De allereerste allerlaatste schooldag

Morgen wordt de laatste schooldag van het eerste echte schooljaar van mijn kleine meisje… Hoe kan dat nu? Het voelt alsof ze pas vorige maand haar eerste woordjes sprak. En alsof ze pas vorige week haar eerste pasjes zette. En alsof ze pas gisteren haar afstudeerfeestje had in de crèche. Hoe kan het dan, dat ze morgen al de allerlaatste schooldag van haar allereerste schooljaar meemaakt?

Als ik rond mij kersverse ouders met een baby’tje zie wil ik hen voortdurend op het hart drukken: ‘Geniet ervan! Het gaat zo snel!’. Ik doe het niet altijd hoor. Alleen als ik de ouders ken. Het is nog niet zo erg gesteld dat we hier wildvreemde mensen ongevraagde clichés om de oren slingeren… Diezelfde cliché’s werden ook veelvuldig aan grote meid herhaald. En ze vielen niet in dovemansoren. Ik heb er van genoten. En ik geniet er nog elke dag van. Van de aller-eerste zwangerschapsdag tot vandaag. En ongetwijfeld ook tot morgen, volgende week, volgend jaar en alle dagen, weken, maanden en jaren die nog volgen. Ik geniet héél bewust van ieder moment met mijn lieve kleine meisje. Maar ook als je héél bewust geniet, of misschien nét dàn, gaat de tijd toch véél te snel.

Ok. Ik wijk af van wat ik wou vertellen… De mama is er niet klaar voor. Voor die laatste schooldag. Erg verwonderlijk is dat niet. Grote meid was ook niet klaar voor de eerste crèche-dag. Nog minder voor die laatste crèche-dag. En we zullen maar zwijgen over die eerste schooldag. Nog een geluk dat het aanpassingsvermogen van kleine meid op dat vlak behoorlijk wat groter is dan dat van haar emo-moeder…

Waarom waarschuwt daar niemand voor, trouwens? Voor dat emo-gedoe? In het pre-Luna tijdperk had grote meid daar niet of nauwelijks last van, van dat emo-gedoe. Integendeel zelfs. Misschien zelfs een beetje een koele tante hier. Vroeger. Ooit. In een vorig leven. Sinds er sprake is van kleine meid is grote meid één en al emo.

HPIM2285

Morgen voorspelt dan ook een moeilijk dagje te worden. Voor de mama, niet voor de dochter. Er zal ongetwijfeld meer dan eens een kropje in de keel worden weggeslikt. Afscheid nemen van haar lieve juffen… dat wordt écht wel even slikken! Want de juffen gaan ook écht weg uit school. Dus volgend jaar zien we hen niet meer terug in het vertrouwde peuterklasje of op de speelplaats… Zucht….

Morgen moeten we zéker enkele mensen héél speciaal bedanken:

Juffrouw Sara:

Lunaatjes lieve, zorgzame, rustige juf Sara! Haar grote heldin! Ze maakte voor het eerst kennis met juf Sara tijdens de carnavalstoet. Een weekje voor kleine meid naar school mocht. Juf Sara was verkleed als Kaatje. En het was liefde op het eerste gezicht!

Juf Sara, die zo’n rust uitstraalt dat je meteen vergeet omsingeld te zijn door 40 peutertjes. Juf Sara, die na 3 weken – tijdens het oudercontact – grote meid oprecht verbaasde door de nauwkeurigheid waarmee ze mijn Lunaatje al wist te omschrijven! Hoe kan dat toch? 40 peuters en toch ieder peutertje zo persoonlijk en tot in de kleinste karaktertrekjes kunnen beschrijven? Juf Sara, die iedere week nog de tijd vond om een weekoverzicht in de schriftjes te plakken. Zodat we thuis een mooi beeld hadden van alle activiteiten die de peutertjes in de afgelopen week hadden beleefd. En dat waren er véél! Want juf Sara beperkte zich absoluut niet tot het ‘bezighouden’ van de peutertjes. Integendeel! Lunaatje heeft zo ontzettend veel bijgeleerd op zo’n korte tijd: tellen tot 10, de kleurtjes, het plakken, schilderen, knippen, scheuren,… de dagen van de week, het turnen,… Teveel om op te sommen!

Onmetelijk veel bewondering voor juf Sara! Een ‘dankjewel’ kan nooit bevatten wat we hier eigenlijk willen zeggen. Juf Sara, mocht je dit ooit lezen: je bent en blijft Lunaatjes grote heldin! En eigenlijk ook wel die van haar mama… Dankjewel!

Juffrouw Jenka:

Juffrouw Sara kreeg gelukkig vrij snel hulp van juf Jenka. Want zo’n grote groep peuters, dat vraagt toch wel wat extra handen! Zéker als je weet dat heel wat peutertjes nog niet helemaal ge-potjes-traint zijn. En niet allemaal even begrijpelijk Nederlands praten. Peutertaal is niet hetzelfde als Nederlands, helaas. En West-Vlaamse peutertaal al helemaal niet!

Juf Jenka deed dat schitterend! Ze heeft in ‘no-time’ Luna’s hart veroverd. Juf Jenka doet een beetje zotjes, met juf Jenka moest kleine meid veel lachen. Van juf Jenka werd Lunaatje helemaal vrolijk! En dat was vaak al te merken van ’s morgens vroeg. Want juf Jenka was meestal op de speelplaats van de grote kleuters. En van zodra kleine meid juf Jenka had ‘gespot’ was ze één en al glimlach! Luna dus. Juf Jenka ook, maar juf Jenka is àltijd één en al glimlach. Lunaatje… euh… niet àltijd dus…

Juf Sara en juf Jenka. Wat zullen we hen missen! Ze zorgden voor de perfecte schoolstart van mijn kleine meisje.

Maar er zijn nog zoveel mensen die we dankbaar zijn.

Meester Stijn:

De zorgleerkracht van de kleuterafdeling, die zoveel méér deed dan wat moest. Zijn energie, creativiteit en enthousiasme verbaasde grote meid dag na dag! Thema-weken, filmpjes maken, feestjes omdat er een nieuw seizoen aan kwam,… Véél werk achter de schermen, maar toch héél duidelijk aanwezig bij en tussen de kleutertjes en peutertjes. Want Lunaatje weet maar àl te goed wie meester Stijn is. Het feit dat kleine meid er op stond om vanavond nog een ‘dankjewel-tekening’ te maken voor meester Stijn, dat zegt genoeg…

Maar ook het personeel van de keuken-, poets- en oppasploeg was zo ontzettend lief voor Lunaatje. En voor de andere kindjes uiteraard. Maar hier hebben we vooral oog voor kleine meid…

Mijn kleine meisje strààlt als ze één van de lieve dames ziet. En dat lachend gezichtje, dat spreekt boekdelen. Er wordt voor haar gezorgd. Neen, het is veel meer dan dat. Ze wordt graag gezien. En de liefde is wederzijds.

En eigenlijk geldt dat voor het ganse schoolteam. Van de oversteek-juf, de poetsvrouw, de grote-kindjes-juf, de secretaressen tot de directeur: iedereen doet méér dan wat van hen verwacht wordt. Er wordt méér gedaan dan ‘onderwijzen’. Er wordt zelfs meer gedaan dan ‘zorgen’. Als mama voelt het zo goed: mijn kindje wordt graag gezien!

Lieve mensen van de school: DANKJEWEL!

(Told you so: emo-mama!! U was gewaarschuwd…)

Over snaveltjes en zo…

Er is wellicht wereldwijd consensus over: kindjes, daar zou een handleiding moeten bijgeleverd worden… Ieder kindje een eigen unieke handleiding uiteraard. Wat het er niet makkelijker op maakt.

En een eigen woordenboek per kindje. Dat ook. Zo’n woordenboek kan vooral voor ‘buitenstaanders’ handig zijn. Wie dag in dag uit met hetzelfde kindje in gesprek gaat, kent uiteraard de gebruiken, gewoontes, rituelen en uitspraken. Zelfs de vreemdste taal-kronkels worden dan met een zekere vanzelfsprekendheid gedeeld. Pas als een ‘buitenstaander’ wijst op het absurde en onbegrijpelijke van het gesprek, dan pas valt het ook op voor de gesprekspartner van de peuter…

Nu ja. Hier is dat toch zo…

Toen de BFF onlangs op bezoek was, wou kleine meid dat ‘tante Vlien’ haar hielp om het hele naar-bed-gaan-gedoe in goeie banen te leiden. Tja, als ‘tante Vlien’ op bezoek is, dan verliest grote meid hier in alle opzichten haar ‘pole position’. Tante Vlien moet een verhaaltje lezen, ze wil op tante Vlien haar schoot, tante Vlien moet haar naar boven dragen,… Grote meid mag wat Lunaatje betreft dan even compleet in rook opgaan. Ze zou het vermoedelijk niet eens merken.

Maar goed. De BFF hielp dus kleine meid uit haar kleertjes en in haar pyama. Dat ging vlotjes. Zonder protest. Wat wel eens anders verloopt als grote meid de naar-bed-gaan-werkzaamheden opvolgt… Goed. De kleertjes waren uit, de pamper was aan en tante Vlien had al behulpzaam het pyama-broekje vast. Waarop Luna haar onderbrak:

Luna: ‘Neen, tante Vlien! Mijn snaveltje zit er nog niet in!’
BFF: ‘Huh? Wat? Wat is er mis?’
Luna: ‘Mijn snaveltje zit nog niet in mijn pamper hé tante Vlien!’

Waarop de BFF er toch even grote meid bijhaalde om in de vertaling te voorzien…

Want voor grote meid klinkt dat zinnetje helemaal niet zo vreemd. Lunaatje staat er immers op dat haar pampertje hoog genoeg wordt opgetrokken. Zodat ook haar naveltje in haar pampertje verdwijnt…

Zo eenvoudig kan het dus zijn. Het pampertje moest nog wat hoger worden getrokken. Zodat het naveltje van Lunaatje niet langer zichtbaar was.

Een Luna-woordenboek. Ik moet er dringend eens werk van maken…

Gastvrijheid

We hadden dit weekend een logeerkindje op bezoek. Het metekindje van grote meid, de kleine Marion, woonde van vrijdagnamiddag tot zondagavond bij ons! Een hele belevenis. Zowel voor grote meid als voor kleine meid. En vermoedelijk ook voor Marion :-). Het was niet de eerste keer dat Marionneke bij ons logeerde en we hopen van ganser harte dat het niet de laatste keer was… Het was wél de eerste keer dat ze een volledig weekend bij ons bleef. Voor herhaling vatbaar!

Het werd een boeiend weekend voor alle drie de meisjes hier ten huize! De twee kleine meisjes schelen – bijna tot op de dag – 9 maanden. Lunaatje is de oudste van de twee. Daar is ze zich terdege van bewust en ze schrikt er niet voor terug om dat af en toe eens duidelijk te stellen. Beide meisjes zijn ‘enig kind’. Aandacht, speelgoed en territorium delen, tja… het is niet altijd evident. En zeker niet op peuterleeftijd!

De lijnen werden al uitgezet vrijdagavond bij het avondeten. De twee dametjes werden elk met een in-stukjes-gesneden-croque-monsieur-en-ketchup aan de keukentafel geïnstalleerd. Hoogstaande keuken hier, i know! Maar het was vrijdagavond en grote meid zag haar kinder-aantal verdubbeld, dus werd hier op zeker gespeeld. Croque monsieurs en ketchup, dat zouden ze wel lusten. Al moet er eerlijkheidshalve bijvermeld worden dat de ketchup overduidelijk meer in de smaak viel dan de croque monsiers. Maar goed. Er werd gegeten. En dat was de bedoeling. Grote meid liet het jong geweld rustig verder kliederen met de ketchup en de croques en hoorde kleine meid klare taal spreken tegen ons logeerkindje:
Luna :’Majonneke, dit is hier wel MIJN huisje é! Jij mag hier beetje blijven. Maar niet te lang hé…’

Tja, die ‘gastvrijheid’, we zullen dat hier als werkpuntje noteren…

We hebben ons weekendje wel ‘maximaal’ benut: uitstapjes naar de kinderboerderij, winkel en oma en opa. Buiten spelen, binnen spelen, buiten spelen, binnen spelen,… het tempo waarbij dit werd afgewisseld was niet bij te houden, dus hielden wij hier ‘open-achterdeur’ dit weekend. Er werd getekend, gepuzzeld en boekjes gelezen,…

boekje lezen

Er werd hier ook gebakken. Cupcakes. Voor de verandering… Maandag wordt de verjaardag van kleine meid gevierd in de klas. I know, ze is pas jarig in augustus. Maar in augustus kan ze niet op de verjaardagsstoel van juf Sara zitten. En dan zijn er geen klasgenootjes om ‘lang zal ze leven’ te zingen. Een kroontje, daar kan grote meid wel zelf voor zorgen in augustus, maar er wordt hier niet aan getwijfeld dat Lunaatje de kroon die door juf Sara gemaakt wordt onmeetbaar veel mooier zal vinden dan om het even welk exemplaar grote meid tevoorschijn kan toveren… Juf Sara heeft voor alle kindjes die in de grote vakantie jarig zijn een dagje ‘geprikt’ in juni. Dus is Lunaatje dit jaar twee keer jarig. Eén keer maandag en dan nog eens in augustus.
Maar goed. Er werden dus cakejes gebakken voor de kindjes van de klas. En die cakjes werden mooi versierd met kleurrijke snoepjes. Grote meid vreest dat juf Sara niet onverdeeld gelukkig zal zijn met 40 peuters die cupcakes-met-strooi-suikertjes eten in de klas. Maar Luna vindt ze geweldig, die kleurrijke cakejes…

cupcakes

Uiteraard mochten de two little ladies ook zelf hun eigen exemplaar versieren. Dat de halve veranda mee versierd werd nemen we er met veel plezier bij…

cupcakes versieren

Omdat we toch bezig waren werden meteen nog een hele lading mini-cakejes gebakken. Tot grote vreugde van Luna. Die mocht helpen. En vooral het onderdeel ‘lepels-en-vork-aflikken’ heel goed onder de knie heeft.

kleine cakejs

De dametjes mochten de mini-cakejes voorproeven. En dat deden ze in stijl: in het speelhuisje!

cakeje in huisje

Voor de rest werden hier de gebruikelijke huishoudelijke taken vervuld dit weekend: wassen, opruimen, was uithangen, opruimen, was plooien, opruimen, verse soep maken, opruimen,… Alles mét hulp van twee peutertjes. Ze zaten vol goede wil hoor, daar hoor je me niet over klagen! Hun bedoelingen waren zéér goed. Maar de vlotheid van het huishouden (wat hier zowiezo geen hoogvlieger is!) werd niet echt bevorderd….
Thank god voor de BFF die zaterdagavond gezellig kwam ladiesnighten! Haar hulp bij het ‘naar-bed-gaan-gedoe’ was méér dan welkom! De hele ceremonie en bijhorend drama om de kleertjes uit te doen, pyama aan te doen, tandjes te poetsen en naar bed te gaan… dat is hier een dagelijks terugkerende uitdaging. Maar 2 kindjes zonder kleerscheuren en ongelukken door het hele gedoe loodsen, daar konden we wel wat extra hulp bij gebruiken!

Verder geen klachten: de dametjes sliepen flink! En grote meid en de BFF hadden een leuke ladiesnight. Met mooie film. The life of Pi, by the way. Het is een aanrader…

Anyway. Ons weekendje met logeerkindje zit er al weer op. We had fun! En het zijn dikke vriendinnetjes, trouwens 🙂

vriendinnetjes

Bedtijd excuses

Om 20u werd kleine meid naar haar bedje begeleid. Later dan normaal, maar het metekindje van grote meid was op bezoek. En bezoek geldt hier als geldige reden om bedtijd uit te stellen.

Goed. Kleine meid dus in bed om 20u. Wat volgt was dit:
20.05u: ‘Mama, ik heb dorst’ – waarop ze water kreeg
20.11u: ‘Mama, ik moet pipi doen’ – ok, dat water werkt blijkbaar héél snel
20.23u: ‘Mama, ik moet kaka doen’ – zucht, ok, we nemen geen risico’s op dat vlak
20.35u: ‘Mama, ik zie jou graag!’ – o boy, ze schakelt over op emotionele chantage…
20.37u: ‘Mama, wij zien elkaar graag é’ – zucht, hier kan grote meid niet tegenop!
20.42u: ‘Mama, jij was jarig hé?’ – nu schakelt ze over op ‘random’ onderwerpen
20.44u: ‘Mama, wanneer ben ik jarig?’ – ze bijt zich er echt in vast, in dit onderwerp!
20.46u: ‘Mama, als ik jarig ben mag ik op de verjaardagsstoel hé!’ – yep, ze wijkt niet af!
20.47u: ‘Mama, wanneer gaan we vlagjes hangen?’ – nog steeds in ‘verjaardags-mood’
20.51u: ‘Lang zal ze leven, lang zal ze leven in de gloria’ – zangstonde, blijkbaar
20.57u: ‘Mama, er zit een haartje in mijn mond!’ – mommy to the rescue
21.06u: ‘Mama, ik wil bij jou slapen’ – i know, maar we hebben elk ons eigen bed
21.07u: ‘Mamaaaaaa, ik wiiiiiil bij jou slaaaaaaapennnn’ – huilbui/krijsbui
21.10u: ‘Mama, ik wil weer vriendinnetjes zijn!’ – huilbui is over
21.12u: ‘Mama, de wolf trekt aan mij’ – Huh? Moet ze niet eerst slapen voor ze nachtmerries kan hebben?

bedtijd

Ze gaat ongetwijfeld nog een tijdje door… Aan creativiteit geen gebrek! Aan doorzetten evenmin…

Zonnige levenslessen

Er was zon dit weekend! En niet ‘een klein beetje zonnig’, maar écht ‘zomers warm en zonnecrème-smerend zonnig’. Dat soort zonnig dus!

En zo’n weekends, daar halen wij hier het maximum uit! Vrijdagnamiddag ter voorbereiding nog wat spulletjes in huis gehaald en voor de rest van het weekend: genieten, genieten, genieten!!

zomerse

Al ging dat genieten voor kleine meid gepaard met enkele zonnige, niet steeds even prettige, levenslessen:

  • Grote meid nam Lunaatje vrijdag mee op ‘shopping-sleeptouw’ en probeerde enthousiast uit te leggen dat we een barbecue gingen kopen. Kleine meid deelde gelukkig meteen mama’s enthousiasme! Al vond grote meid het wat vreemd dat de eerste reactie was: ‘Ja? Leuk! Maar ik héb toch al een barbecue mama?’ Euhm… Nee hoor Lunaatje, we hebben écht nog geen barbecue in huis… Na een verwarrend gesprek met veel ‘welles-nietes’ en een uitleg over roze vleugeltjes en witte schoentjes begon er toch iets te dagen bij grote meid. Lunaatje heeft géén barbecue. Ze heeft wél een barbie. En blijkbaar zijn die twee dingen hetzelfde voor kleine meid. Er werd uiteindelijk een barbecue aangeschaft. Een blauwe. En een barbie. Een roze. En barbecue-toebehoren. Roze 🙂
  • Lunaatje leerde dit weekend het verschil tussen schoentjes, sandaaltjes en watersandaaltjes. En vooral met welke van de drie ze wél in haar zwembadje mag en met welke absoluut niet. En die lessen mochten niet proefondervindelijk uitgetest worden. Ook al wou ze dat héél graag.
  • Net als vorig jaar blijft kleine meid geweldig fan van zonnecrème. Ze vindt niets leuker dan ingesmeerd worden. En juf Sara heeft ook zonnecrème. Blijkbaar. En juf Sara smeert Lunaatje ook in. Blijkbaar. En juf Sara smeert ook de andere kindjes in. Blijkbaar. En sinds vrijdag zijn ook alle klanten van Action, Albert Heyn en Kruidvat hiervan op de hoogte. Véél respect, dankbaarheid en dikke duimen voor juf Sara hoor!
  • Het zwembadje werd uitgehaald. Dat staat hier nog steeds garant voor uren en uren en uren waterpret! En helaas ook gemopper, gediscussieer en treurig afscheid nemen als het zwembadje ’s avonds weer water-vrij wordt gemaakt. En opgeruimd wordt. Tot het ooit weer eens mooi weer wordt… Ook Lunaatje weet dat dit laatste in ons landje een onzekere factor is. Wat het afscheid van haar zwembadje keer op keer hartverscheurend maakt…
  • Kleine meid plande halverwege de namiddag een kleding-wissel in. Nu ja, niet zozeer een ‘wissel’. Haar zwempakje moest uit, maar er kwam niets in de plaats. Toen ze in haar eva-kostuumpje wou helpen in de tuin, greep grote meid even in. Er moest toch een kleedje aan! Daarmee was ze het eens, maar het werd een compromis. Ze wou wél haar kleedje aandoen, maar niet haar slipje. Compromissen, wij zijn daar wel voorstander van. Soms. Niet altijd. Maar deze keer dus wel. En dat hadden we beter niet gedaan. Want Lunaatje spurtte de tuin in, klom haar toren op en gleed van haar glijbaan. Een warme glijbaan. En een meisje zonder slipje. Ocharme toch… De schade bleef gelukkig beperkt, maar er waren toch wel even traantjes! Die levenslessen, tja, ze zijn soms hard! Maar hier woont er een klein meisje dat wellicht nooit meer zonder slipje van de glijbaan gaat!
  • Lunaatje heeft er een nieuw lievelingsgerecht bij. Niet dat het lijstje ‘lievelingsgerechten’ van kleine meid nood had aan aanvulling. We hebben hier een bijna alles-etertje in huis. Maar langoustines-op-de-barbecue smaken haar dus blijkbaar ook! Alleen… die dingen moeten wél gepeld worden. Dat is dan opnieuw één van die levenslessen die ze wél proefondervindelijk heeft bijgeleerd. Grote meid en opa hadden er meteen een namiddagvullend programma bij. Langoustines pellen. En liefst sneller dan kleine meid ze kon opeten. Al was dat geen sinecure!

zomerse2

De kop is er af! Van die zomer dan, niet van die langoustines. Nu ja, ook van die langoustines, maar u snapt het wel. De zomer is eindelijk begonnen en wij zijn niet bereid om terug te keren naar het herfstweer van afgelopen weken. Huis/terras/tuin én bewoners: we zijn allemaal summer-proof…

zomerse3

Ijsjes eten, boekjes lezen, barbecuen, veel bezoek,  waterspelletjes, in de tuin spelen,… Geen Ketnet-Kaatje voor Lunaatje dit weekend! Geen Bumba, Hopla, Musti of Tweenies. Lang leve het buitenspelen…

Kunnen wij dit weertje ergens reserveren en vastleggen voor de komende 4 maanden?

These boots are made for…

… jumping in the puddles!

Begrijp me niet verkeerd, we zijn hier zeer tevreden dat het eindelijk een beetje zomers begint aan te voelen! Meer van dat graag! En liefst dit weertje aanhouden tot ergens eind november of zo. We hebben er lang genoeg op gewacht…

Maar de regen, we maakten daar het beste van! Grote meid voorzag in regenjasjes en regenlaarsjes en is intussen al aan haar derde paraplu van het seizoen toe. Tja, ter compensatie: de zonnebrillen verslijten hier zo snel niet dit jaar! Kleine meid genoot met volle teugen van het ‘passen pjingen’.

Want dat mag. Als ze haar regenlaarsjes aan heeft. Want daar dienen regenlaarsjes voor.

regenlaarsjes1

regenlaarsjes3regenlaarsjes4regenlaarsjes5regenlaarsjes6regenlaarsjes7

Hoe groter en dieper de plassen, hoe luider het bijhorend gegiechel. En alles gebeurt uiteraard in opperste concentratie. Dat ‘plassen springen’, dat vraagt voorbereiding. En inschatting. En de juiste afzetsprong en zo… Het is een vak apart! En Lunaatje heeft het hélemaal onder de knie. Soms zelfs letterlijk…

In alle eerlijkheid houden we dit liever als herfst-activiteit, maar kom, dit jaar mocht/kon/moest het ook even out-of-season.

Het blijf genieten om haar bezig te zien 🙂

Weekend zonder plannen

Een weekend zonder plannen, kent u dat? Zo’n weekend waarbij het vooruitzicht vooral is om thuis te blijven. Een beetje rond te lummelen. Eventueel een boekje te lezen. Misschien een filmpje kijken. En vooral héél erg weinig te doen. Zo’n weekend dus.

Wij doen hier regelmatig inspanningen om zo’n weekends in te plannen. Ironisch genoeg moeten weekends ‘zonder plannen’ inderdaad ‘ingepland’ worden. Nog ironischer is wel dat zo’n weekends meestal resulteren in erg drukke en tot-de-laatste-seconde-met-veel-activiteiten-gevulde weekends.

Afgelopen weekend was niet anders. De luie zaterdag-zonder-plannen werd een gezellige shop-dag met ‘tantaleen’ en ‘baby Linde’ in de Ikea. Niet toevallig onze favoriete shop-bestemming. Het werd shoppen mét lunch. Wat het shoppen alleen maar leuker maakt uiteraard! En bijkletsen. Veel bijkletsen. Gezellig bijkletsen. Zo van ‘dat-doet-deugd-en-dat-moeten-we-meer-doen’ bijkletsen. Kent u dat? ’t Is een aanrader hoor!

Het werd uiteindelijk nog een klein beetje stressy om op tijd thuis te raken. ‘Tantaleen’ had immers géén weekend-zonder-plannen en moest naar een feestje. En wij mochten baby Linde mee naar huis nemen. Onze eigen baby-voor-één-nachtje! U kan zich het enthousiasme van kleine meid wellicht inbeelden… Zo’n logeerkindje, dat is hier dolle pret!!

logeerkindje - part 1

Het logeerkindje bleek bovendien een uitstekend en voorbeeldig slapertje/etertje/speelkameraadje! Zo hebben wij onze logeerkindjes graag! Luna vond het allemaal geweldig. Ze zorgde ontroerend voorzichtig en lief voor baby Linde. En baby Linde leek al die affectie en aandacht wel te waarderen… Voor herhaling vatbaar dus, zo’n logeerkindje!

Zondag werd al even onverwacht een drukke, leuke bedoening. Na een uitgebreide en langzame ontbijttafel/brunch samen met ‘tantaleen’ en ‘nonkel Japter’ werden hier nog enkele korte blitz-bezoekjes afgelegd om dan snel de lunch- en koffietafel op ons terras te installeren. Zowel grote als kleine meid konden die langverwachte zonnestraaltjes ten zeerste appreciëren. Alles lijkt leuker met die zon! We leefden dan ook zo goed als de ganse dag buiten op terras en in de tuin…

Er kwam koffie-bezoek en er werd gezellig gekeuveld. En met het vallen van de avond kwam er nog onverwacht buitenlands-familie-bezoek! De terras-tafel werd uitgebreid, er werden stoelen bijgehaald, de flessen werden ontkurkt, hapjes werden op tafel getoverd en er werd nog meer gekeuveld, bijgekletst en gezellig samen gezeten…

HPIM2267

Die weekends zonder plannen, dat zijn maar al te vaak niet alleen de drukste, maar zeker ook de leukste! Meer van dat graag :-).

HPIM2268

Het feit dat er hier nu een kleine meid én een grote meid veel te laat en veel te vermoeid in bed liggen, dat nemen we er hier met véél plezier bij!