleet verdwenen. Twee échte kleutertjes in huis vanaf morgen! Dat wordt dus koekjes bakken. Of pannenkoeken. Of wafels. En véél spelen. Véél voorlezen. Véél samen spelen…

Die ‘herfstblues’, daar hebben we eigenlijk geen tijd voor, hier ten huize ‘Love, life and Luna’ 🙂

Advertenties

4 thoughts on “De herfstblues

  1. Wickie de Viking, Mike de Ridder,de prinses, de fee, Mega Mindy, ’t metekindje van Grote Meid en niet te vergeten: ‘Grote Meid’ zelf zullen véél, véél mogen smullen, maar laat het gerust weten als er koekjes, pannenkoeken of wafels over zijn, dan komt ‘Super Tante’ -‘k wil in de ‘sfeer’ blijven; ‘Super Man’, gesnopen?- wel helpen…

    • Katrien,
      echt leuk om te lezen. Zo een mooi verhaal.
      Voor Luna echt een superweek. En vele nieuwe ervaringen zoals storm Halloween……
      En zovele andere leuke en nieuwe dingen met oma en opa doen. Sea-live center.
      Dank dat we dat ook mogen lezen. Altijd zo mooi geschreven.
      De geburen

  2. Tiemen is ook helemaal in de ban van halloween, zijn skeletpakje is eigenlijk te klein maar hij vindt het zo fantastisch dat hij er zich blijft inwurmen. Thuis dus. Want neem meneerke niet mee naar en halloweenfeest gelijk waar… dood van schrik en weken nachtmerries. ik mag hier nog altijd het verhaal horen van ‘de man zonder hoofd’ die vorig jaar op school rondliep op halloween…

    • Er wordt hier en daar ook wel wat overdreven met dat Halloween-gedoe. Een pompoen hier en een spin daar, ok… Maar die bloederige, levensechte griezeldingen, dat is toch wat van het goede teveel. Als de mama er al niet helemaal gerust in is, dan kan ik dat ook niet van kleine meid verwachten. Schijtluizen hoor, wij tweetjes 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s