Mama dingen

Ik stond vannacht om 3u de was te plooien. En mij af te vragen hoe dat eigenlijk zo gekomen is. Ik. Die was plooi. En dan nog om 3u ’s nachts. En wat er toch gebeurd is met de ‘ik’ van enkele jaren geleden. Die ‘ik’ die op niet-werkdagen onder geen beding voor het middaguur uit bed te krijgen was. De ‘ik’ die behoorlijk tv-verslaafd was, maar tegelijkertijd ook minstens 3 keer per week uitging. De ‘ik’ die het woord huishouden niet kende en dacht dat eten alleen in de microgolf kon opgewarmd worden en dat koekjes enkel en alleen in koekjesfabrieken gemaakt werden. Die ‘ik’. Waar is die naartoe? En wanneer is die verdwenen?

Nu sta ik dus om 3u ’s nachts de was te plooien. En wat meer is: ik vind dat niet eens echt erg! Het is nu ook weer geen dagelijkse/nachtelijke gewoonte om hier op ontieglijke uren de was te plooien. Dat nu ook weer niet. Vannacht had Luna na een zware hoestbui overgegeven. Dus: met z’n twee uit bed, kindje wassen, bed verversen, kindje terug in bed leggen. Kindje sliep onmiddellijk, maar grote meid was klaarwakker. Van de nood een deugd makend werd hier dan maar de was geplooid…

Tja, dat een kind je veranderd, dat had ik ergens wel ingecalculeerd. Ze maakt mijn leven zoveel mooier, dat lieve kleine Lunaatje, dus mij hoor je niet klagen!

Maar er zijn zo van die dingen die geen enkele gyneacoloog je vertelt in de voorbereiding op het mama-zijn. En blijkbaar vind je ook niet alles terug in de ontelbare boeken over opvoeden en  baby/peuter/kleuter tips. Mama’s in de vriendenkring durven al eens een tipje van de sluier te lichten, maar er blijven toch nog héél veel dingen over die je zelf mag/kan/moet/zal ontdekken.

Er zijn zo wel een aantal dingen waarvan ik niet meteen had gedacht dat ze ooit tot mijn dagelijkse of wekelijkse routine zouden behoren. Of zinnen die ik uitspreek waarvan ik nooit had kunnen vermoeden om ze ooit luidop tegen een peutertje te zeggen.

Om u een idee te geven:

  • De televisie melk/chocomelk/fristi vrij maken. Een taakje dat zo’n twee keer per week nodig is. De andere dagen kijken we wel boven/onder/naast/rond de vlekken.
  • Kaka uit het bad vissen. Yep. Voor de meelezende nog-niet-mama’s: Ja, dat zijn dingen die gebeuren. Niet dagelijks of wekelijks, maar toch meer dan je zou willen. Kijk zo geshockeerd niet, want je zal het méér dan waarschijnlijk ook ooit nog moeten doen. En trust me: je zal het écht niet zo smerig, vies en weerzinwekkend vinden als je nu wel denkt… Al blijft het uiteraard geen aangenaam werkje.
  • De pantoffels terugvinden in de kast met pannen en potten. Of het fopspeentje in de cornflakes doos. Of de knuffel bij de rekeninguittreksels. Hoe zeer we hier proberen om alles een vaste plaats te geven, de dingen die we nu en wel meteen en dringend nodig hebben zijn altijd verdwenen. En worden op de meest onlogische plaatsen teruggevonden. Op een moment dat we ze niet meer zoeken. Zo gaat dat hier, ja…
  • Met je handen een kommetje vormen en zo het overgeefsel van de kleine meid opvangen. Opnieuw, net zoals het ‘kaka-in-bad-scenario’: ik weet dat het vies klinkt. Het is ook vies. En toch zijn het van die zaken die je zonder aarzelen doet. Er wordt zelfs niet stilgestaan bij al die viezigheid. Meer nog: dat wordt met een brede glimlach en vooral erg sussend en het kleine zieke meisje-lief-toesprekend gedaan.
  • Dingen zeggen als: ‘Je slipje moet aan je poep hé Luna, niet op je hoofd!’, ‘Niet op je gezichtje tekenen met die krijtjes’, ‘Als je een échte pipi gedaan hebt krijg je een stempel’, ‘Luna, niet zwemmen achter de kussens’,…  En je niet eens realiseren dat dit geen gebruikelijke gesprekken zijn. Voor niet-ouders dan. Hier zijn ze eigenlijk wel nogal gebruikelijk…

Het ging allemaal zo onopgemerkt, het langzaam verdwijnen van die oude ‘ik’ en het mondjesmaat introduceren van al die mama-dingen… En we zijn hier nog maar 2,5 jaar ver in het mama-zijn! Zoveel ervaring is hier dus nog niet!

Maar eerlijk? Ik vind die mama-dingen véél fijner dan de dingen die mijn oude ‘ik’ deed. Het nachtelijke was-plooien neem ik er met heel veel plezier bij.

Advertenties

4 thoughts on “Mama dingen

  1. Wat een mooi stukje alweer zeg en oh so true: ik kan het als ouder van een 2 1.2j jongetje helemaal beamen 🙂 !

  2. owkay ik moet eerlijk toegeen number two en number four hebben we hier nog niet voorgehad. maar wat niet is kan nog komen natuurlijk. Voor de rest zeer herkenbaar. (stift op de tv dat gaat er zooooo gemakkelijk af! 🙂 ) En inderdaad niks kan het mama gevoel vervangen. Al moet ik toegeven dat zo op een luie zomeravond op mijn eentje naar een terraske fietsen en er vd laatste zonnestralen genieten met een goed boek en wijntje af en toe toch wel aanlokkelijk lijkt… héél soms 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s