De vierkante meter

Het plan was om vandaag eens lekker lang uit te slapen en dan heerlijk lui niets te doen. Vervolgens zouden we uitgebreid siesta houden om aansluitend wat in huis rond te lummelen en vervolgens vroeg naar bed te gaan. Dat stond dus op de planning van grote meid. Helaas. Kleine meid had blijkbaar een andere planning.

Dus waren we hier al ‘up and about’ om 7.30u. Er werd gedoucht, ontbeten, bedjes ververst, wasmachine gedraaid, was uitgehangen en ons ‘nuttig bezig gehouden’ tot het openingsuur van de supermarkt dichterbij kwam. Dan maar inkopen gedaan, ‘oma-flatje’ (ook wel ‘mama’s oma’ genoemd) bezocht en eten klaargemaakt voor oma, opa, nonkel Tijs en beide meisjes.

Maar vooral: er werd getuinierd!! Dat hadden we niet gepland, omdat er geen stralende zon werd aangekondigd. Maar die was er dus wel. Dus hebben we onze vierkante meter geinstalleerd. Kleine meid en grote meid samen. Elk met ons eigen emmertje, eigen schopje, eigen harkje en eigen gietertje. En al zeggen we het zelf: wij deden dat goed hoor, met ons tweetjes! Het resultaat was zelfs een fotootje waard…

 

Note: kleine meid staat niet mee op de foto. Ze had op dat moment te kampen met een licht hysterische huilbui. Omdat haar schoen was afgevallen. Of omdat haar gietertje sneller leeg was dan het gietertje van grote meid. Of omdat ze bloempjes wou plukken en geen bloempjes meer vond. Of omdat de wind in haar gezicht blies. Of omdat er een grassprietje langs haar been streelde. We hadden een vrolijke namiddag, ja… Anderzijds: een halve minuut na de huilbui is ze telkens terug haar blije zelf hoor… Maar toch: die ‘terribel two’s’, het is me wat!

Even nog een special thanks to de collega’s voor ‘de vierkante meter’ en aan de oma en opa voor het aanleveren van de houten tegels om een handig wandelpaadje naar onze moestuin aan te leggen! Wat zijn we toch omringd door lieve mensen, wij!

Nog even een foto mét wandelpaadje… (of toch een stukje van dat paadje…):

 

Advertenties

De zoo – het verslag

Zoals beloofd: foto-verslagje van ons dagje zoo… Het werd eigenlijk een dagje trein én een dagje zoo. Met evenveel belang aan beide evenementen. Want het was voor Lunaatje alletwee ‘een eerste keer’. En de treinreis duurde twee uur. Het zoo-bezoekje vier uur. En daarna terug een treinreis van twee uur. Met andere woorden: evenveel trein als zoo…

De treinreis

  • Begon al vroeg (om 8.30u), waardoor het een béétje stressy was om beide meisjes op tijd gedoucht, aangekleed en vertrekkensklaar te krijgen.
  • Zou véél moeizamer verlopen zijn indien onze lieve opa er niet bij was geweest. De vele trappen in de stations en de hoge-instap-treden van de trein maken zo’n B-dagtrip nu niet bepaald kinderwagen-vriendelijk…
  • Er werd veel bijgekletst en naar de koetjes, schaapjes, huisjes gekeken…
  • Image
  • Er werd nog een laatste ‘herhalingsles’ ingelast voor we aan de zoo kwamen. Nog even checken of we nog alle diertjes kenden…
  •  Image
  • En er werden broodjes gegeten. Ja, grote meid is zo’n mama geworden die thuis de sandwichen klaarmaakt met salami en kaas en die dan opdringt aan haar kleine spruit. Pijnlijk hoor, als je beseft dat je geworden bent wat je als kind gezworen had nooit, maar dan ook nooit te worden. Maar kijk. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. En dus krijgt Lunaatje ook belegde sandwichen voorgeschoteld… En de oma en opa ook.
  • Image
  • Er werd ook veel achter de kleine meid gehold, gesust, gezegd ‘we zijn er bijna’,… maar daar zijn dan weer geen foto’s van.
  • De treinreis terug verliep als volgt: Luna sliep in de wandelwagen. Punt. Er valt niets anders over te melden. Ze sliep de hele terugreis braafjes door…

De zoo

  • Eerst en vooral: de zoo is moooooi! Nooit gedacht, maar écht: de zoo is mooi! Fantastisch park. Mooi onderhouden, prachtige bloemen, netjes, rustig,… Niets dan lof!
  • Image
  • Blijkbaar was zondag wel een ‘goeie’ dag om de zoo te bezoeken. Niet echt druk, lekker rustig, geen geduw of kinderwagen-files, we konden alle diertjes goed zien, geen rijen wachtenden voor ons,…
  • Opa nam flink van alle (of zo goed als alle) diertjes foto’s, maar die zullen we u hier besparen… Neem het even van mij aan: we zagen de olifanten, giraffen, slangen, vissen, vogels, papegaaien, beren, tijgers (volgens Luna was dat ‘poes’), leeuwen, krokodillen, zebra’s, uilen, pinguins,… etc…
  • O ja, en ook de apen!
  • Image
  • Had ik al vermeld hoe mooi en netjes alles was? Maar écht hé! Het stonk zelfs niet! Ja, grote meid had toch wel stank verwacht, ja. Tenslotte zijn dat héél veel dieren en dus héél veel drolletjes. Grote en kleine. Dus grote meid had wel stank verwacht. Maar dat was dus niet het geval. Geen stank.
  • En nétjes!
  • Ok, u snapt het nu wel…
  • Nog een meevaller: ze hebben daar lekker eten! Voor de mensen, bedoel ik… Voor de dieren waarschijnlijk ook, maar dat hebben we niet geproefd. Maar in het zelf-service restaurant was het écht lekker. En veel keuze: dagschotels, uitgebreide kaart, wokgerechten, pasta-gerechten. En ook daar: alles verliep vlotjes en netjes. En kleine meid kon er gezellig mee-eten van op een handige kinderstoel. Dat is niet overal even vanzelfsprekend! Plopsaland: take notes please!
  • Lunaatje kon er braafjes met de andere kindjes spelen. Onder toeziend oog van oma en opa en grote meid. Maar ze had onze hulp allesbehalve nodig. Ze doet dat goed hoor, met andere kindjes spelen. Mama trots 🙂
  • Image

Ik weet het, ik val in herhaling, maar we hadden een fantastische dag en we hebben er écht van genoten…

The zoo rocks!!

Vermoeiend, maar fantastisch dagje achter de rug. Vandaar een kort maar tevreden blogpostje… Kleine meid maakte voor de allereerste keer een treinreisje. En dat bracht ons al meteen naar de zoo!

Zalige, zorgeloze zondag in de zoo. Lunaatje was verbaasd, verwonderd, vertederend, verwend, verstandig en naar het einde van de dag toe vooral hélemaal vermoeid. Oma, opa en grote meid genoten er van om ons kleine meisje zo met volle teugen te zien genieten.

’t Was schitterend. Dit doen we zeker nog een keer…

PS: Foto’s en verslagje volgen als beide meisjes uitgeslapen zijn. Nu zijn we véél te moe.

Plant it, grow it, eat it…

We hadden dus visite gisteren. De visite is hier also known as ‘collega’s van de grote meid’ en die lieve schatten hadden een héél leuk geschenk mee voor de mama en de kleine meid: een vierkante meter moestuin!

Image

Niet zomaar een cadeautje dus! De collega’s hadden het lijstje van de mama bestudeerd en besloten dat er wel eens aan die groene vingers mocht gewerkt worden.

De moestuin werd geleverd met planken, een grondzeil, een harkje, potgrond, meststof,… en een héle doos vol plantjes: tijm, basilicum, munt, rozemarijn, aardbeien,… We waren hier al wild enthousiast om aan de slag te gaan, maar opa heeft ons aangeraden om even te wachten tot de kans op nachtelijke vriestemperaturen nog wat gedaald is. Dat zullen we dan maar doen. Opa heeft meestal gelijk…

Maar wij gaan dus écht tuinieren. Straks. Als het zonniger is.

Trapje hoger

Danger! Warning! Hoogste staat van paraatheid! Luna kan alleen de trap op. Dat kan ze al een tijdje eigenlijk, maar nu doet ze het aan een dusdanige snelheid en met een zodanig hoge dosis zelfvertrouwen dat de mama er nog een hartkwaal dreigt aan over te houden.

Image

Het gevaar schuilt niet onmiddellijk in de trappen ‘op’, maar vooral in de trappen ‘af’. Want dat kan ze dus nog niet. Maar ze beseft ook niet echt dat ze dat nog niet kan.

Het risico is groot dat ze die trap nog sneller terug ‘af’ zal zijn dan ze hem ‘op’ is geklauterd. Maar dan met veel minder zachtheid en veel meer traantjes en zo… En we zijn hier niet zo’n fan van traantjes. Of blauwe plekken. Of god-beware-ons hersenschuddingen of botbreukjes of zo…

En zo kweek je dus ‘ogen op je gat’, zoals ze dat hier bij ons zo schoon zeggen…