Vloekend opvoeden

Zoals wellicht in ieder huishouden-met-kinderen werd en wordt ook hier heel wat tijd en energie gestopt in het aanleren van de gangbare beleefdheidsnormen.
En dat duurt soms wel een tijdje. Nu ja, hier toch. Intussen heeft ze het gelukkig al een tijdje beet. Kleine meid zegt braafjes ‘alstublief’ als ze iets wil en antwoordt heel beleefd ‘dankuwel’ als ze iets krijgt. Het werd haar on-tel-baar keer voorgezegd. En uiteindelijk zegt ze het nu zelf. Zonder dat we het voorzeggen.

Goed. Dat kost wat tijd zo’n dingen. Dat snappen we hier wel. Geen probleem. Leren kost tijd. Opvoeden, daar moet je tijd voor maken. En zo’n kleine pruts moet zo ontzettend veel leren op zo’n ontzettend korte tijdsspanne. Alle begrip.

Maar kijk. Vanavond hadden we het volgende voor. Grote meid rook een verdacht en vooral héél slecht geurtje in de koelkast. Kan gebeuren. Dus gingen we op inspectie. De dader bleek een rotte tomaat te zijn. Die werd dus vakkundig uit de koelkast gehaald, maar helaas iets minder vakkundig naar de vuilbak overgebracht. Het rotding (letterlijk en figuurlijk) glipte uit de handen van grote meid en pletste de hele keldertrap naar beneden. Om uiteraard op iedere trede een deel van zijn rotte lijf en leden achter te laten.
Kleine meid stond het allemaal gade te slaan. En grote meid was even haar kleine toeschouwer vergeten. Instinctief vloog er een welgemeende ‘sh*t!’ door de kelder.
Het is een woord die hier zo goed als nooit gebruikt wordt. En al zeker niet in het bijzijn van kleine meid. Maar goed, vanavond lag het er uit voor grote meid er erg in had.

En daar heb je het dan: in tegenstelling tot ‘dankuwel’ en ‘alstublief’ waar oneindig lang op moest geoefend worden, hoefde lieve kleine Luna het lelijke woord van mama slechts één keer te horen om het de ganse avond te pas en (eigenlijk vooral) te onpas overal tussen te gooien.

Er volgde nog een uitgebreide pedagogische speech over het feit dat we dat woordje nooit meer mogen zeggen, dat dat een heel lelijk woord is, dat het niet flink was van mama om dat te zeggen en dat we dat nu nooit meer mochten horen. Maar het kwaad is al geschied.

Zucht…

Advertenties

5 thoughts on “Vloekend opvoeden

  1. Je weet tenminste van waar ze het heeft 🙂 Mijn nichtje is eens zingend thuisgekomen van school “Weet je wat ik wil, een opblaaskrokodil. Om in de zee te drijven tussen de lekkere lijven” Leg dan als juf maar eens uit dat het niet u fout was…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s