Ballonnen

Ik wil het even over ballonnen hebben. Yep, ballonnen. Die vrolijke opblaasbare kleurrijke dingen. Waar kindjes gek op zijn. En waar ik me blauw aan erger. Nu ja, blauw precies… Ik wil me gerust even kleurrijk ergeren als de tint waarin die ondingen te vinden zijn…

Kijk. Ik snap het ergens wel. Winkels of evenementen of openingen of wat dan ook… iedereen wil kindvriendelijk zijn. En reclame maken. En het mag niet veel kosten. Ballonnen zijn dan een dankbare oplossing. Het kleine grut is er gek op én het zorgt voor extra reclame. Want dat kleine grut loopt dan triomfantelijk met de ballon-met-reclame te glunderen voor de rest van de dag. Of de rest van het uur. Of de komende 2 minuten. Als het wat mee zit…

Bij ons gaat het dan een beetje als volgt:

  • Grote meid ‘spot’ een ballon en probeert uit alle macht om het ballonnen-standje te vermijden. Helaas meestal zonder resultaat, want kleine meid lijkt er een speciale radar voor te hebben.
  • Kleine meid wil vervolgens een ballon. En ‘wil’ mag u gerust begrijpen als in: eist, krijst, roept, tiert en gooit zich desgevallend op de grond.
  • De ballon wordt meestal aangereikt op zo’n plastick stokje. Beste ballon-aanreiker: zo’n stokje, dat blijft welgeteld 10 seconden aan de ballon bevestigt. Waarna mijn kleine meisje de ballon en het stokje vakkundig van elkaar verwijdert. En eist dat de mama het opnieuw in oorspronkelijke toestand brengt. De mama is niet handig. Dat lukt dus niet. Ook al doet de mama daar grote inspanningen voor en wordt alles wat ze tot dan toe in haar handen had op de grond geplaatst, rolt de wandelwagen al drie meter verder en wordt er getracht om de kleine meid binnen handbereik te houden. Terwijl er tevergeefs geprutst wordt met ballon en stokje.
  • Kleine meid verliest vliegensvlug de aandacht en de interesse in de ballon, waarop de mama binnen luttele seconden zélf met de ballon mag rondlopen. Terzelfdertijd een handtas, verzorgingstas en boodschappen sjouwend én een kinderwagen voortduwend. Gesteld dat kleine meid bereid is om plaats te nemen in de kinderwagen én ook nog eens neer te zitten in die wandelwagen…
  • Als we dan met de nodige hindernissen onze geparkeerde auto terugvinden, ontstaat er plotsklaps een hernieuwde interesse van de kleine meid in de ballon. Die MOET mee in de auto. Anders wordt het hele eis, krijs, tier, zich-op-de-grond-gooien scenario nog eens herhaald.
  • Autoritjes met een rondvliegende ballon in het voertuig zijn niet bevorderlijk voor de rust en kalmte in de wagen. Noch voor de verkeersveiligheid. Noch voor het humeur van grote meid. Geloof me vrij!
  • Eenmaal thuis MOET de ballon mee in huis. Waarna de aandacht en interesse voor de ballon quasi onmiddellijk terug verdwijnt.
  • Grote meid zal vervolgens verschillende keren struikelen over de ballon, de ballon wegleggen, de ballon op vraag/eis van kleine meid terug zoeken, de ballon vervloeken, de ballon kwijt spelen.
  • En tot slot zal de ballon, op een moment dat zowel kleine meid als grote meid even zijn bestaan vergeten zijn, opeens en zomaar uit het niets kapot klakken. Waarop grote meid een bijna-haartaanval krijgt.

En dit is niet een éénmalig scenario. Helaas werd bovenstaande al meermaals opgevoerd.

Dus. lieve winkelier/evenement-organisator/ballon-leverancier/… wil alstublieft een heel klein beetje creatiever zijn in het zoeken naar gadgets. Een rustig leesboekje of zo? Een pluimpje? Een armbandje? Maakt mij niet zoveel uit… Maar ik heb het hélemaal gehad met ballonnen!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s