Super leuk!

‘Mama, juf heeft mij verteld wat mijn symbooltje is. Ik ben het bloemetje! Leuk hé! En een ander kindje is een vlinder, maar ik ben vergeten welk kindje. Ik ga dat morgen eens vragen. En juf is het gouden kroontje.’

‘Mama, ik zit bijna op het hoekje van het bankje in de klas’

‘Mama, vanmiddag heb ik macaroni met héééééél veel heps gegeten’

‘Mama, als de bel gaat dan mogen wij in de rij staan en een handje geven aan een vriendje. En we mogen kiezen welk vriendje. Ik zocht naar Maya, maar ja, Noï had al een handje gegeven aan Maya, dus dan heb ik een handje gegeven aan Emma. Emma is ook mijn vriendje hoor!’

‘Mama, in de klas was het dat liedje van de K3tjes van parapluutje. En de juf heeft de eend laten dansen. Gek hé! Maar de eend mocht niet op onze hoofdjes dansen. EN HIJ DEED DAT TOCH!! Op mijn hoofdje én op Elian’s hoofdje! Dat mocht niet hoor van juf!!’

‘Mama, ik heb al een tekening gemaakt! Ik heb jouw getekend met je armen hééééél wijd open. En ik wou ook nog mijzelf tekenen die jou een dikke knuffel gaf, maar ja dat was teveel werk.’

‘Mama, jij was wel gemist hé: juf heeft gezegd dat we op een ander dagje gaan turnen met juf Heidi, maar nog niet op dit dagje. Dus jij moest eigenlijk mijn turnpantoffels nog niet meegeven hé.’

‘Mama, er was een verhaaltje van een kindje dat naar school ging, maar dat kindje verstopte zich iedere keer. Maar de mama vond het kindje wel iedere keer terug.’

Grote meid: ‘Zeg Luna, was het leuk op school?’
Kleine meid: ‘Ja hoor mama, het was suuuuuuuuuuper leuk!’
Grote meid: ‘En ga je morgen dan terug naar juf Mariska?’
Kleine meid: ‘Maar mama!! IK ben nu wel al groot hé! IK BEN NU EEN KINDJE VAN JUF JEANNIQUE!!!!!!’

Volgens mij komt dat ook dit jaar hélemaal goed! Luna en school, het blijft gelukkig een fantastisch leuke combinatie…

PS: voor wie hier de medische perikelen van grote meid volgt: ook op dat vlak goed gestart. Nog niet gevonden wààr de oorzaak ligt, maar wél gestart met een reeksje ‘infuus-hangen’. Vandaag zit dag 1 er op. En ja, grote meid is daar blij mee. Er wordt nu toch op z’n minst iéts gedaan. En zo’n infuus, dat ziet er ernstig uit hoor ;-).

Klaar voor een nieuwe start…

Vandaag sluiten we augustus af. Een augustus-maand die er niet helemaal uitzag zoals we gepland of gehoopt hadden.

We willen uiteraard niet te negatief doen, maar augustus, dat was:
– oma met gebroken heup
– regen, regen, regen,…
– slechte bloeduitslagen voor grote meid
– een afgekeurde auto in de auto-keuring
– een nieuwe roetfilter mij bijhorende factuur
– een kapotte oven
– een nieuwe oven met bijhorende factuur
– een verkeerd aangelegde gasleiding die moest verlegd worden
– gaslek nummer 1
– gaslek nummer 2

Maar er waren gelukkig ook veel feestjes en uitstapjes en onverwachte leuke ontmoetingen,… De balans is hier altijd positief :-)

Toch zijn we blij dat we augustus mogen afsluiten. Over and done with. En klaar voor iets nieuws. Klaar voor een warme nazomer en heerlijke herfst, klaar om vol goeie moed aan een gezond lijf en leven te werken, klaar om er terug tegenaan te gaan op elk gebied.

Lieve kleine Luna is vooral klaar voor een nagelnieuwe schoolstart. Na het onthaalfeest van vorige week zondag is iedere vakantie-dag er eentje te veel. Want ze wil NU naar de nieuwe juf. Ze wil NU weten of er in de nieuwe klas ook kindjes van de dag worden gekozen. Ze wil NU weten welke kapstok die van haar wordt. Ze wil NU spelen in de nieuwe hoekjes en met het nieuwe speelgoed. Ze wil NU weten welke afspraken er zijn in die nieuwe klas bij de nieuwe juf. Ze wil NU weten wat haar nieuwe plaatsje in de eetzaal wordt. Ze wil NU, NU, NU, NU, NU!! Tja, geduld is een schone zaak…

Trouwens, de mama is er nog steeds niet klaar voor. Kleine meid wordt véél te snel groot en grote meid kan het tempo maar al te vaak niet volgen. Maar gelukkig voor het kleine meisje in kwestie hoeft Lunaatje niet te wachten met groeien en bloeien tot haar mama er klaar voor is, want dat zou haar ontwikkeling niet echt bevorderen :-).

Luna is er klaar voor. Mama zal morgen wel wat emoties weg-slikken en meer dan waarschijnlijk de ganse dag in een nostalgische huil-mood doorbrengen. Maar ook dat zal wennen. En die nieuwe start, die zal ons beiden deugd doen.

En vandaag? Vandaag doen we nog even van lekker-lui-vakantie-zondag. En we sluiten de vakantie af met een baby-borrel-feest. En vroeg naar bed. Dat ook. Of dat is toch minstens de bedoeling…

Rounding up

Die grote vakantie waarvan we eind juni nog dachten dat die oneindig lang zou duren, die blijkt nu toch een vervaldatum te hebben. Nog een weekje om af te ronden. En daarna een nieuwe start. In een nieuwe kleuterklas. Met een nieuwe juf. En nieuwe vriendjes. Nieuwe afspraken en regeltjes. Nieuwe speelplaats ook. En nieuwe speelhoeken met nieuw speelgoed.

Door omstandigheden zag onze vakantie er iets anders uit dan we gepland hadden. Met een oma-met-gebroken-heup, het zomer-weer dat wat herfst-allures kreeg en een grote meid die eigenlijk vooral erg moe was, werd onze vakantie wat rustiger en meer thuis beleefd dan we hier gewoon zijn. Dat mocht ook wel eens. En we hebben er evengoed van genoten. Speeltenten in de woonkamer, samen koekjes bakken, 1001 tekeningen maken, filmpjes kijken, spelletjes spelen,… De tijd is voorbij gevlogen!

Maar nu zitten we écht in de ’rounding up’ fase. Ons hoofd, dat zit al in september. En daar komen enkele specifieke voorbereidingen aan te pas. Zoals: shoppen! Want het ziet er een beetje naar uit dat september behoorlijk herfstig wordt. En kleine meid, die past écht niet meer in de herfsr-kleertjes van vorig jaar. Dus moest hier dringend gewinkeld worden. Niet naar één kledingstuk, maar naar een volledig nieuwe kleerkast-inhoud. Voor kleine meid dus. Dat laatste moest grote meid toch af en toe voor zichzelf in herinnering brengen. Kleine meid had kleren nodig. Grote meid niet. Helaas wou kleine meid geen nieuwe kleren. En grote meid wel. Er werd dus richting winkels uitgegaan met een Lunaatje dat zeurde en jankte dat ze NIET wou winkelen en dat ze GEEN nieuwe kleertjes wou. De houding van lieve kleine Luna maakte in de winkel wel een complete ommezwaai en veranderde in een ‘mama kijk hoe mooi’, ‘mama ik pas daar in’, ‘mama ik wil dit en dit en dit en dit…’. Zucht… winkelen met een 4-jarige… het blijft een uitdaging.

Goed. De september-kleren zijn aangekocht. Het is uiteraard de bedoeling dat die ook in oktober-november-december-januari-februari nog van pas komen! Maart en april mogen desnoods ook nog. In mei wensen wij warme temperaturen. ‘t Is maar dat u het weet. Ook onze supermarkt-aankopen zijn inmiddels overgeschakeld naar september-modus. We gaan hier nog eens een poging doen om wat gezonder te gaan leven. Met bergen fruit en groenten. En ook de ‘school-koeken’ vonden opnieuw hun weg naar onze voorraad kast. Die ‘school-koeken’, die moeten immers aan specifieke voorwaarden voldoen. Apart verpakt, makkelijk te openen, zonder chocolade, niet te kruimeling, niet te plakkerig,… Ze stonden de afgelopen twee maanden niet meer op ons boodschappenlijstje. Maar nu dus weer wel.

Volgende week nog één weekje verlof voor kleine meid. Al zullen de ‘vakantie-voordelen’ er volgende week al niet meer in even grote mate bij zijn. Want vanaf volgende week is het opnieuw van op tijd naar bed en op tijd er uit.

Zondag gaan we al even naar school. En naar de klas. Want dan is er schoolfeest. Met onthaalmomentjes in de nieuwe klas. En kennismaken met de nieuwe juf. We zijn er klaar voor, voor dat nieuwe schoojaar.

En grote meid? Goh, dat is een iets ander verhaal. Officieel zit het verlof van grote meid er op sinds woensdagavond. Donderdag zou de eerste werkdag worden. Helaas werd het verlof opgevolgd door ziekteverlof. En voor alle duidelijkheid: neen, we zijn daar niet gelukkig mee en ja, we hadden dat véél liever anders gezien! Een ‘routine’ bloedonderzoek bracht nogal verontrustende resultaten aan het licht. Voor de ‘kenners': een hemoglobine die onder de 8 staat dat is blijkbaar een beetje alarmerend. De vermoeidheid van grote meid kreeg meteen een medische verantwoording. Hé, dan was het dus niet alleen maar luiheid! Goed. We zijn hier opnieuw vertrokken op een weg die we spijtig genoeg wel een beetje kennen uit het verleden: afspraakjes met gynaecologen, radiologen, hematologen,… Niet het soort dates waar grote meid echt warm voor loopt, maar kom, het moet. De uitstapjes naar speeltuinen, kinderboerderijen en pretparken zijn intussen vervangen door echo’s, mammografiën en CT-scans. Het komt allemaal wel goed hoor. Uiteraard. Daar twijfelen we zelfs niet aan. Het is alleen niet het soort ’round up’ van de vakantie waar we op gehoopt hadden.

September, dat wordt een nieuwe start. Dan sluiten we een beetje een ‘brokkelig’ verlof af. En dan beginnen we gewoon opnieuw. Met een schone lei. Dat hoort toch zo, op 1 september…

Vakantie-modus (part II) – The party girl

Ze werd 4, mijn lieve kleine meid. Vier jaar zeg! Hoe kan dat nu? Hoe kan het toch dat ze nu al 4 jaar is? De 4 prachtigste, emotioneelste, meest intense en vooral mooiste jaren uit mijn leven. Zonder enige twijfel. Ik genoot en geniet bewust en oprecht van iedere dag, al 4 jaar lang. De 9 maanden die er aan vooraf gingen ook hoor, maar de geboorte van lieve kleine Luna, die zal ongetwijfeld de grootste mijlpaal, het belangrijkste keerpunt in mijn leventje blijven. Altijd. Ongeacht wat de toekomst nog brengt. Dat moment veranderde alles. Zij veranderde alles. Ik kan alleen maar hopen dat zij er ook van geniet, van dat leventje van haar.

Maar goed. Genoeg emo. Het was eigenlijk de bedoeling om hier een foto-verslagje te maken van alle feestjes. Want er was dus éérst een feestje met familie en vrienden en de dag erop was er een feestje met Luna’s vriendjes uit de klas. Tien 4-jarigen in feeststemming. Ja. We waren hier vooral héél blij dat het mooi weer was en er voornamelijk buiten kon gespeeld worden.

Helaas, een foto-verslagje lijkt voorlopig niet te lukken, want dit blog-ding laat het op dat punt afweten. Dat zal dus voor een volgende keer zijn. U moet me maar even op mijn woord geloven…

‘t Was leuk. ‘t Was plezant. ‘t Was genieten. ‘t Was fantastisch. ‘t Was vooral héél erg fijn om te zien en voelen hoe we omringd zijn door lieve, warme mensen die niet alleen met ons mee-vieren, maar vooral ook in alles met ons mee-leven…

Het feesten was fantastisch! De opkuis ging verbazend vlot. Al was het wél een beetje héél snel ‘back to reality’ toen we na feestje nummer 2 een telefoontje kregen om te melden dat ons omaatje (het omaatje van grote meid dus) gevallen was en haar heup had gebroken! Maar goed. We zijn nu een weekje verder en oma-lief is geopereerd en aan de betere hand. Of heup dus. Onze vakantie-plannen werden uiteraard meteen gewijzigd en er wordt nu vanzelfsprekend een dagelijks ziekenhuis- (en straks revalidatie-) bezoekje ingepland. Wat kleine meid evengoed erg leuk vindt! Pretparken, speeltuinen en kinderboerderijen zijn fantastisch, maar ziekenhuizen met liften en rolstoelen en 1001 knopjes-waar-niet-mag-aangekomen-worden-zonder-uitdrukkelijke-toestemming (!!), dat vindt zo’n vier-jarige bijzonder fascinerend. Het helpt ook wel dat het verplegend en verzorgend personeel het kleine meisje als een heuse prinses aanspreekt en benaderd. Niet dat dit thuis al niet het geval is, maar toch…

Tussenin was er ook wel tijd voor een Bellewaerde bezoekje en een speeldate. En er werden op regen-dagen kleurige tenten gemaakt met alle mogelijke stoelen, dekens en lakens die we konden vinden. En er werd gespeeld met de bérgen speelgoed die hier na al die birthday-feestjes waren ‘achtergebleven’…

Om even kort samen te vatten: wij genieten hier nog steeds met volle teugen van het leven, ook al zit dat soms vol onverwachte verrassingen. Maar dat had u ongetwijfeld wel van ons verwacht. Dit blogje heet niet voor niets ‘Love, life and Luna’…

Kinderpraat

Luna: ‘Mama, ik ben jouw prinsesje hé?’                                                                  Mama: ‘Ja schatje, jij bent mijn prinsesje.’                                                                          Luna: ‘Maar als ik een prinsesje ben, dan ben jij een koningin hé mama! Ah ja, dat is zo hoor!’                                                                                                                                Take note people! U weet wat men zegt over de waarheid en die kindermond :-)

DIGITAL CAMERA

Grote meid: ‘Luna, niet lopen op de trap!’
Kleine meid: ‘Ik loop niet mama, ik stap snel.’
Grote meid: ‘Dat is hetzelfde…’
Kleine meid: ‘Neen hoor mama, snel stappen is bijna hetzelfde als lopen
maar toch niet helemaal. Snel stappen is eigenlijk voorzichtig lopen.’
Altijd het laatste woord willen hebben, dat kleine meisje van me. Van wie heeft ze dat toch ;-).

Ze mag niet vloeken. Luna dus. Eén van de pedagogische principes die we theoretisch gezien hoog in het vaandel dragen. De praktijk echter, dat is een ander paar mouwen… Het grove taalgebruik wordt hier uiteraard nog steeds en consequent bestreden. Maar af en toe glipt er toch al eens een ‘gekuiste’ versie door de mazen van het net. Helaas. Dàt en de combinatie met een katholieke opvoeding (ahum!) zorgt er nu voor dat Lunaatje in plaats van mopperend ‘sapristie’ te zeggen, te pas en te onpas ‘sacristie’ loopt te sakkeren.

Er zijn van die ‘taalfoutjes’ die we er moeilijk uitkrijgen. Voornamelijk omdat kleine meid haar eigen logica volgt én vaak tot vervelens toe betweterig is. Zo staat ze hier op onderstaande foto naar eigen zeggen te ‘roeren’. We hebben pogingen ondernomen om haar te corrigeren. We faalden. Het leidde bijna tot ruzie. En omdat we geen zin hadden om de rest van ons pretpark-dagje met een pruilend, huilend kindje rond te lopen, hebben we het maar laten rusten. Zie hier dus: een roerend Lunaatje.

DIGITAL CAMERA

Ze is bijna jarig, mijn lieve kleine schat. En dat leidde hier afgelopen dagen tot eindeloze vragen en zelfs bijna tot existentiële crisissen:
Luna: ‘Mama, wie kwam er dan allemaal naar mijn verjaardagsfeestje toen ik nog niet geboren was?’
Mama: ‘Euh… toen jij nog niet geboren was toen konden wij ook nog geen verjaardagsfeestje geven voor jou schatje.’
Luna: ‘Maar ja mama, ik bedoel voordat jij en papa mij gemaakt hadden.’
Mama: ‘Ja schat, ik snap wel wat je bedoelt. Maar eerst hebben papa en ik jou gemaakt, daarna werd jij geboren en vanaf toen hebben we ieder jaar jouw verjaardag gevierd. Begrijp je?’
Luna: ‘Maar wie kwam dan naar mijn verjaardag voordat ik geboren was?’
Mama: ‘Mollemie, jij was er toen nog niet, dus konden we toch ook niet jouw verjaardag vieren?’
Luna: ‘Waarom niet? Wist je dan niet op welke dag mijn verjaardag was?’
Mama: ‘Juist. We wisten toen niet op welke dag jij zou jarig zijn. Dat is de reden, ja… zucht…’
Luna: ‘Maar je kon dat dan toch ook op een ander dagje vieren? Dat kon toch ook?’
Mama: ‘Ja, dat kon ook…’
Luna: ‘En wie kwam er dan allemaal naar mijn feestje?’
Mama: ‘Dezelfde mensen die nu ook komen.’
Luna: ‘Ah. Ok dan.’

Vakantie-modus (part I)

Weinig activiteit op dit blogje de laatste tijd… En dat staat in schril contrast met de lange lijst activiteiten die hier de afgelopen maand werden afgerond! Kleine meid is immers in verlof. Grote vakantie heten die dingen dus. De mama gaat pas volgende week in vakantie-modus, waardoor de juli-maand hier niet echt alles-kan-niets-moet was, maar integendeel bestond uit een secuur gepland schema dat nauwgezet werd uitgevoerd. Het volledige schema toelichten zou me hier véél te ver leiden en zou wellicht op wat gefrons onthaald worden. Al liggen wij hier niet echt wakker van gefrons.

Maar goed. Om u toch een beeld te schetsen over onze (en dan vooral Lunaatjes) juli-maand:

* De laatste schooldag:
De laatste schooldag was in praktijk slechts een half dagje school. En een vrije namiddag. Voor de kindjes, dus. Niet voor de soms licht-panikerende-ouders-die-voor-opvang-moeten-zorgen. Geen nood. Grote meid kan op dat vlak niet klagen over de werkgever. Dus werd hier verlof genomen. En de vakantie-kick-off werd ingezet met een speeldate.

trampoline

hangmat

* Danskamp:
Er volgde een weekje kleuter-dans-kamp. Waar Lunaatje met ‘kop en schouders’ het kleinste danseresje uit de groep bleek. Al liet ze dat allesbehalve aan haar vrolijke danshartje komen! Ze genoot! Met volle teugen!! Voor haar mocht dit eeuwig blijven duren. Of toch op z’n minst de volledige vakantie. Maar helaas. Het bleef bij één weekje. Bovendien geen lange dagen uiteraard. Wel van ‘s morgens 9u tot ‘s middags 12u. Er werd gedanst én geknutseld rond het thema ‘diertjes’. En op vrijdag volgde een heus optreden. Met wel 4 of 5 mooi afgewerkte danschoreografietjes! Dankzij de mede-mama’s met verlof én camera’s kon grote meid via filmpjes die gepost werden op mijn facebook genietend meekijken. Helaas, na al die blogtijd slaag ik er nog steeds niet in om op dit blogstekje een filmpje te posten. U zal mij dus op mijn woord moeten geloven als ik stel dat kleine meid de ster van de show bleek te zijn :-). Tja, proud mommy en zo…

danskamp

* Weekje oma en opa:
Er volgde een verwen-weekje met uitstapjes en speeltuinen en vooral bérgen aandacht, speelgoed en àlle mogelijke lievelings’dingen’ bij oma en opa… En opa leert haar fietsen! Zonder zij-wieltjes! Als een grote meid! We zijn er nog niet, want een klein angsthaasje op een roze fietsje, dat is nog niet alles… Maar we hebben een grenzeloos vertrouwen in opa’s pedagogische kwaliteiten, dus dat komt hélemaal goed!

babeloe

* Kermisweek:
Om daarna een kermis-week in te lassen. Met taart bij tante. En kermissen met tante Jetske en nonkel Thomas. En speeldagje bij tante Anneleen. En nog maar eens kermissen, deze keer met oma en opa en grote meid. En daarna nog een dagje bij tante Anneleen. En vooral véél spelen met nichtje Linde… En uitstapjes. Uiteraard.

jetske en thomas

* Logeren:
Nichtje Marion bleef hier logeren, wat altijd feest is! Twee roze prinsesjes samen…

marion logeren

Kleine meid beleefde daarnaast ook een ‘primeur': uit logeren bij een vriendinnetje!! Voor de aller-eerste keer gaan slapen bij BFF Maya. Wat een groot succes werd. Voor Luna en Maya. Grote meid onderging het allemaal met gemengde gevoelens. Maar werd wel prima opgevangen door oma en opa. Die trakteerden de verweesde mama-zonder-kindje op tapas. En vooral op cocktails. Grote cocktails. Met alcohol en zo. Had ik al vermeld dat grote meid sinds de geboorte van haar kleine meisje zo’n 4 jaar geleden (en niet te vergeten: 9 maanden zwangerschap!) zo goed als geen druppel alcohol heeft geconsumeerd? Twee reuze ‘Mai Thai’s’ en een Bailey’s Coffee later bleek het voornamelijk een goed idee dat oma en opa beleiders van dienst waren…

2014-07-23 18.22.55

* De zee:
Wij hebben de zee ontdekt! Niet dat we van het bestaan ervan niet afwisten, dat nu ook weer niet. Maar zo’n grote fan bleek grote meid er niet van te zijn. Tot nu toe dus. De aversie van natte voeten en zand, overal zand, bleek wonderbaarlijk snel vergeten bij het zien van een genietend klein meisje!! Dus deden we hier op vrijdagavond van ‘late night sun-set at the sea’ en wandelen in de duinen met ons tweetjes.

DIGITAL CAMERA

En dat deden we zondag nog eens over met oma en opa en in de stralende zon zwemmen in het water. Kleine meid dan toch. Want grote meid had er wél aan gedacht om het zwempakje van Luna mee te grissen, maar niet om voor zichzelf een waterproof-outfit te voorzien. En je kan een zomerrokje maar tot op zekere hoogte gaan omhoogtrekken tot de grens van onzedigheid bereikt wordt…

zeespringen zeezwempak zeegenieten aan zee

Het blijft slechts een greep uit het aanbod van afgelopen maand. En wat nog moet komen zal niet echt rustiger te worden. Kleine meid is bijna jarig, dus volgt hier nog een verjaardagsfeestje met vrienden en familie. En de dag erop (op haar verjaardag zelf) worden hier 10 vier-jarigen verwacht om verder te vieren. Te feesten. En Luna aandacht te geven. Mocht ze daar een accute nood aan hebben… En dàn, ja dàn is grote meid ook eindelijk in verlof. En dàn hopen we hier wél in alles-kan-niets-moet-vakantie-modus over te schakelen.

DIGITAL CAMERA

We hebben al genoten. En straks genieten we nog meer. Zondagskindjes, wij :-).

Afscheid van de 1ste kleuterklas

Mijn lieve kleine meisje gaat morgenochtend voor de allerlaatste keer naar de eerste kleuterklas. Naar ‘haar’ klasje. En vooral naar ‘haar’ juf. Haar super-lieve-fantastische-we-hebben-er-geen-woorden-voor-juf Mariska!

Lunaatje is er klaar voor. Want haar juf Mariska heeft verteld dat alle kindjes van de klas na de vakantie naar de tweede kleuterklas gaan. Bij een nieuwe juf. En als juf Mariska dat zegt, dan staat dat voor kleine meid als een paal boven water!

Grote meid zag haar kleine meisje dit schooljaar evolueren van een Bumba-kijkende-3-jarige naar een K3-zingende-bijna-4-jarige. Waar ze in september alleen maar wou ‘spelen’ en liefst iedere anderhalve minuut met iets anders, zoekt mijn kleine meisje nu regelmatig haar ‘bureautje’ op, waar ze gerust drie kwartier zelfstandig zit te kleuren, te tekenen, te knutselen, haar naam te schrijven, lettertjes van haar naam zoekt in andere woordjes,… Wat is ze veranderd op één schooljaar tijd! Een écht ‘meisje’ geworden. Ze hield al van roze en zo, maar nu is het hier écht van ‘meisjes-fase': àlles moet in prinsessen-thema’s, jongens zijn alleen maar leuk als ze prinsen zijn en anders zijn ze stom (ja, dat moet ik er nog even uitkrijgen, maar voorlopig houdt Luna op dat vlak een zwart/wit beleid aan: meisjes zijn leuk – jongens zijn stom), haar haartjes moeten in vlechtjes, er is hier een uitgesproken kledij-keuze, ze wil alleen maar ‘meisjes-dingen’ doen (behalve voetbal, want dat is nu even héél erg hip), ze kan al fietsen en huppelen op één been en springen en ballen vangen,…

Ze heeft genoten van dit schooljaar, mijn kleine meisje! Zichtbaar! En met volle teugen!! Van de vaste structuur, van de duidelijke regeltjes, van de afspraken, van de verhaaltjes, van de ‘doe-dingen’, van de ‘denk-dingen’,… van àlles wat juf Mariska zei, deed of voorstelde! En nu moeten we afscheid nemen…

DIGITAL CAMERA

We bakten samen wafeltjes voor juf Mariska. Samen. Want Luna wil écht zélf iets geven aan haar juf… En ook wafeltjes voor turnjuf Heidi. En voor opvangmoeke Marleen en haar collega’s. Eigenlijk voor het ganse schoolteam, al hadden we helaas geen eitjes en bloem genoeg om aan ieder personeelslid een bedankings-wafeltje te geven… Maar we zijn het wel! Dankbaar, bedoel ik! Lunaatje vindt school fantastisch! Ze gaat er iedere dag met véél plezier naar toe. Ze mag er zichzelf zijn, ze wordt er op een positieve manier uitgedaagd om bij te leren, ze speelt én leert én groeit én bloeit er! Ze is er gelukkig. En een gelukkig Lunaatje, dat betekent een gelukkige mama :-).

Straks dus naar de tweede kleuterklas. Er zijn twee klasjes tweede kleuter. En dus ook twee juffen tweede kleuter. Morgen zullen de kindjes horen bij welke juf ze na de vakantie het nieuwe schooljaar mogen starten. Wel leuk dat we dit nog weten bij het begin van de vakantie. Want laat ons wel wezen, die voorbereiding op dat tweede kleuterklasje, dat begint toch al een beetje morgenavond. Dan wordt het roze schooltasje leeggemaakt en voor eventjes opgeborgen in de kast. Tot ze naar juf ? mag. Het heen-en-weer-schriftje wordt samen met de knutselwerkjes in een mooie doos bewaard. Want van juf ? krijgt ze volgend jaar vast een nieuw schriftje.

Volgend schooljaar een nieuwe juf, een nieuwe klas, nieuwe vriendjes, nieuwe afspraken, nieuwe regeltjes, nieuwe dingen leren, nieuwe spulletjes om te spelen,…

Ze is er klaar voor. Mijn lieve kleine meisje. Juf Mariska blijft haar grote heldin, dat is zeker. Maar naar die tweede kleuterklas gaan, daar kijkt ze stiekem wel naar uit…

De mama is er nog niet klaar voor. Neen. Het zijn hier weer emotionele tijden op dat vlak. Maar dat zal u wellicht niet verwonderen. Grote meid heeft het wat moeilijker met dat afscheid nemen van de juf, de klas, dat ‘eerste-kleutertje’. Maar goed, er zijn nog twee maanden om aan die volgende stap te wennen…