The school-run

Vroeger hadden wij de ‘crèche-run’. Vroeger, als in: tot anderhalve week geleden. Die ‘crèche-run’, daar waren we intussen behoorlijk bedreven in. De glijdende uren op het werk van grote meid en de flexibele uren van de crèche, die lieten toe dat die ‘run’ ’s morgens echt wel meeviel. Er was meestal tijd voor een babbeltje met de crèche-mevrouwen. En als er al eens geen tijd voor was ’s morgens, dan was er zéker tijd voor ’s avonds. De crèche-mevrouwen maakten er ook echt tijd voor, voor dat babbeltje. Twee (soms zelfs drie) crèche-mevrouwen voor 12 tot 17 kindjes. Dat ging goed.

En grote meid had ook regelmatig contact met andere crèche-mama’s en -papa’s. We wisten ook heel goed welke kindjes in de crèche waren, wie ziek was, wie naar school mocht. Want geleidelijk aan gingen veel van Luna’s vriendjes naar school. Eerst was er Stientje, in september Achiel, daarna Thomas en toen Marie-Lou. En lieve kleine Luna studeerde samen met Leon en Lilly af aan de crèche. Na de paasvakantie volgt Cas en in september Charles. Helaas gaan al die kindjes naar scholen ver uit de buurt van Luna’s school. Dat komt er van natuurlijk, van een crèche te kiezen dicht bij het werk van grote meid, maar ver van ons huisje…

Maar goed. Sinds anderhalve week doen wij dus van ‘school-run’. En dat zit nog niet echt vlotjes in ons systeem. ’s Morgens is er nu een timing. Een strakke timing. Want we moeten op tijd in school zijn! En Luna én grote meid moeten onbeten hebben. Voordien gebeurde dat meestal in de wagen onderweg. Nu moet dat flink en voorbeeldig aan tafel. En dat gaat niet altijd even vlot.
Meestal zijn we op tijd op school. Meestal. Want we zijn nog maar anderhalve week bezig met die ‘school-run’ en toch zijn we er al in geslaagd om één keer te laat te komen. Op woensdag dan nog wel. De enige weekdag dat grote meid niet moet werken. Maar goed, het was geen ramp…

Die ‘school-run’ dus. Het is nog steeds ons ding niet. Kleine meid moet vlug afgezet worden, het afscheid liefst zo kort en duidelijk mogelijk. Dat moet. Daar is grote meid het mee eens. Want u wil niet weten welk drama kleine meid er van maakt… Dus liever kort en duidelijk dan lang uitgesponnen… Maar helaas, op zo’n moment dus weinig tijd om even met de juf te praten. Misschien kunnen we dat op woensdagmiddag doen? Als grote meid haar kleine kleutertje zelf ophaalt aan de klas? Hmm… dat kan… maar in praktijk werkt dat natuurlijk ook niet. Want juf Sara heeft 30(!!) kleine kleutertjes onder haar hoede. Ze krijgt wel hulp van juf Jenka, maar de chaotische wemeling van kleine kleutertjes die staan te trappelen om naar hun respectievelijke mama, papa, oma of opa te mogen, dat is niet echt uitnodigend om nog een informele babbel met de overbevraagde juf te doen… En wellicht is er op dat vlak niet echt verbetering in het vooruitzicht, want na de paasvakantie komen er nog eens een 8-tal kindjes bij. Met 38 kleine kleutertjes van 2,5 jaar in één klasje…

Hoe de andere kindjes in de klas noemen? Geen idee. Luna vertelde gisteren iets over een zekere Thomas. Maar of het verhaal juist was, of het een herinnering uit de crèche was of iets wat ze op TV had gezien? Geen idee.
Juf Sara zorgt na iedere week wel voor een ‘weekoverzichtje’. Een briefje waarin staat rond welk thema werd gewerkt, wat de kleutertjes geleerd hebben, welke liedjes ze zongen, welke spelletjes ze speelden, welke knutseltaakjes werden uitgevoerd,… Het helpt wel, zo’n briefje. En er is dus erg duidelijk een mooie inspanning van de juf om ons als ouders op de hoogte te houden.

Nog een aanpassing van ‘crèche-run’ naar ‘school-run’ is het wachten aan de schoolpoort. Want uiteraard mag je niet zomaar de klas binnenlopen en je kind ophalen. Je moet even wachten tot de bel gaat. Dat snappen we hier ook wel hoor. Maar het is toch even wennen. Want de crèche, daar mocht je wel altijd aanbellen…
En het nieuwe fenomeen van ‘schoolpoort-mama’ te zijn, dat is voor grote meid ook nog wel even wennen. Al die kliekjes ouders die in groepjes bij elkaar staan… Hmm… Het heeft iets ‘high-school-achtigs’. Want bij welk kliekje hoort grote meid nu? Of bij welk kliekje wil grote meid horen? Voorlopig liefst bij geen enkel eigenlijk… Niet zo’n kliekjes-mens… Ik wil liefst gewoon mijn meisje ophalen en naar huis. Het hele rand-gebeuren laat ik liever aan mij voorbijgaan, als het even niet geeft. Of is dat behoorlijk a-sociaal?

Nu ja. Het zal wel wennen. Die school-run. En uitgezonderd het drama bij het afscheid ’s morgens gaat Luna écht wel graag naar school. Ze houdt van de spelletjes, de liedjes, het knutselen,… En ze leert fantastisch veel bij op korte tijd. Gisterenavond lag ze in haar bedje de dagen van de week te zingen. De dagen van de week begot! Dat heeft grote meid haar niet geleerd. Dat heeft ze op school geleerd! En ze kent al nieuwe liedjes. Met beweging en al… Ze houdt van alle gestructureerde momenten. Alleen de speeltijd, dat is haar ding niet. Dat is haar te rommelig, te chaotisch. Ze snapt niet wat ze daar moet doen. Tja, wij zijn nogal ‘structuur-meisjes’. Wij alletwee… Dus het mag grote meid niet verwonderen dat haar kleine meisje niet zo van die vrije speeltijd-momenten houdt…

Ze gaat best wel graag naar school. Maar grote meid mist toch wel die oude vertrouwde crèche…

Advertenties

5 thoughts on “The school-run

  1. Moèt ze op tijd op school zijn in de kleuterklas? Bij ons is dat niet zenne, de bel gaat om 8.20 uur en van kleutertjes wordt verwacht dat ze tenlaatste om 9 uur aanwezig zijn. En dàn is precies de moment om even met de juf te babbelen, tiemen wordt alle dagen om 8.15 uur afgezet behalve op vrijdag, dan gaan we maar tegen 8.30 uur, dan zitten de meeste kindjes al in de speelhoeken en kan ik rustig efkens met de juf babbelen…. Dat zal weer een grote aanpassing worden volgend jaar dus want vanaf het eerste leerjaar mag mama niet meer mee in de klas 😦

  2. Ja, wij moeten helaas wel op tijd zijn in de kleuterklas. Dringen ze zelfs op aan… Nu ja, ergens is het ook belangrijk voor Luna. Ze starten de dag in een kring in groep en de juf vertelt dan hoe de dag zal verlopen… En net die uitleg heeft mijn meisje wel hard nodig!
    We moeten nog even wennen aan alles, maar goed, dat hoort erbij hé, bij die nieuwe start! Volgend jaar een aanpassing voor jullie met Tiemen in het eerste leerjaar, maar straks al met flinke Maren in de kleuterklas!! Twee kleutertjes en dus twee juffen, dat zal ook wel wat verandering met zich meebrengen waarschijnlijk 🙂

  3. voor mij zo herkenbaar! en ik kan alleen maar zeggen: heb geduld, het went echt wel (zowel voor de grote als voor de kleine meid) 🙂

  4. Hier is het al lang geleden maar toch is je verhaal heel herkenbaar. Maar het zal inderdaad wel wennen en dan zit je weer even goed, tot de volgende fase …. Zo gaat dat 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s