Recovering

Geen paniek, het wordt hier geen medisch blogje. Maar voorlopig draait bij ons alles een beetje om ‘mama’s ai’. En dan draait het in ‘Love, Life and Luna’ dus ook om ‘mama’s ai’. Zo gaat dat dan…

Grote meid is druk aan het ‘herstellen’. Dat lukt behoorlijk naar wens. Na een beetje een té euforisch ‘niets-aan-de-hand’ dagje gisteren, doen we het vandaag toch wat rustiger aan. Met dank aan de pijnstillers. En aan de oma en opa die het lieve kleine Lunaatje entertainen. En deze namiddag zelfs even meenamen naar een feestje, zodat de mama even op adem kan komen. Ontelbaar keer merci oma en opa!!

Goed. Het herstel dus. Dat verloopt behoorlijk. Grote meid kan nog niet links of rechts kijken, dus bekijken we de wereld even met een paardenbril. Een nieuwe zelfs :-). Slapen lukt wat moeilijker omdat er – uiteraard – niet kan geslapen worden op de geopereerde kant. Maar ook de andere kant lukt niet, want dan trekt alles wat tegen. Op de rug dus. En stil liggen. Ja, stil liggen. Daar zijn we hier zo goed in…

Voor de rest: geen klachten. De zwelling begint stilletjesaan te minderen en vanavond zal oma een poging doen om het verbandje te verschonen. Het grote verband is eigenlijk het minst ‘relevant’. ’t Is te zeggen: het grote verband verbergt de wonde van de ‘wond-drain’. En moet dus straks door oma verschoont worden, want dat moet mooi droog blijven. Het eigenlijke litteken, de sporen van de operatie dus, dat ligt rond het oor. Of dat mooi geneest dat weten we nog niet. Vrijdag op controle bij de specialist en enkele dagen daarna naar de huisarts om de draadjes te verwijderen. En dan zien we wel weer verder… Afgaande op de plakkers is het litteken véél minder groot dan men had voorspeld, dus wij zijn hier allang tevreden!

Trouwens, die roze schijn in het kapsel van grote meid? Nope, geen poging tot een nieuwe coupe. Pink may be our colour, maar toch niet voor in de haartjes! Het zijn de restanten van de ontsmetting tijdens de operatie. Het valt nog niet mee om dat vlotjes uit te wassen! Vooral niet als er krampachtig geprobeerd wordt om de verbandjes droog te houden… Nu ja, het heeft wel iets vrolijks :-).

Voor kleine meid is het duidelijk; mama is niet meer in het ziekenhuis, dus mama is genezen. Ok, mama heeft wel nog een ‘ai’, want er zijn nog plakkers te zien, maar toch… Die enthousiaste Luna-knuffels worden nu toch iets terughoudender in ontvangst genomen… Voorlopig toch. We halen de schade binnenkort wel terug in :-).

Advertenties

2 thoughts on “Recovering

    • Het ziet er erger uit dan het is hoor! Allé, dat hoop ik toch :-)! Ik vermoed wel dat ik de komende maanden mijn haartjes terug los zal dragen, zodat mijn littekens schoon verdoezeld worden. Al kan ik wel snel vrede nemen met littekens. Ik heb er intussen wel een handjevol verzameld (dan heb ik het over de zichtbare hé, we gaan het hier nu niet over die andere soort hebben ;-)) en ze horen bij mij. Ze maken deel uit van mijn verhaal. En ze vertellen ook een beetje mijn verhaal…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s