Kleuter verontwaardiging

Luna maakt nieuwe vriendjes op school. Nu ja, ‘vriendjes’ is misschien niet onmiddellijk de juiste term. Momenteel lijkt ze alles wat te observeren. Vol verwondering. En soms ook vol oprechte verontwaardiging.

Grote meid: ‘Luna, heb jij flink je koekjes opgegeten in de klas?’
Kleine meid: ‘Neen! Kindje had mij geduwd!’
Grote meid: ‘Oei, dat is niet zo lief. De kindjes mogen niet duwen hé…’
Kleine meid: ‘Neen. Dat mag niet. En al mijn pickenicken waren op de grond gevallen hé mama!’
Grote meid: ‘Oh! En heb jij die dan terug opgeraapt?’
Kleine meid: ‘Neen, kindje heeft de pickenicken oppepaat.’
Grote meid: ‘Ah, maar dat is dan wel lief van dat kindje. Toch?’
Kleine meid: ‘Neen hé mama! Want kindje heeft mijn pickenicken ook oppepeet!!’

Zoveel assertiviteit van een ander kleutertje, dat had lieve kleine Luna niet verwacht. Compleet verontwaardigd was ze, dat meisje van me…

Advertenties

The school-run

Vroeger hadden wij de ‘crèche-run’. Vroeger, als in: tot anderhalve week geleden. Die ‘crèche-run’, daar waren we intussen behoorlijk bedreven in. De glijdende uren op het werk van grote meid en de flexibele uren van de crèche, die lieten toe dat die ‘run’ ’s morgens echt wel meeviel. Er was meestal tijd voor een babbeltje met de crèche-mevrouwen. En als er al eens geen tijd voor was ’s morgens, dan was er zéker tijd voor ’s avonds. De crèche-mevrouwen maakten er ook echt tijd voor, voor dat babbeltje. Twee (soms zelfs drie) crèche-mevrouwen voor 12 tot 17 kindjes. Dat ging goed.

En grote meid had ook regelmatig contact met andere crèche-mama’s en -papa’s. We wisten ook heel goed welke kindjes in de crèche waren, wie ziek was, wie naar school mocht. Want geleidelijk aan gingen veel van Luna’s vriendjes naar school. Eerst was er Stientje, in september Achiel, daarna Thomas en toen Marie-Lou. En lieve kleine Luna studeerde samen met Leon en Lilly af aan de crèche. Na de paasvakantie volgt Cas en in september Charles. Helaas gaan al die kindjes naar scholen ver uit de buurt van Luna’s school. Dat komt er van natuurlijk, van een crèche te kiezen dicht bij het werk van grote meid, maar ver van ons huisje…

Maar goed. Sinds anderhalve week doen wij dus van ‘school-run’. En dat zit nog niet echt vlotjes in ons systeem. ’s Morgens is er nu een timing. Een strakke timing. Want we moeten op tijd in school zijn! En Luna én grote meid moeten onbeten hebben. Voordien gebeurde dat meestal in de wagen onderweg. Nu moet dat flink en voorbeeldig aan tafel. En dat gaat niet altijd even vlot.
Meestal zijn we op tijd op school. Meestal. Want we zijn nog maar anderhalve week bezig met die ‘school-run’ en toch zijn we er al in geslaagd om één keer te laat te komen. Op woensdag dan nog wel. De enige weekdag dat grote meid niet moet werken. Maar goed, het was geen ramp…

Die ‘school-run’ dus. Het is nog steeds ons ding niet. Kleine meid moet vlug afgezet worden, het afscheid liefst zo kort en duidelijk mogelijk. Dat moet. Daar is grote meid het mee eens. Want u wil niet weten welk drama kleine meid er van maakt… Dus liever kort en duidelijk dan lang uitgesponnen… Maar helaas, op zo’n moment dus weinig tijd om even met de juf te praten. Misschien kunnen we dat op woensdagmiddag doen? Als grote meid haar kleine kleutertje zelf ophaalt aan de klas? Hmm… dat kan… maar in praktijk werkt dat natuurlijk ook niet. Want juf Sara heeft 30(!!) kleine kleutertjes onder haar hoede. Ze krijgt wel hulp van juf Jenka, maar de chaotische wemeling van kleine kleutertjes die staan te trappelen om naar hun respectievelijke mama, papa, oma of opa te mogen, dat is niet echt uitnodigend om nog een informele babbel met de overbevraagde juf te doen… En wellicht is er op dat vlak niet echt verbetering in het vooruitzicht, want na de paasvakantie komen er nog eens een 8-tal kindjes bij. Met 38 kleine kleutertjes van 2,5 jaar in één klasje…

Hoe de andere kindjes in de klas noemen? Geen idee. Luna vertelde gisteren iets over een zekere Thomas. Maar of het verhaal juist was, of het een herinnering uit de crèche was of iets wat ze op TV had gezien? Geen idee.
Juf Sara zorgt na iedere week wel voor een ‘weekoverzichtje’. Een briefje waarin staat rond welk thema werd gewerkt, wat de kleutertjes geleerd hebben, welke liedjes ze zongen, welke spelletjes ze speelden, welke knutseltaakjes werden uitgevoerd,… Het helpt wel, zo’n briefje. En er is dus erg duidelijk een mooie inspanning van de juf om ons als ouders op de hoogte te houden.

Nog een aanpassing van ‘crèche-run’ naar ‘school-run’ is het wachten aan de schoolpoort. Want uiteraard mag je niet zomaar de klas binnenlopen en je kind ophalen. Je moet even wachten tot de bel gaat. Dat snappen we hier ook wel hoor. Maar het is toch even wennen. Want de crèche, daar mocht je wel altijd aanbellen…
En het nieuwe fenomeen van ‘schoolpoort-mama’ te zijn, dat is voor grote meid ook nog wel even wennen. Al die kliekjes ouders die in groepjes bij elkaar staan… Hmm… Het heeft iets ‘high-school-achtigs’. Want bij welk kliekje hoort grote meid nu? Of bij welk kliekje wil grote meid horen? Voorlopig liefst bij geen enkel eigenlijk… Niet zo’n kliekjes-mens… Ik wil liefst gewoon mijn meisje ophalen en naar huis. Het hele rand-gebeuren laat ik liever aan mij voorbijgaan, als het even niet geeft. Of is dat behoorlijk a-sociaal?

Nu ja. Het zal wel wennen. Die school-run. En uitgezonderd het drama bij het afscheid ’s morgens gaat Luna écht wel graag naar school. Ze houdt van de spelletjes, de liedjes, het knutselen,… En ze leert fantastisch veel bij op korte tijd. Gisterenavond lag ze in haar bedje de dagen van de week te zingen. De dagen van de week begot! Dat heeft grote meid haar niet geleerd. Dat heeft ze op school geleerd! En ze kent al nieuwe liedjes. Met beweging en al… Ze houdt van alle gestructureerde momenten. Alleen de speeltijd, dat is haar ding niet. Dat is haar te rommelig, te chaotisch. Ze snapt niet wat ze daar moet doen. Tja, wij zijn nogal ‘structuur-meisjes’. Wij alletwee… Dus het mag grote meid niet verwonderen dat haar kleine meisje niet zo van die vrije speeltijd-momenten houdt…

Ze gaat best wel graag naar school. Maar grote meid mist toch wel die oude vertrouwde crèche…

Sprongetjes groot en klein.

Even een korte update over grote en kleine meid. Niet dat er zo’n grote veranderingen te melden zijn, maar we willen graag dat u mee blijft…

Dus. Laat ons maar starten met kleine meid. Na amper 4 dagjes als schoolgaande kleuter zijn toch al enkele ‘sprongetjes’ in haar ontwikkeling merkbaar. Oh, wat klinkt het allemaal pedagogisch onderbouwd en zo… Maar goed, die ‘ontwikkelings-sprongetjes’, wij zijn daar wel geweldig fan van.

  • Wat maanden en weken niet lukte, lukt nu plots wel: lieve kleine Luna telt van 1 tot 10! Met alle cijfertjes in de juiste volgorde en zonder cijfertjes te negeren. Ze had lange tijd een aversie tegen ‘3’, maar intussen lijkt de afkeer voorbij en wordt ook de ‘3’ in het rijtje opgenomen. Oef. Dat hebben we dus ook al weer gehad.
  • Ze is al een tijdje fan van verschillende ‘vormen’. Maar nu worden wandelingen / autoritjes / fietstochtjes /… nog interactiever door het voortdurend benoemen van alle cirkels, vierkanten en driehoeken. Wellicht zit juf Sara daar voor iets tussen, want we vinden niet onmiddellijk een andere aanwijsbare aanleiding voor die verhoogde interesse.
  • Ook de kleuren worden nu opeens véél meer benoemd. En juist benoemd. En er wordt gezocht naar voorwerpen, kleertjes, foto’s, afbeeldingen,… met dezelfde kleurtjes.
  • Lieve kleine Luna gaat al een half jaartje flink op haar potje. In de crèche verliep dat – letterlijk en figuurlijk- vlekkeloos. Thuis moest af en toe nog eens gewezen worden op het feit dat het toch al een tijdje geleden was dat Lunaatje pipi had gedaan en zou ze toch niet even op potje zitten? Wat telkens met een koppige ‘neen’ werd beantwoord. Sinds de schoolstart geeft kleine meid flink zelf aan wanneer ze naar het toilet wil. En liefst effectief op het toilet. Het potje wordt stilletjesaan verbannen…
  • ’s Nachts ververst ze zichzelf. Ja. Grote meid is er nog niet helemaal uit of dat zo’n positieve ontwikkeling is, want het komt we duur in de pampers, maar goed… Van zodra Luna voelt dat de pamper nat wordt, staat ze op, neemt een verse pamper uit de verzorgingstafel, doet haar pyamabroek en natte pamper uit, trekt haar verse pamper aan, pyamabroek terug aan en kruipt terug in haar bedje. Zelfstandig meisje! Héél flink en zo! Maar ’s morgens vindt grote meid dan zo’n 3 of 4-tal nauwelijks gebruikte pampers in het Luna-kamertje.
  • Aankleden doet ze zo goed als helemaal alleen. Alleen voor T-shirts en truien heeft ze nog wat hulp van mama nodig. Ah ja, want dat moet helemaal over het hoofdje en soms blijft zo’n T-shirt al eens halverwege ‘blokkeren’. En dan is het van ‘help mama! Is donker!’. Maar voor de rest: ze doet dat goed! En het lukt zelfs behoorlijk vlot… Wel even opmerken dat grote meid ALTIJD de avond voordien de kleertjes kiest en klaarlegt. De kledingkeuze aan Luna overlaten, daar zijn we nog lang niet aan toe… Al vindt ze zelf van wel.
  • Op vlak van ‘taal’ en spreken is er hier nog nooit een probleem geweest. Lunaatje is een spraakwaterval en begon al héél vroeg te praten. Maar sinds de schoolstart is ook op dat vlak opnieuw een sprongetje gemaakt. Werkwoorden worden juist vervoegd, er worden volzinnen gesproken,… Ze wordt groot!
  • Voor alle duidelijkheid: we hebben hier zeker geen wonderkind in huis! Het gaat eerder over ‘sprongetjes’ dan over grote kloven die overbrugd worden! En niet alles gaat altijd van een leien dakje. Haar enthousiasme voor school, bijvoorbeeld. Ze is nog steeds blij om naar de klas te gaan en juf Sara blijft haar grote held. Maar die speelplaats, daar blijkt ze niet zo’n geweldige voorstander van. Woensdagmorgen was er al een klein pruillipje, maar deze morgen was er sprake van een heuse huil- en krijsbui! Inclusief schoppen, slaan en een impressie van een gekeeld varkentje geven… Niet leuk om haar zo achter te laten!

Oh ja, ik zou het hier ook nog even over grote meid hebben. Die maakt eigenlijk niet zo bijzonder veel noemenswaardige sprongen hoor… Maar met wat goeie wil vinden we er wel enkele:

  • Inmiddels is grote meid aan haar 5de week Weight Watcheren toe. En er is inmiddels ook 5kg af! Woohoo!! Blij, blij, blij! Dat gaat bijzonder vlot eigenlijk. En dat Weight Watcheren online, wij zijn daar wild enthousiast over. Geen bijeenkomsten, geen verplaatsingen, geen wekelijkse betalingen. Maar gewoon thuis, achter de computer. Braafjes invoeren wat werd gegeten. En de computer rekent dan de punten uit. Er wordt hier nu véél evenwichtiger en gezonder gegeten. Zonder zware inspanningen. Yep! Wij zijn fan!
  • De grootste aanpassing was de regel ‘drink 2 liter water per dag’. Aangezien grote meid niet gewoon is van uberhaupt iets te drinken, was dat wat minder evident. Maar na enkele dagen zat de nieuwe gewoonte er al in. En we moeten nu ook al niet meer na ieder glas naar het toilet spurten. Het went blijkbaar… En de cola-light verslaving is verdwenen als sneeuw voor de zon. Ha ja, want na 2 liter water is er écht wel geen ‘dorst’ meer over om ook nog eens cola light te drinken.
  • Grote meid leert warempel nog behoorlijk koken door al dat punten tellen. Er worden hier nu dagelijks inspanningen gedaan om een gezonde, lekkere maaltijd op tafel te toveren. Voorlopige favoriet: de gratin van macaroni, tonijn en mozarrella. Njammie! Vanavond staan er twee tortillawraps met garnalen, tomaatjes, courgette, champignons en guacamole op de menu. En dagelijks versgemaakte tomatensoep. Krijgt u al honger?
  • Sinds Lunaatje naar school gaat moeten we hier opeens rekening houden met schooluren! Was dat even wennen! Want glijdende uren op het werk en een flexibele crèche, dat is nu helaas van geen tel meer. Om 8.30u gaat de schoolbel en Lunaatje moet voor het belgerinkel op de speelplaats zijn. Dus staan we hier nu flink en voorbeeldig iedere dag om 7u op. Een vast uur om op te staan. Dat zijn wij niet gewoon. Maar het doet ons duidelijk wel deugd… Geleidelijk aan wennen we wel aan dat nieuwe ritme!
  • ’s Avonds wordt het Lunaatje ook wat vroeger in haar bedje gestopt. Om 19u is de kleine meid behoorlijk uitgeteld, dus het ‘naar-bed-gaan-ritueel’ werd hieraan aangepast. En grote meid gaat ook wat vroeger slapen. En kijk: wij zijn beter uitgerust! De gezonheidstips schrijven hier zichzelf tegenwoordig…
  • Dat nieuwjaars-voornemen om eens meer uit te gaan, dat werd hier de laatste tijd nogal letterlijk genomen. Afgelopen weken ging grote meid ieder weekend uit eten. Ieder weekend, ja! Met oneindig veel dank aan babysitters oma en opa! Maar we zullen het volgend weekend misschien toch wat rustiger houden. En de babysitters ook eens een vrij weekendje gunnen… Al staat er wel een zaterdagavond met de BFF op de agenda! Tja, dat sociale leven krijgt in 2013 ook een boost, zeg :-).

Er is nog véél ruimte voor verbetering, maar wij doen ons best, hier ten huize ‘Love, life and Luna’…

We zijn vertrokken!

Nog nooit zo’n voorbeeldige kleine meid in huis gehad als deze morgen…

  • welgezind toen ze wakker werd gemaakt
  • flink en zonder mopperen pipi op potje gedaan
  • geen tegen-ge-stribbel en ik-wil-zelf-doen-drama bij het wassen en aankleden
  • zelfs geen hysterische bui bij het haartjes kammen
  • netjes en zonder treuzelen haar boterhammetjes opgegeten en melk gedronken

Zouden we dit kunnen volhouden voor alle komende schooljaren? Nog zo’n jaar of 20 dus??

Er werd met oma afgesproken op de parking aan school. Want oma zorgt voor fotografisch bewijs van die eerste schooldag. Tja, zo’n aller-eerste schooldag is ‘once in a lifetime’, dus dat willen we wel even documenteren voor het familie-archief.

Kleine meid was één grote glimlach. Ape-trots op haar schooltas met koekjes en drankje. Als een échte flinke kleuter mama’s handje vasthouden bij het school-zebrapad.

naar school

En met twinkelende pret-oogjes op de kleuter-speelplaats.

speelplaats

Het weerzien met juf Sara was vol oprechte ontroering en positieve spanning.

school

Ze zag het hélemaal zitten, dat kleine meisje van mij!!!

speelplaatstrein

Klasje binnen, jasje af, boekentas open, koekje en drankje eruit, koekje en drankje in het daarvoor voorziene mandje,… En hup! Ze was vertrokken! Want ze had het boekenrek ‘gespot’. En dat moet je mijn klein boekenwurmpje geen tweemaal tonen…

klas

Het boek met Nijntje op werd meteen aangeslagen en lieve kleine Luna installeerde zich mét boekje aan het dichtsbijzijnde tafeltje.

indeklas

Ze gunde grote meid nog één verstrooide blik met een air van ‘ah tiens, wat doe jij hier nog??’. Grote meid kreeg toch nog een knuffel en een zoen en mocht vertrekken. Geen traantjes. En bij kleine meid ook niet. We zijn zo flink, wij!

Het hoeft niet gezegd dat grote meid allesbehalve geconcentreerd kon werken op de werkplek vandaag… Gelukkig was er een lief smsje over de middag. De school secretaresse liet weten dat Luna héél flink was, braaf aan het eten was en vol enthousiasme wou spelen. Mama opgelucht :-).

Omdat oma mee mocht bij het brengen van Lunaatje, mocht opa mee bij het ophalen van Lunaatje. Kleine meid stond al braafjes tussen haar klasgenootjes. Alsof ze al jaren niets anders gedaan heeft. Het was leuk bij juf Sara, zei ze. Ze had veel gespeeld, zei ze. En morgen gaat ze terug, zei ze.

Juf Sara kon alleen maar instemmend knikken. Er werd bevestigd dat Luna een flinke meid is die absoluut schoolrijp is. Tja, dat vermoeden hadden we hier al een beetje. Het was eigenlijk niets te vroeg, die schoolstart. Voor Luna dan. Grote meid was er nog maar nét klaar voor.

Haar energie was niet te stuiten toen ze thuiskwam. Maar het naar-bed-gaan ging toch verbazend veel vlotter dan op andere dagen. En het is ook wel opmerkelijk sneller stil in dat Luna-kamertje. Ze ligt al heerlijk te slapen, dat lieve kleine kleutertje van mij…

We zijn vertrokken…

Note: Na 1 dagje school is Luna wel al haar muts kwijt! Ook op dat vlak zijn we dus vertrokken 🙂

Nog even peutertje, bijna kleutertje

Warning: Emo-mama loopt een beetje verloren!

Nog twee crèche-dagjes. Twee dagjes!! En dan moeten we voorgoed afscheid nemen van ‘onze’ crèche! Nooit, maar dan ook écht nooit, had grote meid kunnen vermoeden dat ze het daar zo moeilijk mee zou hebben…Maar goed. Het hoort er allemaal bij… Het moet nu eenmaal. En grote meid probeert al haar emo-gedoe dan maar te verwerken in verwennerijtjes:

  • maandag was de laatste crèche maandag voor kleine meid. Dus trakteerden we met zelfgemaakte zandkoekjes. Lunaatje had zelf de maantjes, sterretjes en hartjes uit het deeg mogen drukken, dus waren het toch een beetje haar eigen koekjes!
  • dinsdag was de laatste crèche dinsdag voor kleine meid. Dus trakteerden we met zelfgemaakte pralinetjes. Nu ja, ’t is te zeggen: gesmolten chocolade die in vormpjes werd gegoten… Maar Lunaatje was maar àl te trots om opnieuw een cadeautje aan ‘haar’ Martine te kunnen geven. Dinsdag werd meteen ook de laatste keer dat we Martine zagen. Dus kreeg de lieve crèche-mevrouw een bongo bon voor ontbijt met bubbels van Luna. En een chocolaatje met ‘ik vind je lief’. En een dankjewel-kaartje uiteraard…
  • donderdag wordt de laatste crèche donderdag voor kleine meid. Dus trakteren we met zelfgemaakte wafeltjes. Dat werd nog even een moeilijke bevalling, want vandaag (woensdag – het vrije-ouderschapsverlof-dagje van grote meid) is de mama wat grieperig en aan het uitzieken in bed. Met de moed der wanhoop werden de pijnstillers en koortswerende middeltjes erbij gehaald en uiteindelijk is het toch gelukt. De wafeltjes zijn as-we-type aan het afkoelen. Straks nog even mooi verpakken om morgen in de crèche af te leveren.
  • vrijdag wordt de laatste crèche vrijdag voor kleine meid. En haar aller-aller-laatste crèche dagje. Dus trakteren we met zelfgemaakte cupcakes. Als grote meid de energie vindt om die cupcakes nog te maken! Want momenteel toch even bedrust… De crèche kindjes krijgen nog elk een zakje met héél veel snoep, koekjes en speeltjes. En voor lieve crèche-mevrouw Cindy hebben we uiteraard ook een bongo-bon-ontbijt-met-bubbels en een chocolaatje met ‘ik vind je lief’ en een dankjewel-kaartje…

En daarna? Een heel nieuw hoofdstuk!

Het weekend zal ongetwijfeld in het teken staan van bijna-naar-school. Met de nodige voorbereidingen. En het vullen van de schooltas. En het kiezen van de juiste speeltijd-koek. En het kiezen van de juiste eerste-schooldag-outfit.

Zelf heeft kleine meid nergens last van hoor! Ze vindt het bijzonder leuk om te trakteren in de crèche. En nog leuker om in de belangstelling te staan! En ze is helemaal klaar voor de schoolstart. Juf Sara is nu al haar heldin. Sinds de carnavalstoet van vorige week vrijdag praat Lunaatje al veel meer over juf Sara, de klas en de school, dan over haar lieve crèche-mevrouwen en haar crèche-vriendjes.

Ze is er helemaal klaar voor, lieve kleine Luna! Zij wel…

Carnaval met apenstreken

Vrijdagnamiddag was er carnavalstoet op school. Ja, ik weet het wel, kleine meid is nog even enkele dagjes een peutertje en wordt pas na de krokusvakantie kleutertje. Maar we hadden met juf Sarah afgesproken om samen met lieve kleine Luna toch mee te stappen in de carnavalstoet. Zo zag ze toch nog even de kindjes en de juf en dat past volgens de mama allemaal netjes in het ‘voorbereiden op school’.

Alle kindjes uit kleuter én lagere afdeling, het onderwijzend personeel, het opvangpersoneel en iedereen die van ver of dichtbij iets met school te maken heeft, stapte mee in de stoet. De peutertjes werden in ‘bolderkarren’ geinstalleerd zodat ze de wandeling van een uur niet te voet moesten doen.

We waren voorbereid. Luna werd in haar apenpakje gehesen en de wandelwagen werd uitgehaald. Niet dat die wandelwagen ook effectief gebruikt werd. Kleine meid had beslist dat ze zelf wel zou stappen. De hele wandeling lang. Een uur aan een stuk dus… Met haar apenpakje aan. En een apenstaartje dat vrolijk over de grond (en in de plassen!) sleepte… Grote meid smolt bijna ter plaatse weg. Emo-mama!

carnaval

Het weer deed precies wat het moest doen: zonnig, droog en een stralend blauwe hemel. Lunaatje was helemaal in de wolken! Al die kindjes! Al die confetti (al bleef ze dit wel koppig ‘spaghetti’ noemen)! Al die muziek! En er werd gedanst (uiteraard deed kleine meid vrolijk mee…)! En er werden snoepjes uitgedeeld (dat wordt ook altijd in dank aangenomen)!

En juf Sarah!! Juf Sarah was er ook! Dat was ongetwijfeld één van de hoogtepunten voor de kleine meid. En als kers op de taart bleek ook nog eens dat juf Sarah zich verkleed had in… KAATJE!! Ik moet u waarschijnlijk niet vertellen dat dit op grote goedkeuring kon rekenen van het kleine aapje in mijn gezelschap… Ze sprak er juf Sarah meteen op aan: ‘Jij bent zelfde als in mijn televisie!!’

met juf sarah

Van zodra juf Sarah in beeld kwam werd grote meid trouwens zo goed als genegeerd… Luna nam het handje van de juf vast en wandelde het grootste deel van de tocht samen haar nieuwe heldin. Als juf Sarah danste, dan danste Luna mee. Als juf Sarah zong, dan zong Luna mee. Als juf Sarah sprong, dan sprong Luna mee.

Kleine meid tevreden, doodmoe en gelukkig. Een ervaring rijker en dol enthousiast. En grote meid tevreden, gerustgesteld en gelukkig. Dat zal wel loslopen, die schoolstart…

The countdown

Nog 6 keer. 6 dagjes. That’s it… Nog 6 keer zal kleine meid naar de crèche en haar lieve crèche-mevrouwen gaan. En dan is het crèche-hoofdstuk voorgoed afgesloten.

Beetje dubbele gevoelens hoor hier! Vooral bij grote meid. Lunaatje beseft het natuurlijk nog niet zo goed… Die crèche, daar zijn wij zo geweldig fan van! Super georganiseerd, fantastische begeleidsters, schitterende opvang… Er zijn geen superlatieven genoeg om hen te prijzen en te bedanken.
Lieve kleine Luna kon geen betere start in haar leventje krijgen. Van baby over peuter tot de kleuter die ze nu geworden is: zoveel is te danken aan de lieve crèche-mevrouwen! Ze is volledig voorbereid op de grote stap die ze op 18 februari zal zetten. Die schoolstart werd ook in de crèche mooi en rustig aangekondigd, waardoor de overgang zo vlekkeloos mogelijk kan verlopen…

Er volgt nog een afscheidsfeestje in de crèche. Met een écht ‘universitair’ afstudeer-hoedje :-). En nog eens een dagje in de volle belangstelling staan. Daar is ze zowiezo altijd voor te vinden, dat kleine meisje!
En uiteraard mag ze zelf ook haar vriendjes trakteren. Er liggen hier al uitdeel-zakjes van de Hema klaar. Die worden straks gevuld met marshmellows, snoepjes, likkoekjes, nog snoepjes, een autootje, een potlood mét leuk gommetje, een door mama-en-Luna-gemaakt-cupcakeje en een door mama-en-Luna-gemaakt wafeltje. Ieder kindje krijgt zo’n zakje… En uiteraard bezorgen we een grote berg wafeltjes en een grote berg cupcakes om tijdens het afscheidsfeestje al op te eten.
Nog even denken wat we aan de lieve crèche-mevrouwen kunnen geven… Maar we zorgen zeker en vast voor een mooi cadeautje! Dat is wel het minste wat we kunnen doen!

En dan nemen we afscheid. Om dus op 18 februari op school te starten.
Zucht… Ze wordt groot… En grote meid wordt oud. Dat ook. En sentimenteel. Dat nog meer. Emo-mama all over the place!! Er is héél veel kans dat grote meid het lastiger zal hebben dan kleine meid, die 18de februari.

Maar we zijn goed voorbereid. Er was een open-klas-dagje en Luna mocht al even gaan ‘uitproberen’. Wat ze met véél verve heeft gedaan! Kleine meid deed vrolijk mee met de andere kindjes. Er was een klein stukje drama toen ze zag dat de andere kindjes mochten aardappeltjes eten op school en dat zij mee moest met de mama… Maar goed. Beter zo dan omgekeerd waarschijnlijk?
Juf Sarah werd inmiddels ook al goedgekeurd. En kreeg zelfs een dikke zoen én dikke knuffel van kleine Luna. Ze wordt er tegenwoordig nochtans zuinig op, op die zoenen en knuffels. Maar Juf Sarah kreeg er dus wél!

De schooltas staat hier al een tijdje klaar, maar wordt nu af en toe al gevuld en meegenomen. Kleine meid is er helemaal klaar voor. Grote meid zal haar best doen om er op 18 februari ook klaar voor te zijn.

Ze is nog even mijn klein peutertje. Nog even…