Opnieuw vertrokken…

Met een beetje tegenzin naar bed. Met spanning uitkijkend naar wat de volgende dag brengen zal… Ontelbaar keren opnieuw de schooltas checken. Zit de juiste koek er in? En zit er ook een koek in voor na de middag? Liggen de mooie kleertjes klaar? En het fluo jasje? De hele nacht onrustig slapen en uiteraard doodmoe (en lastig) zijn als het tijd is om op te staan…

Zo’n eerste schooldag, daar blijft de mama het toch een beetje lastig mee hebben.

Luna daarentegen, had nergens last van. Op tijd in bed. Flink geslapen. En vrolijk uitgeslapen van zodra de wekker rinkelde. En kwaad omdat grote meid niet snel genoeg opstond naar het gevoel van kleine meid. Er moest duidelijk tempo gemaakt worden. Hoe sneller hoe liever. Nauwelijks tijd voor een boterham. Want vandaag mocht ze naar juffrouw Mariska!!

HPIM2467

Het afscheid op de speelplaats? No problem! Voor kleine meid dan toch. Want Lunaatje wees de mama er kordaat op dat die laatste terug mocht vertrekken na de knuffel en de zoen. En dat er nog eventjes mocht gezwaaid worden. En dan ‘tot vanavond’. Geen uitgebreid emotioneel afscheid. Goed hoor, van mijn lief klein meisje. Flink zo. Voorbeeldige kleuter. Al stond grote meid er toch wat verweesd bij…

Haar eerste schooldag in die eerste kleuterklas is perfect verlopen. Grote meid kreeg vanavond toch wel enkele opmerkingen:

Luna: ‘Mama, jij had gezegd dat ik patatjes moest eten bij Ma-leen. Dat is niet waar hé! Het was pasta. Mét vleesjes’.
Yep, macaroni met kaas en hesp is een groot succesnummer bij Lunaatje. En de mama zal in het vervolg wel even het weekmenu raadplegen op de schoolwebsite.

Luna: ‘Mama, ik heb nog niet gestempeld!’
Tja… juffrouw Mariska had de mama al verwittigd: Luna had duidelijk ‘stempelen’ in de planning staan. Dat staat gelukkig ook effectief op de klas-planning in de loop van september. Maar àlles doen op die eerste schooldag, dat is toch écht wel een beetje teveel van het goeie… Alles op zijn tijd…

Luna: ‘We hebben van treintje gespeeld. Maar we waren juffrouw Mariska bijna vergeten! En we zijn overal naar toe gereden in de klas.’
Ok, daar kunnen we ons wel wat bij voorstellen. De kennismaking met alle hoekjes van de klas, dat was blijkbaar een leuke bedoening.

Luna: ‘Zij heeft geen pijn meer aan haar schouder, mama!!’
Euh… Dit riep kleine meid zomaar uit het niets terwijl ze televisie keek. Het duurde dus even voor we hier op dezelfde golflengte zaten. Maar we snappen het: juffrouw Mariska gaf vorig jaar turnles, maar werd na een tijdje vervangen door een ander juf omdat ze een schouderoperatie moest ondergaan. En dat heeft kleine meid goed in haar oren geknoopt! Want nu heeft ze geen pijn meer, hààr juffrouw Mariska, dus nu kan ze toch opnieuw turnles geven? Er volgde een uitgebreide toelichting over juf Heidi die nu turnen zal geven en juf Mariska die in de klas bij alle kindjes blijft. De uitleg werd op veel gefrons onthaald. Die schouder is genezen, dus Luna snapt het ‘probleem’ niet echt. Goed, van zodra de eerste turnles achter de rug is begrijpt ze het wel…

Ze speelde. Ze kleurde. Ze speelde. Ze luisterde (zegt ze toch). Ze speelde. Ze mocht op de foto. Ze speelde. Ze mocht in de zandbak. (Not to self: als Luna zegt dat ze in de zandbak gespeeld heeft is het niet meteen een goed idee om haar te vragen haar schoentjes af te doen in de living. En al zeker niet in de witte zetels…). Ze speelde.

En ze is daarnet compleet uitgeteld in slaap gevallen…

HPIM2469

Die eerste schooldag in het eerste kleuter werd afgerond met een vrolijk, gelukkig, goedgeluimd en doodmoe meisje!! Dat komt hélemaal in orde, dit schooljaar!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s