An Lemmens collectie

Even iets helemaal niet Luna-related. Ah ja, een blogje met de naam ‘Love, Life and Luna’ mag dus ook over Love of Life gaan hé. We laten de ‘Love’ ook maar even voor wat het is en dus wordt het een kort berichtje over ‘Life’. Nu ja, niet echt over ‘het leven’ hoor. Geen grote levensvragen. Vandaag even niet. Just daily events. Dat mag ook. Toch?

Het ‘daily event’ van de dag was hier een beetje de middagpauze. Niet dat grote meid geen interessante job heeft. Integendeel. En de collega’s zijn ook écht wel lieverds. Maar middagpauzes, die worden hier zeer gewaardeerd. En ten volle benut. Efkes ‘over-en-weer’ naar een winkel bijvoorbeeld. Want shoppen zonder peuter is nog altijd een héél stuk prettiger en minder stressvol dan shoppen mét peuter. Toch zeker met de peuter hier ten huize.

Al meteen even nuanceren dat ‘efkes over-en-weer’ naar een winkel meestal uitloopt tot een zéér lange middagpauze. Maar goed. Werken als ambtenaar en glijdende uren hebben, het heeft zo zijn voordelen…

Anyway. Het werd dus een shop-middag-pauze. En deze keer met een doel voor ogen. De JBC!! Sluikreclame, ‘k weet het. Maar JBC heeft/had vandaag de An Lemmens collectie in de aanbieding! De An Lemmens collectie hé dames!!!

Ooooh… Ik wil, ik wil, ik wil, ik wil…. Ik ben gek op die kleedjes, die schoenen, die ‘stoer-maar-toch-ook-lief-stijl’. En dan wil ik dat ook. Liefst nu. Liefst onmiddellijk. Spoiled brat. I know. Zo moeder, zo dochter. We gaan daar toch een beetje mee moeten opletten. Maar goed… De An Lemmens collectie dus! En ik wil dat ook zo graag!
Daarbij even hélemaal vergetend dat grote meid geen An Lemmens figuur heeft. Niet in de lengte (al valt dat nog bij te sturen met hoge hakjes, waar ‘grote’ meid toevallig ook gek op is), maar helaas ook niet in de breedte (waar grote meid dan weer wél overschot heeft). Tsss… En het geheel zo tussen die lengte en die breedte is ook niet zo helemaal An Lemmens-like.

Maar dat laten we hier niet aan ons hart komen. Laat dat duidelijk zijn. Grote meid was deze middag een ‘woman with a mission’. We gingen eens An Lemmens kleedjes shoppen! Helaas waren er wel meer ‘women with missions’. Wat een overrompeling! Het was wellicht wel een grappig zicht: de winkel was zo goed als leeg, behàlve rond die An Lemmens-collectie (qua name-dropping begint dat hier wel te tellen!). Iedereen, maar dan ook écht iedereen die in de winkel aanwezig was liep met een stuk uit de desbetreffende collectie rond. Er werd gepast en gevloekt en er werd half-gekleed teruggehuppeld naar het overbevraagde kledingrek, er werden kledingstukken uitgewisseld met de dame in het kledinghokje ernaast, er werd gecombineerd en gekeurd,…

Best wel gezellig eigenlijk. Er werd ook bijzonder veel gekocht! De stukken vlogen letterlijk de deur uit. Niet door grote meid, helaas. Want het kleedje dat ik wou was er wél in een maat kleiner en wél in een maat groter, maar dus niet in de juiste maat. ‘Juist’ in de zin van: de tirette kan toe zonder de naden te scheuren en er hangt geen stof te slobberen waar het schoon moet aansluiten. Nope. Helaas. Er werd nog even gebeld naar een ander filliaal, maar ook daar was zo goed als alles al de deur uit. Tja… Niets aan te doen…

Even compleet ter zijde, maar sinds wanneer is een maatje 36 hetzelfde als een medium? Maatje 36 hé mensen!! 36!! Dat is een MEDIUM?? Ik wil zelfs niet weten wat men verstaat onder een small! Komaan, dat is toch niet meer realistisch?

Maar goed. Tot zover de frustraties. Zeer verstandig geweest dus. Niets gekocht dus. Ook al was ’t zo’n mooi kleedje. Maar écht hé! En heb ik daar thuis de perfecte pumps voor. Ze zijn er voor gemaakt, die schoenen. Om bij dat mooie kleedje te passen.

En als ik vanaf nu tot de feestdagen alleen maar yoghurtjes eet? Zou dat maatje kleiner dan toch passen? Dat is toch stimulerend, zo’n kleedje die eigenlijk nét te klein is? Dat is toch een goeie motivatie om een dieet vol te houden? Niet?
En de JBC dat ligt toch op de weg naar huis? Nu ja, ongeveer toch. ’t Is maar een héél klein beetje omrijden. En als ik nu bel naar de winkel, dan kunnen ze dat te-kleine-kleedje toch al aan de kant leggen?

Advertenties

4 thoughts on “An Lemmens collectie

  1. Ik ben net eens gaan piepen want ik had hier weer nog niets over gehoord (maar dat is niet abnormaal, ik ben niet zo’n shopper). Mooie kleedjes inderdaad, ook helemaal mijn ding. Maar hier direct mee de frustratie over de maten 🙂 Ik denk dat ik mij er zelf maar eentje ga maken 🙂

    • Oh! Ik wou toch écht dat ik dat ook kon, zelf kleedjes maken… Maar goed, we gaan hier eerst ne keer proberen op een deftige manier de knoop van Luna’s truitje terug aan te naaien. Stap 1. Een mens moet niet willen lopen als kruipen nog niet lukt hé :-). Als ik er in slaag om die knoop op een estetisch verantwoorde manier terug aan het truitje te krijgen, dan ben ik misschien klaar voor stap 2. We zien nog wel wat dat dan wordt. Maar ik ben nog làng niet toe aan An-Lemmens-style kleedjes! Da’s zeker 🙂

  2. Niet doen. binnen drie jaar hangt dat kleedje nog ongedragen in uw kast. Dixit moi die al -tig van dergelijke kledingstukken ongedragen in haar kast hangen heeft. Voor tegen dat er ooit eens 5 kg af is. En JBC is érgerlijk qua maten, ik die in andere winkels meestal ne 40 heb en soms eens een 42 moet bij jbc de grootste maat nemen. Ik koop daar nie meer ;-).

    • ‘k Weet het, ‘k weet het… Heb ook al zo’n collectie hangen in de kast :-). Maar de verleiding is zo groot hé! Helaas de verleiding van de koekjeskast ook… En JBC hun maten zijn inderdaad ergerlijk! Ook in de kindermaten trouwens! ’t Is daar altijd wat opletten geblazen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s