De herfstblues

Herfstvakantie. Onze eerste. Want kleine meid gaat pas sinds vorig jaar na de krokusvakantie naar school… En het bevalt ons prima, dank u. Voor kleine meid zit die herfstvakantie er al voor de helft op. Voor grote meid is ze pas vandaag begonnen. Maar de verveling kreeg hier nog geen kans..

Die herfstvakantie, dat is hier op alle vlakken écht ‘herfst’:

  • Het weer. Uiteraard. Dat had u ook al gemerkt. Beetje winderig geweest de afgelopen dagen… En ondanks alle verwittigingen van de weermannen en de oma’s, besefte grote meid pas om 1u ’s nachts dat er toch nog wat spulletjes niet helemaal ‘vast’ zaten. Om 1u ’s nachts, ja. Beter laat dan nooit. Maar goed, dat werd dus een vervelend klusje. Regenlaarzen en regenjas boven de pyama en in het donker in volle storm met tuinmeubelen sleuren. We hebben hier ons lesje geleerd! Vandaag werd in een stralend herfstzonnetje alles nog eens extra gecontroleerd en ook de laatste zomerspulletjes staan nu netjes in het tuinhuisje. In tegenstelling tot vorig jaar werd nu zelfs héél verstandig gestockeerd: zomerspulletjes achteraan en de slede en sneeuwschop binnen handbereik. Al doende leert men. U wilt niet weten hoezeer hier vorig jaar gevloekt werd toen grote meid bij de eerste sneeuw eerst over parasols, strandstoelen en een zwembadje moest klauteren!
  • Herfstvakantie, dat is ook allerheiligen en allerzielen. En ook in de eerste kleuterklas wordt het thema ‘afscheid nemen’ en ‘dood’ niet uit de weg gegaan. Chapeau daarvoor! Er zijn thema’s die makkelijker en leuker zijn om met kleuters aan de slag te gaan… Maar de juf deed dat onwaarschijnlijk mooi, sereen en zeer begrijpbaar. Toch alvast voor het kleutertje hier ten huize. Luna’s mededeling dat het kindje van de juf eerst in haar buik zat en nu in haar hartje, dat blijft hier nog steeds nazinderen… Het maakte een diepe indruk. Op Luna. En op grote meid. Onmogelijk te beschrijven hoe sterk we dat vinden van de juf! Dat juf Mariska niet alleen Lunaatjes grote heldin is, maar zeker ook die van ons, dat hoeft geen betoog.
  • En nu we het hier toch even over ‘heldinnen’ hebben. Kleine meid wil altijd prinses zijn. Of fee. Of mega mindy. Maar vooral prinses. En roze. Dat valt hier niet in dovemansoren en de sint die graag vroeg aan de sint-inkopen begint, zocht dan ook volop naar prinsenssen-verkleedkleren, kroontjes, toverstaffen en vooral veel roze. Maar nu heeft Luna beslist dat ze geen prinses meer wil worden. Ze wil Wickie de Viking worden. En ook Mike de Ridder. Goed hoor. Emancipatie en zo, we zijn daar helemaal voor. Ze mag gerust een stoere viking of ridder worden. Het ware alleen handig geweest als ze dat even had gemeld voor de sint-aankopen…
  • De regeltjes die gelden tijdens het schooljaar, die vallen een beetje weg in de vakantie. En dat weet Luna maar al te goed! Op schooldagen drinkt Lunaatje chocomelk op school. En dan geldt thuis de regel: op schooldagen wordt thuis geen choco of fristi gedronken, alleen water en melk. Een regel waar kleine meid zich vaak wat mopperend bij neer legt. Maar nu is het dus vakantie. En nu kan ze overdag geen chocomelk drinken op school. Ah ja, de school is gesloten. Dus. Mag ze wél choco drinken thuis. Toch mama? Hé mama? Ja hoor mama! Dat had ze toch wel héél snel door deze week…
  • Die ‘halloween-toestanden’, dat wordt hier wat op gemengde gevoelens onthaald. Door kleine meid. Grote meid zag er niet meteen veel kwaad in… Wij vonden dat hier wel leuk: pompoenen aan de deur, halloween-taart eten,… Maar Lunaatje mocht gisteren met oma en opa naar sea-life. En daar was de halloween-aankleding nét wat te griezelig voor kleine meid. Ze vond gelukkig de nodige veiligheid en bescherming in opa’s armen. Maar een grote fan van het griezel-feest, dat is kleine meid voorlopig niet.
  • Grote meid houdt wel van dat herfstige weertje. In combinatie met weekend of vakantie wordt dat hier al gauw: een dagje in pyama, gezellig tv kijken, warme chocomelk en comfort food. Maar kleine meid deelt niet altijd haar moeders voorliefde voor cocoonen. Pyama-dagjes worden NIET gewaardeerd door Luna. Kleren aan en dingen doen. Dat wil ze. En dat maakt ze ook duidelijk. Trouwens, het is niet meteen nodig om zo lyrisch te doen over dat uurtje langer slapen bij de overschakeling op winteruur. Kleine meid snapt die regel van dat uurtje langer slapen duidelijk niet.
  • Nog een paar dagjes herfstvakantie voor de boeg. Verveling zal hier wellicht niet opduiken. Morgen komt mama’s metekindje op bezoek. En Marionnetje blijft logeren. Feest dus! Die 9 maanden leeftijdsverschil tussen Luna en Marion, die lijken compleet verdwenen. Twee échte kleutertjes in huis vanaf morgen! Dat wordt dus koekjes bakken. Of pannenkoeken. Of wafels. En véél spelen. Véél voorlezen. Véél samen spelen…

Die ‘herfstblues’, daar hebben we eigenlijk geen tijd voor, hier ten huize ‘Love, life and Luna’ 🙂

Boze dag

Luna heeft een boze dag. Er werd hier nog even gehoopt dat het aan een lang uitgesponnen ochtendhumeur zou liggen, maar we moeten de realiteit onder ogen zien: het wordt een boze dag. Ze heeft niet meteen gegronde en objectieve redenen nodig om zo’n boze dag te verantwoorden. Maar hierbij toch een greep uit het aanbod:

  • ‘Mama, ik heb pipi gedaan in bed’. Ok, eigenlijk vindt grote meid dit eerder een reden om zélf een boze dag te hebben. Of een boos momentje. Vooral omdat het niet het bed van kleine meid was die er koud, nat en onwelriekend bij lag. Maar wel het nét-van-verse-lakens-voorziene-twee-persoons-bed van grote meid. Maar goed. Zo’n mededeling nog voor 7u ’s morgens op een zaterdag, een mens is meteen klaarwakker. Grote meid zuchte eens diep, maar werd niet boos. Kleine meid daarentegen… De boos-zijn-reden van Luna? Ze mocht niet even verder doen met plassen in het bed tot haar buikje leeg was. Ze had dit nochtans uitdrukkelijk gevraagd. Ja, u leest het goed. Kleine meid vond dat ze met recht en reden toch mocht verder plassen. Het bed was nu toch nat. En neen, ze was het niet eens met grote meid dat dat plassen op het toilet moest verder gezet worden. Het toilet dat zich hoogstens 5 meter verder bevindt…
  • Volgende reden om boos te worden: ze mocht niet met haar dansschoentjes in de plassen springen. En ze werd nog bozer toen bleek dat haar regenlaarsjes niet tot de standaard inhoud van mama’s handtas behoorden.
  • Er volgde nog een boze bui toen bleek dat grote meid de gevraagde mandarijntjes gepeld had én de partjes van elkaar had gescheiden. Bij de volgende mandarijn-pel-poging werden de partjes dus niet gescheiden. We leren hier snel! Ervaringsgericht en zo… Maar toen was er boosheid omwille van het ‘wit’ dat nog aan de mandarijn bleef hangen. Zucht. Ze is nu dus een appel aan het eten.
  • En terwijl grote meid hier aan het typen is volgt er een boze bui omdat ze een schroevendraaier wil. En niet krijgt. Op de vraag waarom ze een schroevendraaier nodig heeft antwoordde ze geïrriteerd: ‘Voor de schroeven hé!’. Ja. Logica. Even wat context: ze is naar Nickelodeon Junior aan het kijken. Vermoedelijk hebben Dora of Diego een schroevendraaier nodig. Ik heb even geen zin om het te checken. Ze krijgt geen schroevendraaier. Punt.

Maar verder is het een lieverdje, dat Lunaatje van mij. En we hebben hier best wel een fijne zaterdag hoor 🙂

Cocoonen

We zijn er klaar voor. Voor een heel nieuw seizoen. Voor regenlaarsjes en warme jasjes. Voor boswandelingen en warme chocomelk. Voor boekjes lezen bij de gezellige vlammetjes van onze aardgaskachel. Voor fleecedekentjes. Voor flannellen pyamaatjes. Voor perfecte cocoonavondjes…

Vandaag bleek een échte herfstdag. En vrijdag. Dus lekker-geen-verplichtingen-gezellig-thuis-avondje. Perfecte gelegenheid om het kersverse seizoen in stijl in te zetten…

Lunaatje werd afgehaald op school. Mét haar zelfgemaakte rupsje-nooit-genoeg. Waar ze uitermate trots op is! Terecht trouwens :-). Grote meid mocht maar na lang onderhandelen het rupsje even dragen. En alleen na uitgebreide beloften dat het rupsje-op-de-sinaasappel met twéé handjes zou vastgehouden worden! En dat werd tijdens de wandeling van klas naar auto voortdurend gecheckt door kleine meid. Maar we zijn zonder noemenswaardige ongelukken allemaal veilig thuis geraakt. Rupsje-nooit-genoeg incluus.

HPIM2516

Herfstdagen en herfstavonden, dat vraagt om boekjes. Nu ja. Volgens ons toch. Dus werd nog een tussenstop gemaakt in de bibliotheek. Het werd Dan Brown voor grote meid en Bezig Beertje voor kleine meid. Wij zijn voorbereid op weersomstandigheden die ons binnenshuis houden!

HPIM2519

Thuis werden alle verwarmingen uit hun korte zomer-rust gehaald. Badje werd gevuld met véél en warm water en véél en lekker-ruikend badschuim. Twee meisjes netjes gewassen en pyamaatjes aan. Ja, om 17u al. Dat hoort bij cocoonen hé mensen! En we hebben nieuwe pantoffels, wij tweetjes. Roze. Uiteraard. En dezelfde voor kleine en grote meid. Uiteraard. En warme. Uiteraard. En héél erg zachte…

HPIM2524

En dan uitgebreid aperitieven. Met water en cola-light, maar wél in mooie roze glazen. Dus het kon net zo goed champagne zijn! En Lunaatje kreeg haar all-time-zonder-twijfelen-top-favoriet-lievelingsgerecht voorgeschoteld. Witte boontjes in tomatensaus. Met mini-cocktail-worstjes. Culinaire hoogstandjes hier ten huize!!

HPIM2528

En Kaatje op TV. Nope, geen voetbal hier ten huize Love, life and Luna. We zijn en blijven een girly huishouden hé hier :-).

HPIM2531

Cocoonen, wij zijn daar goed in, wij 🙂

HPIM2521

Laat ze maar komen, die lange koude donkere dagen. Wij zijn er klaar voor…

Even updaten

Het is hier eventjes stilletjes geweest op dit blogje. Even maar. En de stilte hier is zoals gewoonlijk omgekeerd evenredig met de stilte hier ten huize Love Life and Luna.

Van alles te doen, te zien, te beleven. Efkes een kleine update…

Kleine meid vindt school nog steeds fantastisch. Juf Mariska blijft hier vooralsnog de onbetwistbare heldin. De overgang van peuterklas naar eerste kleuter is hier duidelijk voelbaar. Lunaatje was vorig jaar al fan van school, klas en juf Sara. Maar die eerste kleuterklas, dat lijkt haar precies nog beter te bevallen. De klasgroep is kleiner. Alhoewel… twintig kleutertjes samen, dat blijft een hoop drukte. De dag- en weekstructuur is strakker en duidelijker. En dat is, zoals we konden vermoeden, volledig naar wens van kleine meid :-).

Zo goed als iedere week een nieuw thema, 1001 nieuwe vaardigheden, plakken, schilderen, met zoutdeeg werken, rupsje-nooit-genoeg, fruitsoorten, ‘kindje van de dag-zijn’, muziekinstrumenten maken, liedjes leren, versjes opzeggen,… Het is hier bijna niet bij te houden! Thank god voor het heen-en-weer-schriftje met regelmatige updates.

Kleine meid lijkt wel een spraakwaterval. Iedere avond opnieuw. Al ‘vergat’ ze wel te melden dat ze vorige week ook even tegen de kast moest staan van juf Mariska. Selectief geheugenverlies… Dat een klasgenootje gisteren ook even tegen die zelfde kast moest staan, dàt werd dan weer wél in geuren en kleuren en met zéér veel uitleg toegelicht.

De ‘vertel-tas’ van juf Mariska mocht enkele dagen mee naar ons huisje. En daar hebben we ten volle gebruik van gemaakt. Samen lezen, tekenen, spelen,… Fijn om op die manier de ‘klas’ eventjes ‘in huis’ te brengen!

HPIM2492

Er was kermis in het dorp. Daar werd op school rond gewerkt, maar ook thuis lieten we dat niet ongemerkt voorbijgaan. Het ‘afscheid’ van de kermis ging evenzeer niet ongemerkt. Daar zorgde Lunaatje wel zelf voor. Draaimolens en eendjes vissen is gewéldig. Mama die meedeelt dat het genoeg is geweest, dat is duidelijk wat minder.

HPIM2486
Mochten er dorpsgenoten meelezen die gealarmeerd werden door het gekrijs en geschreeuw: Luna was niet zwaargewond, ze werd ook niet ernstig mishandeld of verwaarloosd. Er werd haar enkel meegedeeld dat 8 (!!) ritjes op de draaimolen genoeg waren. Waarop ze de ‘flosh’ trok en zelfs nog eens mocht… Nu ja, ze begreep duidelijk de bedoeling niet van dat rare zwabber-achtige ding die in haar gezicht werd geslingerd. De ‘draaimolen-mevrouw’ heeft na uitgebreide en weinig subtiele manieren om kleine meid die flosh te bezorgen, uiteindelijk het ding bijna letterlijk in Lunaatjes handen gedropt. Waarop kleine meid alsnog een vies gezicht trok. Maar dus wèl nog een extra ritje mocht blijven zitten. Het maakte haar verdriet en woede helaas niet minder toen bleek dat het daarna ècht wel gedaan was…

HPIM2487

Of het nu te maken heeft met de start van het schooljaar of eerder met een seizoenswissel of zo… in ieder geval: Lunaatje is de laatste tijd érg moe. ’s Avonds dan. Overdag blijft ze gelukkig haar actieve zelf. Maar ’s avonds wordt ze hier vaak al om 17u ingestopt. Waarop ze effectief ook slaapt tot ’s morgens. Ze zal het dus wel kunnen gebruiken, die nachtrust.
Belangrijk nadeel: ze slaapt ontzettend ‘vast’, waardoor ze niet wakker wordt van een volle blaas. En deze week al twee keer het bed onder plaste. Ze weigert om opnieuw een pamper te dragen ’s nachts. Ha ja, want ze is ‘groot’. Niet bevorderlijk voor grote meid haar humeur of ‘uitgerust-zijn’, die nachtelijke routines van meisje wassen – lakens verversen – wasmachine vullen. Maar goed, ’t hoort er allemaal bij, bij dat mama-zijn. Dus we doen het met de glimlach. Een kleine glimlach. Een kleine groene glimlach…

HPIM2483

Ze blijft even mondig, dat lieve kleine Lunaatje. Al laat ze zich soms bijna vangen. Soms…:
Kleine meid: *zeurend*, *huilend*, *jankend*: ik wil niet naar bed, ik wil niet, ik wil niet naar bed, ik wil niet,…
Opa: ‘Lunaatje, ‘ik wil, ik wil’, dat horen wij hier niet graag! Wat zeggen we dan?’
Kleine meid: *beetje verward*: ‘Ik zou graag naar b…. NEEN! Ik wil niet naar bed!’

En ze heeft economische aanleg:
Grote meid: ‘Luna! Niet aan de lavabo hangen! Zo gaat dat kapot en mama heeft geen centjes voor een nieuwe lavabo!’
Kleine meid: ‘Maar mama, dat is niet erg. Dan moet je naar de machine aan het station en daar komen dan centjes uit.’
Yep. Ze weet waar mama’s favoriete geldautomaat zich bevindt. Nu nog uitgelegd krijgen hoe het systeem eigenlijk werkt…

HPIM2485

Ze wordt zo snel groot, zoekt voortdurend nieuwe uitdagingen, neemt alles op wat ze hoort en ziet,… Grote meid lijkt overal maar een beetje achteraan te huppelen. Waar is die baby-tijd toch gebleven?