Het sticker-systeem

Lunaatje maakt er al een hele tijd een gewoonte van om ’s nachts uit haar bedje te klauteren, even een sanitaire stop in te lassen en daarna het bed van grote meid in te duiken. Iets wat grote meid vaak maar na enkele uren beseft.

Het is niet evident om midden in de nacht een tweede bed-wissel uit te voeren. Want dan is kleine meid boos en huilerig en drammerig. Voor uren aan een stuk. En grote meid wordt daar op haar beurt niet bepaald vrolijk van, van huilbuien om 3u ’s nachts.

Dus wordt dat Lunaatje-in-mama’s-bed al een hele tijd oogluikend toegelaten. Al beseffen we hier maar al te goed dat het pedagogisch niet helemaal verantwoord is. En daarom proberen we dat hier nu met zachte maar kordate hand aan te pakken. Dat bed-probleem.

De voorkeur ging hier naar het in opvoed-milieu alom gekende en bejubelde ‘sticker-systeem’. Grote meid tekende haar eigen hand op een blad papier. Juist, haar eigen hand en niet het Luna-handje. Want het Luna-handje is een beetje te klein. Of de stickers te groot. Dat kan ook. Goed, een blad met mama’s hand dus.

Wat volgde was een grondig gesprek en duidelijke afspraken met kleine meid. Als ze de hele nacht in haar eigen bedje bleef slapen, dan kreeg ze een sticker. En als ze vijf stickers had verzameld, dan kreeg ze een grote spiegel-sticker. Twee vliegen in één klap: ze oefent het ‘tellen’ en we oefenen dat in-eigen-bedje slapen. Per nacht in het eigen bedje werd een vinger voorzien van sticker. En pas als iedere vinger een sticker had mocht de grote spiegel-sticker in de handpalm.

We zijn hier behoorlijk trots op dat sticker-systeem. En Luna leek het ook wel te snappen. Alhoewel… Nacht 1 verliep perfect. Sticker verdient. Nacht 2 daarentegen, was terug naar af. ’s Morgens toonde grote meid dan ook aan Luna welke sticker ze NIET had verdiend. En hoe spijtig dat wel was. Gemeen, vindt u? Nee hoor, want Lunaatje liet het niet aan haar hart komen! ‘Dat is niet erg hoor mama dat ik nu geen sticker krijg, jij mag die sticker zelf houden.’

Daar sta je dan. Met het stickerblad in je handen. En met een figuurlijk rugzakje vol opvoedkundige tips en tricks. En een kleine meid die allesbehalve onder de indruk is van de pedagogische aanpak.

Het zag er even héél triest uit voor het sticker-systeem en dat in-eigen-bedje-slapen. Want ook dag 3 werd geen succes. En op dag 4 slaagde Luna er in om het hele systeem compleet om te draaien met volgende mededeling: ‘Mama, als ik 5 stickers heb hé mama, dàn hé mama, dàn krijg jij een dikke knuffel van mij!!’

Euh… ja, neen dus… zo werkt het niet… Het is écht wel de bedoeling dat mama het kleine meisje manipuleert tot wenselijk gedrag. Niet omgekeerd. Er staan mij nog bijzonder boeiende tijden te wachten als dat Lunaatje binnen enkele jaren gaat puberen!

Anyway… De hoop werd bijna opgegeven. Maar opeens had ze het beet. Of ze was door het vele buiten-spelen overdag te moe om ’s nachts van bed te wisselen. Dat kan ook. Maakt niet uit hoe het komt, maar opeens volgden de nachten-in-eigen-bedje elkaar in sneltempo op!

Deze morgen verdiende ze haar vijfde sticker! En dus ook haar spiegel-sticker. Trotse Luna. Trotse mama.

HPIM2302

Er hangt intussen al een nieuw en blanco hand op haar slaapkamer-deur. Naast het hand-vol-stickers. We gaan hier met volle moed voor next big five!

Trouwens… ’s morgens zo rond een uur of 7, dan komt ze toch eens piepen. En dat mag, want dan is het ochtend. En dan mag ze uiteraard nog even in het mama-bed. Want wat is er fijner dan de dag starten met wat quality-knuffel-tijd-voor-mama-en-dochter?

Advertenties

2 thoughts on “Het sticker-systeem

  1. Pingback: Peuter logica | Love, life and Luna

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s