Beestenboel

Ze was om 6u wakker. Om 6u! Dat gebeurde vroeger ook al eens. Maar ‘vroeger’, dat was toen ze nog in het baby-bedje sliep. En dus niet zelf uit haar bed kon klauteren. En dus niet zelf haar kamerdeur kon opendoen. En dus niet zelf haar mama kon komen wakker maken. Vroeger, dat was toen ze nog even bleef spelen in haar bedje en soms gewoon terug in slaap viel.

Nu dus niet. Nu stond ze om 6u te springen op het mama-bed, kreeg grote meid eerst een knie in haar oog, daarna een voetje tegen haar neus, waarna Lunaatje mama’s buik als trampoline wou gebruiken. Mama’s buik heeft weliswaar al bijna de omvang van een trampoline, maar toch werd daar de grens getrokken.

Opstaan dan maar. De hele ochtendroutine vervroegd afwerken. En daarna richting kinderboerderij. Wat moet je anders?

Image

En zo liepen wij op een – volgens grote meid toch – onmenselijk vroeg uur in de kinderboerderij rond. Een héél erg enthousiast Lunaatje en een geeuwende mama. Luna mag de diertjes dan wel fantastisch vinden, als de diertjes te dicht bij de draad komen, dan houdt ze het voor gezien. Leuke foto’s maken van kleine meid bij de beestjes, dat zat er dus niet in. Bij de ezel lukte het nog nét. Voornamelijk omdat de ezel héél stilletjes stond te kijken en Lunaatje in eerste instantie niet doorhad hoe dichtbij hij wel was…

Image

Op het moment dat grote meid de foto wou maken keek ze net weg. Uiteraard. Waarna ze het op een lopen zette. En grote meid de achtervolging mocht inzetten… En ja, haar haartjes zien er een beetje ‘verwaaid’ uit. Maar tegenwoordig wil Luna zélf haar coupe in model brengen. De mama mag niet meer met de borstel in de buurt komen. Kleine meid is baas over eigen haar. Blijkbaar.

Wat de andere kinderboerderij-diertjes betreft: Luna blijft nog steeds het meest geïnteresseerd in de kippetjes. Die maken ook het meest lawaai. Grote meid ondernam verdienstelijke pogingen om kleine meid af te leiden en eerst de geitjes, paardjes, koetjes, schaapjes,… te zoeken. Maar Luna was vastberaden: ‘Hoor je ’t mama? Kippetjes!’

Image

Toen we terug in de auto stapten merkte grote meid dat het tuutje weg was. Hup, terug de auto uit. En op zoek. De hele kinderboerderij opnieuw doorwandelen. Op zoek naar een roze tuut. Kunt u zich inbeelden hoe lang dat duurt? Een tuutje zoeken in de kinderboerderij? ’s Ochtends vroeg? Als mama niet uitgeslapen is en de dochter liever in de zandbak en het speeltuintje wil spelen? Dat duurt héél erg lang!

Vooral als uiteindelijk blijkt dat het tuutje niet verloren werd in de kinderboerderij. Maar gewoon thuis op de tafel was blijven liggen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s