Bedtijd verhaaltjes

Nu de vakantie écht op haar aller-laatste pootjes loopt, wordt het hier hoog tijd om het school-ritme terug haar intrede te laten doen. Wat vooral wil zeggen: op tijd in bed en op tijd uit bed! En dat wordt wennen. Na al die tijd…

Niet voor grote meid. Want met werkmannen die om 5u ’s morgens al ‘stabilisé’ gieten en om 6.30u met een hele ploeg aan het werk gaan, begint dat hier al aardig te wennen. Dat vroege wakker worden… Kleine meid daarentegen, die mag zich na het om-5u-wakker-worden zonder problemen nog wat nestelen in het warme bed. En gezellig terug inslapen. En lekker lang blijven liggen. Om dan véél te laat op te staan. En ’s avonds niet moe te zijn. Om dan véél te laat terug naar bed te gaan… Yep. Vicieuze cirkel en zo. En dat moeten we dus aanpakken. Liefst nog voor het schooljaar start. Om de chaotische ochtendroutines volgende week wat binnen de perken te houden…

Dus. Deze week hebben we een missie. Kleine meid op tijd in bed. Goed. Dat lukt wel. Structuur, vaste routines, dagelijkse gewoontes,… we kunnen dat wel. En het hele naar-bed-gaan-gedoe dat heeft hier eigenlijk altijd al een beetje een routine-smaakje gehad. Alleen het uur om aan die routine te starten. Dat moeten we dus even herbekijken.

‘Bedtijd’ dat kan hier niet zonder ‘bedtijd-verhaaltje’. Al hebben we daar wel ons eigen eisen-pakketje voor:

Plaats:
Bedtijd-verhaaltjes worden voorgelezen in bed. Soms zijn we hier zo logisch bezig zeg! En ‘in bed’ wil dus zeggen: in Luna’s bedje. Niet in de zetel. Niet in mama’s bed. In Luna’s bed.
En aangezien het een bedtijd-verhaaltje is voor Luna, ligt Luna in het bedje. Logica, ik herhaal het even. Het mag hier geen naam hebben! Maar nog even ter bevestiging: Luna ligt (of zit, daar doen we niet moeilijk over) in het bedje en mama leest het verhaaltje voor. En mama zit op de rand van het bed. Kleine regels. Maar ze zijn niet voor discussie of onderhandeling vatbaar. Er wordt géén verhaaltje voorgelezen als Luna niet flink in haar bedje ligt mét haar dekentje, een knuffel aan weerzijden van het kleine meisje, tuutje in het mondje en flesje water naast haar hoofdkussen. En grote meid op de rand van het bed. Niet bij Luna in het bed, maar op de rand van het bed. De rand dichtst bij de slaapkamerdeur. En het nachtlampje aan. Het grote licht uit. Ok, wellicht niet zo gezond voor het nu-al-niet-perfecte-zicht van grote meid, maar er wordt hier dus voorgelezen bij het zachte licht van de nachtverlichting.

Tijd:
Het bedtijd-verhaaltje wordt voorgelezen als het bedtijd is. Opnieuw: logica mensen! Wij zijn daar zo geweldig fan van… En bedtijd, dat wordt bepaald door grote meid. Al is kleine meid het niet altijd eens met deze regel. Er worden op dagelijkse basis pogingen ondernomen om te onderhandelen over dat beslissingsrecht. Tot op heden onsuccesvol.
Dat bedtijd verhaaltje wordt hier effectief pas voorgelezen als àlle uitvluchten/uitstel-redenen/voorbereidingen/drama’s/… achter de rug zijn. Dus: eerst op het potje, kleertjes uit, pyama aan, staartjes uit, speldjes uit, knuffels zoeken, tuutje zoeken, haartjes kammen (ja, dat moet hier dus ’s morgens én ’s avonds want die verdraaide ‘nestels’ komen telkens terug die haartjes ingeslopen…), tandjes poetsen, gezichtje wassen, flesje water aanvullen, nog wat tegenpruttelen, potje van de badkamer naar de slaapkamer verhuizen (‘ik moet pipi doen’ is hier géén reden om de kamer te verlaten! Potje staat ’s nachts in de kamer!),… Eventuele argumenten of uitstel-redenen door lieve kleine Luna worden in dit stadium nog door grote meid min of meer getolereerd. Meestal niet aanvaard. Maar wel beluisterd en gehoord. Vaak zuchtend en licht mopperend en onder véél ‘ge-doe-nu-eens-voort-Luna’. Daarna is het bedtijd. Eens Lunaatje effectief in bed ligt wordt er niet meer geaccepteerd dat ze de slaapkamer nog verlaat. Niet. Dus. Daar zijn we duidelijk in. Er worden nog wel eens pogingen ondernomen, dat dan weer wel. Maar dan is er dus geen zuchtende en mopperende mama meer. Wel een boze, kordate mama. Tja. Ieder stadium in dat ‘bedtijd-ritueel’ heeft zo zijn eigen wetmatigheden. En in dit stadium wordt geen uitstel meer toegelaten.

Soort verhaaltje:
Om dan dus te komen tot de essentie: het ‘bedtijd-verhaaltje’. En een ‘bedtijd-verhaaltje’, dat is hier niet zomaar om het even welk verhaaltje! Ook dat hebben we hier intussen met vallen en opstaan geleerd. Nu ja, niet letterlijk vallen en opstaan. Meer huilen en boos zijn. Zoiets… Maar een ‘bedtijd-verhaaltje’ moet hier wel aan bepaalde criteria voldoen:

  • Geen baby- of peuterboekjes van het genre voelboekjes, ‘eerste woordjes boekjes’, boekjes met enkel tekeningen,… Die hebben hun nut in het verleden nochtans bewezen en waren lange tijd dé standaard boekjes die het bedtijd-ritueel opsmukten. Maar nu niet meer. Want dergelijke boekjes bieden Luna een véél te grote kans om er in alle vrijheid op los te fantaseren, vrij te associëren, zelf ellenlange uitgebreide verhaaltjes te vertellen… Let wel, dat mag hoor! Die boekjes liggen nu in de ‘boeken-mand’ en overdag krijgt Lunaatje de volledige vrijheid om er zoveel in te kijken / lezen als ze wil. Maar urenlange vrije associaties dat hoort niet bij het bedtijd-gedoe.
  • We hebben inmiddels een behoorlijke voorraad échte sprookjesboeken. In alle kleuren en formaten. Van uitgebreide, dikke klassiekers tot compacte pocket-versies. Maar sprookjes blijken voorlopig ook niet het ideale bedtijd-lees-voer. Geen heksen en boze wolven en jagers zo net voor het slapengaan. Want kleine meid lijkt meteen de prinsessen en happy endings te vergeten om daarna de rest van de avond en nacht zichzelf een trauma aan te praten over heksen en wolven. De sprookjesboeken zijn dus nog even niet voor nu. Later misschien…
  • Onze boekenvoorraad lijkt soms onuitputtelijk. We beschikken ook over een uitgebreid assortiment ‘voor-het-slapen-gaan’ boeken. Ik zie het u denken: ja, dat zijn dan toch de ‘bedtijd-verhaaltjes’. Dat is toch logisch? Ah. Ja. Maar daar hebt u het dus fout. Want wij hebben onze logica al opgebruikt bij ‘tijd’ en ‘plaats’, remember? Die ‘voor-het-slapen-gaan’ boeken zijn hélemaal niet zo ideaal. Want daarin staan dan 364 verhaaltjes. In één boek. En u en ik begrijpen wel dat er per avond één verhaaltje moet voorgelezen worden. Maar ik heb hier een klein meisje in huis dat daar een andere mening over heeft. Want ‘bedtijd-verhaaltje’ is eigenlijk ‘boekje lezen’. Met andere woorden: een boekje van de eerste pagina tot de laatste pagina. En u begrijpt dat een sessie ‘voor-het-slapen-gaan-verhaaltjes’ véél te lang zou duren als we iedere avond opnieuw het hele boek moeten lezen… Dus: niet geschikt als bedtijd-verhaaltje.
  • Er zijn nog criteria hoor. U dacht toch niet dat we er al waren? Een bedtijd-verhaaltje, daar moet een klein beetje tekst per bladzijde bij zijn. Niet teveel (want dan wil kleine meid het blad al omdraaien voor grote meid alle zinnetjes heeft gelezen!), maar ook niet te weinig (want dan is het verhaaltje niet boeiend genoeg!).
  • In een bedtijd-verhaaltje moeten er ook tekeningen staan. En ook hier: niet teveel (want dan duurt het 10min per blad als Luna alles wil bekijken), maar ook niet te weinig (het moet wel leuk en interessant blijven). Veeleisend? Wij?

Goed. We hebben ze gevonden hoor. Onze ideale ‘bedtijd-verhaaltjes’. En dan nog wel in de compleet pedagogisch verantwoorde vorm van ‘Fundels’. Yep, verhaaltjes uit de bib. Die door kleuterscholen ook vaak worden gebruikt. En die, naast het voorlees-boekje, ook een interactief luik bevatten om op de computer te spelen.

Dus. Iedere avond wordt hier een Fundelboekje voorgelezen als bedtijd-verhaaltje. Een mooi, leuk, bevattelijk, herkenbaar en ‘compact’ verhaaltje. En overdag, als we eens niet op uitstap zijn en kleine meid er zin in heeft, dan mag ze even ‘fundelen’ op mama’s computer. Leuke én leerrijke spelletjes die gekoppeld zijn aan het verhaaltje dat ze nog kent van het bedtijd-moment.

Iedereen gelukkig :-). Al lukt dat computer-delen niet altijd even vlotjes. Want grote meid heeft schrik dat de onmisbare-essentiële-laptop het Luna-geweld niet lang zal overleven. Het is ook wel wat dubbel: kleuters op computer, moet dat nu echt? Zucht… ja dus. Want die eerste ‘Fundel’-op-computer momenten leerden ons meteen dat dit een vaardigheid was die Lunaatje nog niet in de vingers had. Letterlijk. Het werken met een muis om die verdraaide cursor te verplaatsen… dat had ze nog nooit gedaan! En dat vraagt écht wel wat oefening. En daar heb je het dus al: nét 3 jaar geworden en de kleine miss krijgt haar eigen laptop. Uiteraard geen nieuw exemplaar! Zo gek zijn we hier nog nét niet. Het oude exemplaar bij oma en opa wordt niet meer gebruikt en wordt binnenkort officieel eigendom van kleine meid.

Drie jaar. En haar eigen laptop. Grote meid was 18 toen ze haar eerste eigen computer kreeg. Ook tweedehands. En geen laptop, maar een heel-veel-ruimte-in-nemende-bak. Om op kot te kunnen werken. En er was toen nog géén internet op kot. Behalve een spelletje Tetris kon er écht alleen maar op gewerkt worden, op die computer…

Tja. De tijden veranderen… En dankzij lieve kleine meid verandert grote meid vrolijk mee 🙂

Advertenties

One thought on “Bedtijd verhaaltjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s