Zondagskind… met een snuifje Murphy

Grote meid is een zondagskind. Kleine meid ook, maar Lunaatje is nog te jong om dat te bevatten. Maar we hadden het dus over grote meid. Die is een zondagskind. Zo door de band genomen heb ik vrij veel geluk in het leven. Meestal loopt alles hier behoorlijk op wieltjes. Het is best wel fijn om mij te zijn :-).

Hoe het komt, dat weet ik niet. Maar ik ben er oneindig dankbaar voor. Als ik iets écht graag wil, dan lijkt het wel alsof het mij (soms met wat hulp weliswaar) in de schoot geworpen wordt: studies verliepen vlot, ik zocht een kot en vond een ‘droomkot’, ik vond vlot werk, maakte vliegensvlug op een leuke manier ‘carrière’ (of toch op z’n minst die carrière die ik wou), ik zocht een huur-appartement en vond er één uit de duizend, ik zocht een huis en vond al bij al erg snel mijn droomhuis,… Het zit ook in de kleine dingen: ik vind altijd parkeerplaats dicht bij de ingang, ze hebben meestal nog nét één paar schoenen/broek/kleedje en toevallig nog nét in mijn maat,…

Het helpt ook wel dat ik de aller-liefste ouders, familie, vrienden en collega’s heb. En de meest fantastische dochter. Dat spreekt. En héél misschien ligt het ook wel een héél klein beetje aan een positieve ingesteldheid. Misschien.

Ja, het is best wel fijn om mij te zijn. Meestal toch. Want soms loopt het een klein beetje scheef. En dan is er hier die uiterst vervelende eigenschap dat het nooit bij één scheef-lopend-iets blijft… Als het fout loopt, loopt het meestal goed fout en dat blijft ook even hangen.

Ik maakte al melding over de aanwezigheid van Murphy. Wel… he hasn’t left the building yet… Er was al de kapotte wasmachine, kapotte bril, gebroken parasol, lekkende kraan, overdreven veel en overdreven hoge facturen en o ja… die vervelende speekselkliertumor.

Daar kwamen intussen nog volgende ‘akkefietjes’ bij:

  • De buitenverlichting heeft het begeven. Neen, niet gewoon de lamp die aan vernieuwing toe was. Want dat zou niet vermeldenswaardig zijn. Nee hoor, het hele ‘lantaarn-ding’ was uit de muur losgekomen. En hing met een dun elektriciteitsdraadje te bingelen aan de muur. Zo’n meter of 4 boven de ‘afgrond’, want de lamp hangt naast de naar-beneden-hellende-inrit-van-de-garage. Dus stond grote meid zondag op een dunne richel gevaarlijke evenwichtsoefeningen te doen terwijl ze het hele lantaarn-ding probeerde los te koppelen. We houden hier blijkbaar wel van een beetje spanning… Nu goed. Dat zijn geen onoverkomelijke zaken, ik weet het wel…
  • Kleine meid is er gisteren in geslaagd om een -toch wel belangrijk- stuk van haar wandelwagen af te kraken. Ja, af te kraken. Niet te plooien of los te prutsen. Af te kraken. Af te kraken, als in: niet-meer-te-herstellen. Zucht…
  • Voorlopig hoogtepunt in de Murphy-saga (de tumor even buiten beschouwing gelaten, want daar kan niet meteen iets aan tippen. Gelukkig maar!): de auto moest naar de keuring. En is afgekeurd. Vanzelfsprekend. Het kon moeilijk anders aangezien we hier momenteel een beetje vastzitten in een negatieve spiraal… Wat er precies aan mankeert, aan die auto? Pfff… ik weet het al niet meer. Het klonk duur. Dat weet ik wel nog.
  • Om af te ronden: kleine meid sliep vannacht van 6u tot 8u. U leest het goed. Niet van 18u tot 8u. Neen. Van 6u tot 8u. Grote meid is dus zonder slaap aan haar dagje begonnen vandaag. Wat meteen het ‘klaag-postje’ verklaart.

Zucht. En nog eens zucht. En nog eens een extra diepe, vermoeide zucht. Maar het komt goed hoor. Daar twijfelen we hier geen seconde aan. Want na zo’n periode waarin alles lijkt tegen te slaan, volgt er opnieuw een periode waarin alles ongeloofelijk goed meevalt. Dat hoort zo. Pendelbeweging of zo. Ying en Yang of zo. Iets met evenwichten of zo. Maakt niet uit welke verklaring er voor is. Het blijft een feit: er volgt een héél leuke periode met héél veel geluk. Om al dat Murphy-gedoe te compenseren.

We vermoeden dat de ‘zondagskind-periode’ vanaf vrijdag terug zal toeslaan. Daar gaan we vanuit. Ik wil liever niet dat Murphy meekijkt als ik onder het mes ga… Vanaf vrijdag wordt alles weer veel leuker en moet er minder gezucht worden. Dat heeft grote meid zo beslist. Voila.

En we wachten hier nog even tot vrijdag om een win-for-life ticketje te kopen. You never know…

Advertenties

4 thoughts on “Zondagskind… met een snuifje Murphy

  1. vrijdag is alles in orde 🙂

    wij zitten nog steeds met een kapotte afwasmachine; maar ik heb Murphy HEEL duidelijk gemaakt dat hij niet welkom is. me dunkt dat Murphy u wil testen om te zien hoe positief ingesteld te kunt BLIJVEN! I looooove your attitude 🙂

    • Hou hem daar maar buiten hoor bij jullie, want hij durft nogal eens hardnekkig te zijn :-). Maar vroeg of laat vertrekt hij wel. Dat is altijd zo. Vanaf vrijdag wordt het hier terug één en al vrolijkheid :-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s