Leuke lazy ladiesnight

Perfecte ingrediënten voor een old-fashioned-ladiesnigt:

  • Haardvuur aan (nu ja, aardgas-inbouwcassette, maar dat werkt ook)
  • Hapjes (zoet, zout en hartig – we voorzien hier in alles!)
  • Alcohol (ja, sorry, een ladiesnight met plat water dat is niet hetzelfde…)
  • Chick-flick (in dit geval: Twilight: New Moon – we zijn er nog niet uit of we nu voor team Edward of team Jacob stemmen)
  • De BFF op bezoek
  • En héél veel bijkletsen (ook al spreken we elkaar zo goed als elke dag…)

Dertigers of niet, we blijven toch twee giechelende pubers :-).

Ah… Zalig zeg, zo’n avonden. Maar nog meer: zalig zeg, zo’n BFF!!

Druk, druk, druk…

We hebben er hier een handje van weg om vakantie-dagen behoorlijk vol te plannen. Kwestie van ons niet te vervelen waarschijnlijk. Deze vakantie werden er bewust enkele ‘rustdagen’ in het schema ingevoerd. Eens zien wat dat zal geven. Een poging om vakantie gewoon vakantie te laten zijn en zien wat elke dag ons brengt. Voorlopig blijkt ‘verveling’ daar niet bij te zijn. Integendeel…

HPIM2015

Tot nu toe hadden wij een schitterend verlof:
– zaterdag: dagje Düsseldorf-kerst-shopping voor grote meid en haar BFF (en dagje oma en opa voor kleine meid)
– zondag: dagje Rijsel-kerst-shopping-en-uit-eten voor kleine meid, grote meid samen met oma en opa
– maandag: inkopen doen, voorbereidingen voor kerstfeest (lees en begrijp: twee meisjes in bad, opgemaakt, haartjes gecoiffeerd, oufits aangepast, outfits gewijzigd, nog eens outfits aangepast,… dat duurde al zo’n halve dag!) en kerstfeest met de ganse familie! Om na een zalig familie-feest om 2u ’s nachts thuis te komen. Een grote meid die doodmoe was en een kleine meid die precies op duracell batterijen functioneerde. Ook al had ze nog geen halve seconde gerust die avond… Uiteindelijk is grote meid rond 2.30u in slaap gevallen. Kleine meid was op dat moment nog druk aan het vertellen aan haar pop en beer en knuffel. Over het feest. En de kerstboom. En de cadeautjes. En alle mensen die op het feest waren…
– dinsdag: Kerstmis! Maar eerst uitslapen! Kleine meid was om 7.30u bij grote meid in bed geklauterd, maar na een potje/toiletbezoek en het omruilen van de natte pamper voor een droge pamper, werd er toch opnieuw geslapen. Tot 11.30u zelfs!! Grote meid kan zich zelfs niet meer herinneren wanneer dat ooit nog eens is voorgevallen… We kregen rond 14u bezoek van oma, opa en mémé. Die taart meebrachten. En een hele avond-menu. Waar we nog zeker een week van kunnen eten…
– woensdag: rustdag. ’t Is te zeggen: naar de supermarkt, bezoekje aan oma flatje, even langs gaan bij oma en opa, eten klaarmaken voor twee dagen, huis wat opruimen,…
– donderdag: dan gaan wij een dagje naar Plopsaland met meter Marlies! Kleine meid is er hélemaal klaar voor! Vooral om Maya de bij te zien eigenlijk… Ze praat al de hele dag over niets anders…
– vrijdag: DRINGEND op zoek naar nieuwjaarscadeautjes!!! Maar voor de rest: we’ll go with the flow!

Wij zouden daar wel aan kunnen wennen hoor, aan zo’n ‘no-stress-vakantiedagen’…

Als we even zuurpruim-gewijs toch even een opmerking mogen maken: Is de kerstperiode niet dé uitgelezen periode voor leuke/grappige/melige/romantische films op televisie? Daar hebben wij nog niets van gemerkt, eigenlijk. Er is helemaal niets interessants te zien… Dju toch é! Maar goed, daar valt wel een mouw aan te passen. Lang leve de DVD’s…

De pre-x-mas-mood

Vakantie! En kerst-sfeer! Wat wil een mens nog meer hé…

Grote meid heeft er zaterdag al een dagje Düsseldorf-kerstmis-shopping opzitten. Het plan was: ‘we doen eens wild en gaan eens winkelen zonder beperkingen!’ Nu ja, niet echt winkelen zonder beperkingen. Maar laat ons zeggen: winkelen met de eindejaarspremie! Dat is toch ook al een hoop winkelplezier. Dat was het plan dus.
Grote meid had een fantastisch dagje met de BFF. Maar er werd niets gekocht. Of zo goed als niets. No problem. Ons plezier was er niet minder om.

Het ‘shopping-and-spending’ plan werd vandaag een tweede zit gegund. Het werd Rijsel met oma en opa. En kleine meid uiteraard. We had fun. And sushi!

sushi1

Wat een gemak toch, zo’n kindje dat alles lust! De sushi viel in de smaak. Alleen de stokjes waren wat moeilijk hanteerbaar. Niet alleen voor de 2-jarige in het gezelschap.

sushi2

sushi3

Hélemaal in pre-x-mas mood hoor wij! We plannen hier een vakantie lang ‘genieten’. En voor grote meid zag dat er vanavond zo uit:

genieten

Laat die feestdagen maar komen…

Vloekend opvoeden

Zoals wellicht in ieder huishouden-met-kinderen werd en wordt ook hier heel wat tijd en energie gestopt in het aanleren van de gangbare beleefdheidsnormen.
En dat duurt soms wel een tijdje. Nu ja, hier toch. Intussen heeft ze het gelukkig al een tijdje beet. Kleine meid zegt braafjes ‘alstublief’ als ze iets wil en antwoordt heel beleefd ‘dankuwel’ als ze iets krijgt. Het werd haar on-tel-baar keer voorgezegd. En uiteindelijk zegt ze het nu zelf. Zonder dat we het voorzeggen.

Goed. Dat kost wat tijd zo’n dingen. Dat snappen we hier wel. Geen probleem. Leren kost tijd. Opvoeden, daar moet je tijd voor maken. En zo’n kleine pruts moet zo ontzettend veel leren op zo’n ontzettend korte tijdsspanne. Alle begrip.

Maar kijk. Vanavond hadden we het volgende voor. Grote meid rook een verdacht en vooral héél slecht geurtje in de koelkast. Kan gebeuren. Dus gingen we op inspectie. De dader bleek een rotte tomaat te zijn. Die werd dus vakkundig uit de koelkast gehaald, maar helaas iets minder vakkundig naar de vuilbak overgebracht. Het rotding (letterlijk en figuurlijk) glipte uit de handen van grote meid en pletste de hele keldertrap naar beneden. Om uiteraard op iedere trede een deel van zijn rotte lijf en leden achter te laten.
Kleine meid stond het allemaal gade te slaan. En grote meid was even haar kleine toeschouwer vergeten. Instinctief vloog er een welgemeende ‘sh*t!’ door de kelder.
Het is een woord die hier zo goed als nooit gebruikt wordt. En al zeker niet in het bijzijn van kleine meid. Maar goed, vanavond lag het er uit voor grote meid er erg in had.

En daar heb je het dan: in tegenstelling tot ‘dankuwel’ en ‘alstublief’ waar oneindig lang op moest geoefend worden, hoefde lieve kleine Luna het lelijke woord van mama slechts één keer te horen om het de ganse avond te pas en (eigenlijk vooral) te onpas overal tussen te gooien.

Er volgde nog een uitgebreide pedagogische speech over het feit dat we dat woordje nooit meer mogen zeggen, dat dat een heel lelijk woord is, dat het niet flink was van mama om dat te zeggen en dat we dat nu nooit meer mochten horen. Maar het kwaad is al geschied.

Zucht…

Onbeleefde piraat

Luna is een beetje boos. Nu ja, eigenlijk niet echt boos. Ze is eerder verontwaardigd.

Het zit zo: we zijn zondag naar Sealife geweest. Héél leuk! Luna had dit als verjaardagscadeautje gekregen in augustus en we hebben dit nu pas ‘verzilverd’. Samen met nonkel Jasper, tante Anneleen, baby Linde en meter Marlies naar Sealife dus. Dat stond zowiezo al garant voor een leuke namiddag…

We hebben er met volle teugen van genoten. De aquariums op ‘Luna-hoogte’, héél veel visjes, we hebben Nemo en Dory gezien, Luna mocht een zeester en annemoon strelen, we zagen zeepaardjes, zeehondjes, pinguins, otters en zeeleeuwen… En als kers op de taart kreeg kleine meid nog een zeepaard-knuffel. Die nu uiteraard elke avond mee mag naar het Luna-bedje.

Maar Luna eindigde haar namiddagje toch met een dosis verontwaardiging. Want vanuit de auto zwaaide ze nog even ‘dèdè’ naar de piraat die aan de ingang van Sealife postvat. Maar die piraat bleek niet beleefd opgevoed. Hij waagde het om niet terug te zwaaien naar mijn lieve kleine meisje!
Dat is ze duidelijk niet gewoon, mijn kleine schat! De uitleg dat de piraat niet echt was, maar een standbeeld en dat hij dus écht niet kon terugzwaaien, dat ging compleet aan haar voorbij.

De piraat zwaaide niet terug. En dat is niet lief. Nu, drie dagen later, kan ze er nog steeds niet over. How rude!

Getting dressed

Luna kleedt zich tegenwoordig zelf aan ’s morgens. Yep. Ze wordt groot. Ze heeft dat ook zomaar opeens zelf beslist. Dat er niet meer mag geholpen worden bij het aankleden…

Fantastisch voor haar ontwikkeling en zo. Uiteraard…
Dat zou er trouwens een beetje zo moeten uitzien:

aankleden

In praktijk ziet het er toch een beetje anders uit. Een beetje héél erg anders, eigenlijk. En neen, momenteel hebben we daar geen beeldmateriaal van.

Mocht er aan getwijfeld worden: neen, dit ‘Luna-zelf-doen!’-scenario bevordert niet echt de vlotheid van de ochtendroutine.

Maar goed, ze moet het ooit wel leren natuurlijk, dus we volgen hier braaf het ritme van de kleine meid. Soms een beetje tandenknarsend en zuchtend weliswaar…