Bicycle chicks

Ons eerste fietstochtje van het jaar zit er al weer op! Deze voormiddag hadden we geen plannen of verplichtingen en het weer zat mee, dus de mama had al snel beslist: we zouden fietsen! Eventjes naar oma en opa ‘in de rapte’ en terug. Dat was althans het voornemen.

Oma en opa wonen heel dichtbij. Ongeveer een kilometer. Of zo. Grote meid is niet zo sterk in afstanden schatten. Maar véél meer dan een kilometer zal het toch niet zijn. ’t Is te zeggen: als we de kortste route nemen. En de kortste route is: spoorweg over, één straat doorrijden en dan even naar rechts. En dan zijn we er! Kort fietstochtje dus. Ideaal als eerste ritje.

Maar… De spoorweg wordt ondertunneld. En daar kunnen we dus niet over. De officiële te-nemen-omweg is langs een drukke ringweg. Geen optie voor ons. Dus moesten we hier een heel omslachtige alternatieve route uitdokteren. Nu ja, we waren niet gehaast. Maar ‘eventjes naar oma en opa in de rapte’ veranderde al snel in ‘naar oma en opa, daar blijven lunchen en dan pas terug naar huis’. Ons hoor je niet klagen hoor, lunch-uitnodigingen slaan wij zelden af!

Om het even ‘op zijn Pietjes’ te zeggen: Wat hebben we vandaag geleerd?

  • De laatste keer dat we gingen fietsen woog de kleine passagier beduidend minder.
  • De laatste keer dat we gingen fietsen woog de chauffeur ook beduidend minder, maar eigenlijk doet dat hier weinig er zake. Of toch…
  • De conditie van grote meid is er niet bepaald op vooruit gegaan.
  • Vorig jaar werd Luna boos als ze haar fietshelm moest aandoen. En aanhouden. Dit jaar werd Luna boos als ze haar fietshelm moest afdoen.
  • De juiste volgorde is: Kindje vastgespen in de fietsstoel en dan pas helmpje op. Anders raakt het riempje niet over het helmpje. En als je dan het helmpje eerst weer moet afdoen om het riempje dicht te doen, dan krijg je dus een krijsend kindje. En krijsende kindjes, dat is ten allen tijde te vermijden.
  • Waar we vorig jaar nog een gevaar op de weg waren met een wiebelend en tegenstribbelend kindje in de fietsstoel, ging het nu een heel stuk beter. Lunaatje zat mooi flink stil. Vandaag toch…
  • Een wijd uitlopend mini-jurkje is niet de ideale fiets-outfit bij winderig weer. Grote meid had verschillende ‘Marilyn’ momentjes. Alleen zagen die er in de verste verte niet half zo elegant uit als die van Miss Monroe herself…
  • Het is best fijn om gezellig bij te kletsen met mijn kleine lieve meid tijdens zo’n fietstochtje. Uitgebreide filosofische gesprekken over bloemetjes en schaapjes en de toestand van het wegdek en zo… Een ‘bonding-moment’ tussen moeder en dochter…

Luna wou haar fietshelm niet meer afgeven. Dus zit ze hier op haar verzorgingskussen mét helm…

Image

Grote meid moest al haar diplomatieke onderhandelingsvaardigheden in de strijd gooien vooraleer Lunaatje haar helmpje wou afzetten voor haar middagdutje. Het beslissende argument? ‘Lunaatje, jouw haartjes zullen niet meer mooi zijn hoor, als je je helmpje aanhoudt in bed.’ Waarop Luna vliegensvlug haar helm afdeed en checkte of haar speldje en staartje nog wel goed zaten. Yep, dat wordt nog wat met dat meisje-meisje van mij!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s